Reagim ndaj Vehbi Bajramit

Shkrimi i djeshëm i ztr. Vehbi Bajramit paraqet njërën nga tentativat e kamotshme që fesë Islame ti gjenden kinse gabime ne mënyrën se si muslimanet është dashur ta falin Namazin apo edhe të festojnë festen e Bajramit në gjuhën shqipe. Pyetja e pare që do ja parashtroja Ztr. Bajramit është nëse vërtet e dëshiron këtë festë dhe dëshiron ta madhështoj atëherë do e kisha pyetur si një Njujorkas pse nuk ishte i pranishëm në ndonjë nga Xhamitë e New-Yorkut qe ta përmbush një kusht në Islam dhe me këtë besoj se do të gjente përgjigje tek imamët e New Yorkut rreth namazit në gjuhët tjera apo studimi i tij dëshiron të përcaktohet vetëm me muslimanët shqiptar. Për ta treguar se sa i rëndësishëm është ruajtja e origjinalitetit të Kur’anit në atë gjuhë që është zbritur tregon shkrimi i Vehbiut ku janë mëse 30 fjalë që nuk kanë zanafillë shqipe si p.sh



“ Ritual, Ceremonia, tradicionale, klerikët, akt, masa, formalisht, dokument,diskriminim, ekziston, recitonin, realitet,sovranitet, realizojmë, projektin, martën, ekranit etj.



Problemi i bastardimit të Gjuhës shqipe shihet edhe në mediumet tona sidomos ato në Shqipëri, nëse i vështron me kujdes i tërë artikulli ka terme nga italishtja dhe anglishtja. Besoj se ju si gazetar jeni më shumë në rrjedha për këtë.



Edhe pse nuk jam Hoxhë apo Profesor i Studimeve Islame mund të them nga ajo që kam lexuar se Kur’ani si shpallje hyjnore që e zbriti Zoti përmes melaikës Xhibril nuk do quhej shpallje hyjnore po të tentohej të përkthej dhe nuk do ta rruante asnjëherë origjinalitetin dhe formën e hyjnisë që ka prandaj një nga arsyet e deformimeve të Biblës është se duke e zhveshur nga origjinaliteti i saj u shtrembërua dhe sot kemi në mëse 250 versione në mes vete të kontradiktuara. Nëse vetëm një shkronje e Kur’anit do të ndryshonte atëherë do ja humbte shenjtërinë që e ka. Si çdo premte në xhuma dhe ne cdo feste te Bajramit ligjerata mbahet ne gjuhen shqipe pervec momentev kur ceken ajetet Kuranore dhe hadithet(thëniet e Muhammedit a.s) e të cilat pasojnë me komentimin e tyre dhe çdo i pranishëm e kupton mesazhin e ajetit apo hadithit





Kur përmendet diskriminimin, nuk di të jetë ankuar ndokush nga praktikuesit e Islamit se pse Kur’ani na qenka në gjuhën Arabe përveç atyre bëjnë pyetje pa studiuar fare Islamin dhe disa si ju që me këso tentativa tentojnë të gjejnë mangësi e që për këto 14 shekuj nuk patën dhe as që do ketë sukses ngase thotë Allahu në Kur’an.



Ne me madhërinë Tonë e shpallëm Kur'anin dhe Ne gjithsesi jemi mbrojtës të tij. ( Hixhr, Ajeti i 9te)



Një nga shenjat e mbrojtjës së Kur’anit dhe një nga mrekullitë e Islamit është se Bota Islame ka me miliona Musliman që kanë zënë Kur’anin përmendesh dhe shumë prej tyre janë jo Arab dhe gjithë ky entuziazëm për ta zënë Kur’anin përmendesh nuk ishte pengesë gjuha arabe. Në historinë e hershme të Islamit bota arabe njihej për poetët më të mëdhenjë të kohës dhe me zbritjen e ajeteve Kuranore arabët e shumtë kishin probleme të kuptonin definicionin e shumë ajeteve edhe pse ishin në gjuhën e tyre dhe shume prej këtyre poeteve ishin te bindur se këto ajete nuk ishin te shkruara nga dora e njeriut pasi ata ishin grupi qe njihnin më së miri leteresin arabe. Sot në Fakultetet Islame ka me mijëra student qe bëjnë studimin e Kur’anit shkronjë për shkronjë që quhet lënda e Tefsirit.



Nëse ti e quan diskriminim atëherë me këso lloj diskriminimesh neve përballemi çdo dite. Sot nëpër instanca me të larta Ndërkombëtare gjuha angleze njihet si gjuhe zyrtare a nuk do ishte ky diskriminim edhe ndaj Kombeve tjera?, shih Kombet e Bashkuara me misionet e saj në anët e ndryshme të botes si gjuhë zyrtare kanë gjuhen angleze, pastaj në shumë festivale e kampionate të sporteve te ndryshme prezantimi dhe rezultatet bëhen në gjuhën angleze dhe një shembull tjetër racor që kohët e fundit ka zgjuar debate mes krishterëve është edhe tek i dërguari i Zotit Isai a.s që të krishterët e njohin si bir i Zotit apo edhe vet Zoti ( Zoti është i ruajtur nga këto) Shumë dijetar të racës së zezë kanë debatuar me të racës së bardhë se çfare ngjyre ka pasur Isai a.s nëse të bardhë atëherë diskriminim për racën e zezë dhe anasjelltas. Ajo që ju ben jo serioz në shkrimin tënd është kur thuani se edhe disa nga hoxhallarët e pranishëm me siguri nuk e kan kuptuar myftiun në gjuhën arabe, ky paragjykim i juaji tregon se sa pak ju dini për Islamin ngase njëra nga rregullat e të qenit imam është edhe njohja e gjuhës arabe.



Sa i përket pavarësisë se Kosovës dhe njohjes nga shtetet arabe unë nuk di qe kanë dal me një komunikate dhe e kanë kundërshtuar pavarësinë e Kosovës por bëni mire te ua shtroni këtë pyetje qeverise aktuale ne Kosove dhe ti pyesni se njeriun a duhet ta thirresh ne dasme para se ta besh apo pasi ta besh? Mungesë e delegacionit Kosovar qe ne vitin e kaluar ne konferencën islamike ne Pakistan ka qene njëra nga shenjat e neglizhencës kosovare ndaj shteteve islame.



Për fund citoj një thënie te Wiliam Moore ne librin “ Life of Mohammed” i cili thotë per Kur'anin



“ Prandaj ky mund te jete i vetmi libër ne bote, teksti i te cilit plot 1200 vite mbeti i ruajtur e i mbrojtur nga falsifikimi.”



Naim Berisha
Prishtine




http://www.gazetaexpress.com/pdf/1295.pdf

Urime Bajrami:

Shqip!


Vehbi Bajrami

Përcolla me interesim, përmes Radio

Televizionit të Kosovës (RTK)

ritualet fetare me rastin e festës së

Bajramit në Kosovë. Më tërhoqi

vëmendjen ceremonia kryesore

që u zhvillua në xhaminë e madhe

të Prishtinës. Qindra, apo mijëra

besimtarë u mblodhën aty në

orët e hershme të mëngjesit të

martën, për të marrë pjesë në lutjen

tradicionale në fund të Muajit

të Ramazanit. Me interesim

të veçantë po përcillja hap pas

hapi ceremoninë. Klerikët me

radhë predikonin lutjet e masa e

heshtur përcillte me vëmendje ritualin

fetar. Nuk e di se si e ndjeva

veten, por disa herë, m’u duk se

asgjë nuk po kuptoja. Para meje

po përsëritej sërish një akt rituali

që mua më vrau sytë e veshët: hoxhallarët

shpeshherë po flisnin në

gjuhën arabe. E ç’kuptonte masa

e besimtarëve nga ky predikim?

Asgjë, aq sa po kuptoja unë këtu

në New York, para ekranit televiziv.

Ndoshta edhe një pjesë e klerikëve

nuk e kuptonin vetë se ç’thoshin,

por thjeshtë përcillnin tekste të

mësuara përmendësh në gjuhën

arabe. Predikimin e hoxhallarëve,

jo në gjuhën tonë amtare, e kam

pasur shqetësim të hershëm. I

kam takuar shumë hoxhallarë

dhe vazhdimisht ua kam drejtuar

pyetjen: Pse shqiptarët muslimanë

nuk falen në gjuhën e tyre? Pse

hoxhallarët përcjellin lutje në gjuhën,

që besimtarët e tyre nuk janë

në gjendje ta kuptojnë? Si mund

të predikosh në një gjuhë të huaj

për besimtarë që të ndjekin formalisht,

por që nuk të kuptojnë

se ç’flet? Njëri prej hoxhallarëve

më ka dhënë këtë përgjigje: “Falja

e namazit nuk mund të bëhet në

gjuhën tonë. Në çdo vend të botës

namazi falet në gjuhën arabe…”.

Unë sërish pyes: A ka një dokument

të shkruar që besimtarëve

u mohohet të falen në gjuhën e

tyre? Nuk besoj. Unë nuk e di nëse

në ndonjë libër fetar është e shkruar

që namazi të falet vetëm në

gjuhën arabe. Nëse është kështu,

pra që namazi të përcillet vetëm

në gjuhën arabe, atëherë ky është

një “diskriminim” ndaj popujve jo

arabë që kanë përvetësuar fenë

muslimane. E Kurani, me sa e kam

kuptuar, predikon barazi mes popujve

e njerëzve të botës. Dikur

ishte tjetër kohë. Kurani nuk ishte

i përkthyer dhe ky mund të ishte

“arsyetim” i hoxhallarëve që ceremonitë

fetare të kryheshin në

gjuhë të huaj, shumë prej të cilëve,

kishin mësuar përmendësh pjesë

të Kuranit që i recitonin symbyllazi

e nuk i kuptonin as vetë. Në kohën

kur Kuranin e kemi të përkthyer

edhe në shqip, nuk ka kurrfarë arsyetimi

që t’i drejtohesh Zotit në

një gjuhë që ti nuk e kupton. Po të

ekzistonte mundësia që të pyetej

Zoti, jam i sigurtë se edhe ai do të

ishte në këtë mendje e do të jepte

mesazhin: Lutjuni në gjuhën tuaj!

Lutjet ua pranoj vetëm kur e kuptoni

vetë se ç’thoni. Meqë shkak i

këtij shkrimi ishte falja e Bajramit

në Prishtinë, nuk mund të anashkaloj

edhe një fakt tjetër. Më lane

një shije të hidhur fjalët (kësaj

here në gjuhën shqipe) të kryetarit

të Bashkësisë Islame të Kosovës,

myftiut Naim Tërnava. Diku nga

fundi i ceremonisë ai tha: “Për

ne në Kosovë kjo festë këtë vit ka

një domethënie të dyfishtë, ngase

për të parën herë e presim dhe e

festojmë në Kosovën e pavarur e

të pranuar ndërkombëtarisht, për

çka i jemi mirënjohës Zotit fuqiplotë

që na mundësoi të arrijmë

këtë ditë e më pastaj u jemi mirënjohës

të gjithë miqve tanë që na

ndihmuan ta realizojmë projektin

tonë të kahmotshëm për liri e sovranitet”.

Pse myftiu Tërnava nuk

i përmendi me emër miqtë që na

ndihmuan të fitojmë pavarësinë?

A nuk ia zinte goja të përmendte

Amerikën dhe Evropën Perëndimore?

Pse nguroi të përmendte

me emër këta miq të shtrenjtë?

Mos pati frikë se do t’i hidhëroheshin

“miqtë” muslimanë të Lindjes,

kundërshtuesit më të hapur

të pavarësisë së Kosovës? Kur ai

tha se “Kosova e pavarur është e

njohur ndërkombëtarisht” do të

ishte me vend që të thoshte edhe

këto fjalë: Kosova është e njohur

ndërkombëtarisht me përjashtim

të botës muslimane. Kjo është e

vërteta e hidhur, që nuk mund ta

fsheh askush, as vetë bota arabe.

Myftiu Tërnava me siguri e di fort

mire se po të mos ishin “miqtë” që

ai nuk i përmend me emër, Amerika

dhe Evropa Perëndimore, jo

vetëm që nuk do të kishte pavarësi

të Kosovës, por edhe ai vetë, nuk

do të ishte i lirë nga forcat serbe që

të predikonte lirisht të martën, në

ditën e Bajramit. Miqtë, të cilëve

ai nuk u jep emër, (ndoshta pse

nuk i përkasin fesë së tij) ishin ata

të cilët kanë meritën kryesore që

shqiptarët arritën t’i bëjnë realitet

synimet shekullore: të jetojnë

të lirë në vendin e vet. Për fund

të këtij shkrimi: Me pak vonesë,

Urime Bajrami me dëshirë që bajramat

e tjerë t’i kremtojmë duke

iu lutur Zotit në gjuhën shqipe e

duke falënderuar “Zotin e tokës”

e “Zotin e qiellit” që më në fund

Kosova është e lirë.

Një gabim qe ne vete mban peshen e Arit

Një gabim qe ne vete mban peshen e Arit





Njeri nga Selefet kishte hyre ne një fushe, I uritur dhe i lodhur, kështu qe deshi te hante diçka gjersa barku i tij gjëmonte’. Pa një dru me molla. Shkundi njërën nga to dhe filloi ta haje. E hëngri gjysmën nga ajo nen mbrojtjen e Allahut pastaj piu ne lumin afër fushës, pas kësaj papritmas kuptoi se nuk kishte qene i vëmendshëm se cfare beri për shkak te urisë qe kishte dhe mendoi ne vete: Mjere për ty! Si mund te hash diçka qe nuk është nen përkujdesjen tende pa marre leje. Shkaku i kësaj vendosi te mos lëshoj vendin derisa ta takoj pronarin e kopshtit dhe ti rrëfej se ka ngrënë nga pasuria e tij pa lejen e tij. Shikoi përreth dhe pa një shtëpi, kaloi tek porta dhe trokiti ne dere. Pronari i shtëpisë doli dhe e pyeti se cfare donte.



Selefi tha: “Isha i uritur dhe hyra ne kopshtin tënd, morra këtë mollë dhe e ngrëna gjysmën e saj, pastaj mu kujtua se nuk ishte e imja dhe erdha që të lus të më falesh për këtë gabim.”

Njeriu iu përgjigj, “Nuk do të fal për gabimin vetëm se me një kusht?” Selefi pyeti ( dhe ky ishte Thabit bin Nu’maan), “Cili është kushti yt?”

Pronari i kopshtit tha “ Dua ta jap vajzën time për grua.” Selefi i ndershëm pa u hezituar tha: “ Po, do ta martoj”. Babai i vajzës pastaj tha: “ Dua ta dish se vajza ime është e verbër dhe nuk mund të shoh, memece dhe nuk mund të flas, e shurdhër dhe nuk mund të dëgjoj.”

Kjo gjë e shokoi Thabit bin Nu’manin dhe mendimet po i shkrepnin në mendjen e tij- Cfare fatkeqësie – cfare do të bej tani? Pastaj ju kujtuan sprovat dhe vuajtjet që do të pësoj nëse e pranon këtë vajze për grua, dhe duke u menduar tha përkujdesja ndaj dhe shërbimi ndaj saj është me i mire për të se sa të ha bukën ( sadid) e xhehnemmit duke u bazuar në faktin se kishte ngrënë mollën pa leje. Po ashtu përfytyroi se nuk e kompensoi, dhe ditët e tij ne dunja janë te numëruara. Kështu që premtoi se do ta martonte vajzën dhe do ta lus Allahun, Sunduesin e boterave për falje dhe shpërblim.

Dita e martesës erdhi, dhe ky vetëm se po nervozohej dhe brengosej: “ Si do të hyj tek një grua e cila nuk flet, sheh apo dëgjon?!” Cfare situate e vështirë, dëshironte qe bota ta gëlltitke para se te ndodhte kjo por ju kujtua Allahu subhanu ue teala dhe tha: La Haule ue la kuvete ila bilah, ue inna lilahi ue inna ilejhi raxhiun.” Shkoi për ne ceremoninë e martesës dhe kur arriti, gruaja e tij qëndronte drejte dhe e përshëndeti duke i thënë, “ Esselamu Alejkum ue Rahmetullahi ue Berekatuhu.”

Kur e pa ja mori frymën dhe ju kujtua se si i imagjinonte hyrijet e Xhennetit. Duke u munduar te vetëpërmbahet, nxori atë qe deshi ta thonjte: “ Cfare është kjo? Ti pra flet, sheh dhe dëgjon.” Thabit bin Nu’mani e informoi atë se cfare i kishte thënë babai i saj.

Ajo i buzëqeshi siç është me se miri dhe i tha: Babai im e foli te vërtetën dhe nuk ka gënjyer.”

“ Por pse mi tha këto gjera për ty kur nuk janë te vërteta? Ajo ja ktheu, “ Babai im ka thënë se jam memece, ngase asnjëherë nuk kam thënë fjalë që e hidhërojnë Allahun, dhe as qe kam fol me njerëz që është e ndaluar të komunikoj. Ka thënë se jam e shurdhër, ngase nuk jam ulur asnjëherë në vendet ku kanë zënë vend shpifjet, përgojimet apo thashëthemet. Ka thënë se jam e verbër ngase nuk kam shikuar asnjëherë ne njeriun te cilin e kam te ndaluar ta shikoj.

Pra mendoni si Allahu subhanu ue teala e bashkoi këtë grua te devotshme me një burrë te devotshëm.!!

Perktheu Naim Berisha

Kristiane Backer është një prezantuese evropiane. Ajo flet rrjedhshëm gjermanisht dhe anglisht dhe zotëron edhe frëngjishten. Ajo jeton në Mbretërinë e Bashkuar.
E njohur më shumë në Evropë si prezantuese në MTV Europe, Kristiane Backer ka punuar në shfaqje të ndryshme si COCA COLA REPORT, EUROPEAN TOP 20 dhe MTV AT THE MOVIES. Ajo a qenë prezantuese e The Ticket for NBC Europe, ka mbuluar dasmën e Princit të Uellsit dhe Kamila për televizionin ZDF dhe ka fituar çmime për shfaqjet e saj televizive në Gjermani. Kristiane Backer është nderuar me çmimin Golden Camera dhe me dy çmime Golden Otto. Ajo ka marrë pjesë dhe ka organizuar edhe aktivitete bamirësie, si Learning for Life, me qëllimin e mbledhjes së fondeve për shkollat në Afganistan etj..
Kristiane Backer është konvertuar në Islam në vitin 1995. Është e martuar me gazetarin televiziv Rashid Xhafar. Kristiane ka pasur fatin të bëjë umren dhe haxhin dhe tani po shkruan një libër për këtë udhëtim të veçantë të sajin.
Unë i bëra asaj disa pyetje:

1. Ju lutem, na e përmblidhni pak jetën tuaj përpara Islamit.
Xhahiliet, në industrinë e zbavitjes.

2. Cili është formimi juaj arsimor dhe profesional?

Gazetare televizive, prezantuese televizive dhe tani edhe homeopate.

3. Kur dhe si e nisët udhëtimin tuaj drejt Islamit?
Në vitin 1992, takova disa miq muslimanë dhe nisa të udhëtoja në vende muslimane. Mënyra e jetesës dhe sjellja islame më la mbresa të thella. Por ishin librat që lexova ata që më bindën.

4. Cilat ishin ndjenjat tuaja pasi deklaruat se ishit muslimane?
Jo shumë ndryshe nga më parë, sepse procesi i transformimit kishte nisur vite më herët, por në atë moment isha e prirë të thellohesha në kryerjen e adhurimeve, si për shembull namazi, agjërimi, etj..

5. Cili qe reagimi i familjes suaj, i miqve dhe i stafit të MTV-së?
Respekt dhe përkrahje, por edhe mungesë të kuptuari, duke qenë se imazhi i Islamit është kaq i keq në media.

6. Cilat janë ndjenjat tuaja spontane kur vështroni shoqërinë muslimane?
Të ndryshme... Ka shumë shembuj të njerëzve të devotshëm me sjellje shembullore, e cila mishëron cilësitë e të Dërguarit alejhi selam. Do të doja që çdokush të kthehej në origjinën e Islamit dhe ta praktikonte atë ashtu siç na kërkohet...

7. A keni takuar ndonjë muzikant të njohur që është konvertuar në Islam?
Po. Por në fund të fundit, ky është një komunitet i vogël.

8). Çfarë ju ka dhënë Islami?
Një rrugë drejt parajsës.

9). Çfarë problemesh shpirtërore ose jetike keni tejkaluar që prej konvertimit tuaj në Islami e më tej?
Probleme personale. Kjo është një përpjekje për të qenë pjesëtare e një besimi fetar pakicë në një shoqëri dhe në të njëjtën kohë, si muslimane e re, të jem pjesë e një pakice të rëndësishme brenda atij komuniteti.

10). A i shtyp Islami gratë?
Aspak! Janë burrat ata që shtypin gratë!

11). Ju keni bërë haxhin dhe umren, cilat ishin mbresat tuaja më të veçanta?
Uniteti dhe barazia para Zotit pa marrë parasysh racën, kulturën, gjininë ose statusin e njeriut.

12). Si e shihni situatën e muslimanëve në Evropë?
Islami evropian është në evoluim. Një numër gjithnjë e më i madh muslimanësh do të jenë pjesë integrale e shoqërisë evropiane. Tani jemi ende në hapat e parë. Ne po përballemi me një larmi të madhe njerëzish; kemi muslimanët e Lindjes nga të gjitha kulturat, të cilët u vendosën në Evropë, shpesh me një bagazh të pasur kulturor, pastaj janë brezi i dytë dhe i tretë i muslimanëve të lindur e të arsimuar në Evropë, por ndonjëherë të ndrydhur midis kulturës së paraardhësve të tyre dhe kulturës së tyre dhe së treti janë evropianët e konvertuar në Islam, të cilët përpiqen të gjejnë identitetin e tyre si muslimanë evropianë.
Ne duhet të fokusohemi në emërtuesit tanë të përbashkët dhe të punojmë së bashku për të arritur një komunitet islam të shëndetshëm, vibrant dhe të orientuar drejt besimit tonë. Këtu hyjnë edhe ekspertët ligjorë islamë, të cilët do të interpretojnë ligjet dhe do të nxjerrin norma e rregulla që i përshtaten situatës sonë unike si dhe imamët evropianë që flasin gjuhët e Evropës, imamë të cilët mund të merren më së miri me nevojat e muslimanëve evropianë dhe mund të marrin masa kundër elementëve ekstremistë. Në të njëjtën kohë, muslimanët duhet të gjejnë vendin që u takon në shoqërinë evropiane si qytetarë të mirë e zbatues të ligjeve, por gjithmonë si besimtarë të vërtetë islamë.


Intervistoi: Naim Berisha

Bija ime !

Bija ime !
Une jam një njeri që ka hyrë në dekadën e pestë të jetës.Jam përshëndetur me rininë dhe ëndrrat e saj. Kam shëtitur nëpër shumë vende, jam takuar dhe jam njohur me njerëz dhe vende të ndryshme.Dëgjoji nga une ca fjalë të vërteta dhe të sinqerta nga përvoja e jetës sime, të cilat nuk do t’I dëgjosh nga të tjerët.



Kemi shkruar dhe kemi thirrur për përmirësimin e moralit, që njerëzit të largohen nga epshet dhe ngatërresat,saqë na janë lodhur lapsat dhe gjuhët tona,por e tërë kjo pa ndonjë rezultat.

Gjërat e shëmtuara jo që nuk u larguar,po përkundrazi u shtuan,ngatëresat u përhapen. Zbulimi I bukurive tek femrat vazhdoi të shtohej dhe të zgjerohej prej një vendi në vend tjetër, saqë nuk mbetën pa u prekur me këtë gjë të shumtuar as shtetet islame.

Nuk patëm sukses dhe nuk mendoj se do të kemi sukses.

A e di pse ?

Ngase ende sot e kësaj dite nuk ua kemi mësyer dyerve të përmirësimit, e as nuk e dimë rrugën tek ai.

Rruga e shpëtimit është para teje, o bija ime. Celësat janë në duart e tua, e nëse beson në ekzistimin e saj dhe punon për të hyrë në të,gjendja do të përmirësohet.

Është e vërtetë se mashkulli është ai I cili e bën hapin e parë të mëkatit,këtë nuk e bën femra,por po të mos ishte dëshira jote ai nuk do të afrohej.Po të mos ishte dëshira jote,butësia jote,ai nuk do të instistonte.Ti ia hape derën e ai hyri. I the hajnit,urdhëro…. e kur të vodhi hajni, fillove të bërtasish: Ndihmë, më vodhën …. ! E po ta dije ti se të gjithë meshkujt janë si ujqit, e ti je një qengj, do të ikje prej tyre sikur që ikën qengji nga ujku, dhe po ta dije se ata të gjithë janë hajna, do të ruheshe prej tyre sikur që ruhet viktima prej hajnit.

Ujku do nga qengji veçse mishin e tij,e atë çfarë do mashkulli nga ty është më e vlefshme për ty sesa mishi për qengjin,dhe kjo gjë është më e keqe për ty sesa vdekja për qengjin. Ai do nga ti gjënë tëndë më të shtrejtë; nderin tënd me të cilin krenohesh, dhe për të cilin jeton. Ngase jeta e vajzës nderin e së cilës ia ka marrë mashkulli është njëqind herë më e rëndë sesa vdekja për qengjin mishin e të cilit ia kishte ngrënë ujku… Po për Zotin, nuk e shikon një I ri një femër përvecse në iluzionet e veta e zhvesh atë dhe e paramendon pa tesha.

Po të betohem për herë të dytë, mos i beso asaj cfarë thonë disa meshkuj se ata në femër nuk shohin vecse moralin dhe sjelljet e saj dhe se ata bisedojnë me të si shokë dhe si të tila edhe i duan ato. Po të betohem se kjo është rrenë.



Po ti dëgjojmë bisedat e të rinjve kur janë vetëm, do të dëgjoje fjalë të trishtueshme. i riu nuk të buzëqesh,e as nuk të folë fjalë të buta ose nuk ta ban ndonjë shërbim,përvecse kjo është një parapërgatitje për t’ia arritur qëllimit.

Cfarë pas kësaj, cfarë o vajzë ? Mendo !

Bashkoheni në kënaqësi për një moment, e pas kësaj ai të harron,e ti përgjithmonë do t’I ndiesh pasojat e saj. Ai do të vazhdojë të kërkojë ndonjë femër tjetër të pakujdesshme dhe ta vjedhë nga ajo nderin e saj,e te ti në barkun tënd do të mbetet pjella etij. Me ty do të mbeten brengat dhe turpi.Kjo shoqëri zullumqare do t’ia falë atij, dhe do të thonë: Ka qenë i ri, kishte gabuar pak, por është pënduar. E ti do të mbetesh me mërzinë dhe turpin tëndë gjatë tërë jetës, shoqëria ty nuk do ta falë kurrë.

Andaj, nëse e takon ule kokën dhe shikimin tënd dhe bëja me dije refuzimin tënd … E nëse në këtë mënyrë nuk largohet, por gjen guxim të të afrohet dhe të gjuaj me fjalë, atëherë lirisht mund ta nxjerrësh këpucën prej këmbës dhe ta godasësh atë në kokë.Nëse do ta kishe bërë një gjë të këtillë do ta kishte vërejtur se secili I cili kalon atypari do të të ndihmonte ty, e të pamoralshmit e tjerë nuk do të kishin pasur guxim që ta bënin një gjë të tillë. E nëse është I mire dhe pendohet për gjestin e bërë, atëherë do ta kërkojë lidhjen në mënyrë të lejuar; do të kërkojë martesë me ty.

E femra, pa marrë parasysh pasurinë e saj ose pozitën dhe famën që ka, ajo shpresën dhe lumturinë më të madhe e ka në Martesë, ku do të bëhej grua e mire, nënë e kujdesshme, si dhe edukatore e shtëpisë.

Në këtë dëshirë janë të njejta mbretëreshat dhe princeshat, artistet e Holivudit të cilat janë të famshme dhe me ndikim, me të cilat mashtrohen shumë prej femrave.

Martesa është dëshira më e madhe e femrës, qoftë edhe delegate në parlament pushtetare.

Prostitutën nuk e marton askush.Edhe ai i cili e mashtron femrën e ndershme duke i premtuar asaj martesë, nëse e mashtron e lë dhe shkon. Pastaj shkon dhe e marton ndonjërën prej femrave të ndershme për arsye se ai nuk pranon që zonja e shtëpisë dhe nëna e vajzës së tij të jetë prostitutë.

E mashkulli nëse është i pamoralshëm, nëse nuk gjen në tregun e kënaqësisë femër që do të pranonte t’ia dorëzojë nderin e saj atij dhe të jetë lodër në duart e tij, nëse nuk gjen femër të pakujdesshme që do të jetonte me të sipas fesë së iblisit (shejtanit), atëherë do të kërkojë ndonjë femër që do të jetë grua e tij sipas parimeve islame.

Shkatërrimi i martesave është nga ju, vajza !

Po të mos ishin të pamoralshmet nga mesi juaj, nuk do të prisheshin martesat e as nuk do të shtohej tregu i amoralitetit…. E atëherë pse nuk punoni? Pse nuk punojnë femrat e ndershme në luftimin e kësaj të keqë ? Ju duhet të prini në këtë, ngase jeni më të afta se ne në këtë cështje, ngase ju e dini më mirë gjuhën e femrave dhe mentalitetin e tyre. Dhe për shkak se askush nuk do të humbë më shumë se ju, femrat e ndershme, të edukuara dhe ferarë.Në shumë shtëpi tani gjejmë femra të cilat janë për Martesë por nuk gjejnë dot atë me të cilin do të martohej, për arsye se të rinjtë kanë gjetur shoqe të interesit të cilat ua plotësojnë nevojat, andaj nuk kanë nevojë për martesë.Andaj duhet që të formoni shoqata të femrave të përbëra nga shkrimtare,mësuese,studente dhe intelektuale tjera, që të përpiqemi për t’I kthyer motrat tuaja të devijuara në rrugë të drejtë.

Frikësojini ato duke ua përkujtuar Zotin, e nëse nuk frikësohen, atëherë tërhiquani vërejtjen nga sëmundjet e ndryshme, e nëse edhe pas kësaj nuk ndryshojnë, atëherë, foluni atyre me gjuhën e realitetitm dhe thoni atyre: Ju jeni vajza të bukura, andaj meshkujt vijnë dhe sillen vërdallë. Por, a thua rinia dhe bukuria juaj do të zgjasë përgjithmonë ? A thua ka qenë dic e përhershme që rinia dhe bukuria juaj të jetë e përhershme ? E si do të jetë me ju kur të plakeni e t’ju shtrembërohet shpina e t’ju rrudhet fytyra ?! Kush do të interesohet pëe ty ? Kush do të pyet për ju ? A e di kush interesohen për plakat dhe kush I nderon ato ? Djemtë dhe vajzat e tyre, nipat dhe mbesat e tyre. Disa plaka janë mbretëresha në familjet e tyre duke qëndruar ende në fronin e tyre,e janë të tjera me të cilat ju e dini më mirë se c’bëhet.

Prandaj, a mund të krahasohet kjo kënaqësi me atë mjerim? Dhe a do ta kishe blerë me këtë fillim një përfundim të tillë?

E shembuj të këtillë nuk ka nevojë që t’I tregojmë.Prandaj punoni që t’I udhëzoni motrat tuaja të mjera e të devijuara, dhe nëse këtë nuk mund ta bëni, atëherë punoni në ruajtjen e femrave të shëndosha nga sëmundja e tyre dhe të tinejxhereve të reja të papërvoja që të mos ndjekin rrugën e tyre.

Une nuk kërkoj nga ju femra muslimane sot të bëhet menjëherë ashtu si duhet të jetë muslimania e vërtetë, assesi, une e di se kthimi I përnjëhershëm zakonisht është I pamundur, por dëshiroj që të kthehemi nga e mira hap pas hapi, sikur që kishit shkuar nga e liga hap pas hapi. Ju I shkurtuat teshat tuaja copë pas cope,e larguat mbulesën, tërë këtë ndryshim e bëtë me durim pas një kohe të gjatë.

Burrat e ndershëm nuk e kishin ndier menjëherë këtë ndryshim, e revistat e ndryshime nxisin këtë amoralitet së bashku me të pamoralshmet, kështu gjersa arritëm në këtë gjendje me të cilën gjendje Islami assesi nuk është I kënaqur, e as feja krishtere nuk është e kënaqur me këtë gjendje të cilën edhe shtazët do ta refuzonin.

Nëse dy gjela do të ngatërroheshin për një pulë, ata do ta mbytnin njëri-tjetrin nga xhelozia dhe dëshira për ta mbrojtur pulën.

Ndërsa sot, burrat muslimanë fare nuk xhelozojnë gratë e tyre muslimane të cilat ecin të zbuluara plazheve dhe rrugëve tona. Ata nuk xhelozojnë as nëse ndonjë I huaj ua shikon fytyrat,krahrorin, gjoksat e grave të tyrë. Me një fjalë, edhe nëse shikojnë cdo gjë të turpshme në to.

Por, përkundrazi gjen burra muslimanë të cilët nëpër klube dhe kafene të ndryshme të elitës, ua ofrojnë gratë e tyre muslimane të huajve që të vallëzojnë me to, ku poqet gjoksi me gjoks,barku me bark, goja me faqe, e krahu është I lidhur me trupin e saj dhe ndaj tërë kësaj askush nuk thotë asgjë.Nëpër universitete të rinjtë muslimanë rrinë me vajza të reja muslimane të cilat pjesët e turpshme të tyre I kanë të zbuluara dhe askush për këtë të keqe nuk bën vërejtje, as etërit dhe nënat e këtyre vajzave muslimane, e shembuj të këtillë kemi shumë.

Këta shembuj nuk largohen për një ditë,e as duke nxituar, por vetëm nëse I kthehemi së vërtetës nga e njejta rrugë me të cilën kemi shkuar nga e liga, edhe nëse tani këtë rrugë e shohim të largët, ngase ai që nuk shkon rrugës përvec së cilës nuk ka rrugë tjetër, nuk e arrin asnjëherë qëllimin.

Nëse zbulohen fytyrat ashtu siq e ka krijuar Zoti, e pranojmë një gjë të tillë. Por të përzihen femra me meshkuj të huaj, kjo është krejt tjetër gjë. Femra e zbuluar s’guxon të jetë vetëm në shtëpi me shokun e burrit, ose t’ia japë dorën kolegut të vet në universitet, ose të zgjatë bisedën dhe të shëtitë me të rrugëve dhe të përgatitë me të së bashku provimet dhe të harrojnë se Zoti e ka krijuar atë femër e atë mashkull dhe se të dy gjinive u ka krijuar epshe ndaj njëri tjetrit, e këtë gjë të krijuar nuk mund ta ndërrojë as ajo, as ai e as tërë njerëzit e këtij planeti, e as t’I barazojë dy gjinitë dhe t’I fshijë këto emocione nga ata. E ata të cilët thërrasin në barazinë dhe përzierjen e dy gjinive, janë gënjeshtarë nga të dy anët. Për arsye se ata me këtë nuk dëshirojnë të arrijnë gjë tjetër përvecse të shkaktojnë kënaqësi të gjymtyreve dhe të epsheve të veta, t’I kënaqin sytë e tyre, por ata nuk gjejnë guxim ta thonë këtë haptazi, andaj fillojnë t’I maskojnë qëllimet e tyre me këso fjalë tërheqëse, pas së cilave nuk qëndron gjë.

Prosperiteti, civilizimi, jeta në universitet ( jashtë rregullave islame)nuk janë përvecse fjalë boshe.

Ata gënjejnë, ata nuk e njohin të vërtetën, për ata e vërteta nuk është ajo e cila qëndron përballë së keqës, por sipas tyre e vërteta është ajo e cila vjen nga perendimi, qoftë vallëzim a lakuriqësi, përzierja nëpër universitete, zbulimi I trupit nëpër fusha sportive a plazhe.

Ndërsa e keqe është cdo gjë që vjen nga feja, xhamia dhe nga studimet fetare, edhe nëse nderi, udhëzimi, etika dhe pastërtia, ajo e zemrës dhe ajo e trupit mësohet aty.

Në shtetet perendimore ka shumë familje të cilat me një përzierje të këtillë të gjinive jo vetëm që nuk pajtohen, por edhe e kundërshtojnë atë.

Ka shumë prindër atje të cilët nuk lejojnë që vajzat e tyre të rritura të dalin me djem ose që ai ta shoqërojë vajzën e tyre deri në kinema dhe nuk e lëshojnë atë gjersa nuk vertetohen përmbajtjen e filmit, e nëse e dinë përmbajtjen e tij dhe binden se filmi nuk ka skena të fëlliqura, atëherë I lëshojnë ato që të shkojnë në kinema.

Une me këtë nuk po ju mbaj ligjeratë të rinjve, e as nuk pres që të dëgjojnë.Une e di se ata mund të më kundërshtojnë dhe të mos pëlqejnë menimin tim,për arsye se shumë kënaqësi të cilat I kanë në dorë po ua ndaloj.Une po ju drejtohem juve, femrave të reja. Askush nuk do të pësojë më shume se j. Mos u bëni viktimë e iblisit (shejtanit). Mos I dëgjoni fjalët e atyre të cilët ua zbukurojnë jetën e përzier me meshkuj në emër të lirisë, qytetërimit, prosperitetit dhe shpirtit universal. Për arsye se shumica e tyre nuk janë të martuar dhe nuk kanë fëmijë dhe nuk u intereson asgjë tjetër përvecse kënaqësia trupore.Ndërsa une jam baba I pesë vajzave dhe kur ju mbroj ju, I mbroj edhe vajzat e mia dhe ju dua të mirën sikur që ua dua vajzave të mia.

Askush prej tyre nuk do të kujdeset që ta kthejë nderin e humbur të femrës,e nëse femra bie moralisht, nuk mund të gjesh askënd t’I ndihmojë asaj dhe ta ngrejë nga ajo ndytësi,por përkundrazi I sheh që të gjithë se si vrapojnë pas bukurisë së saj, e nëse refuzon largohen prej saj, sikur që qentë ikin nga ngordhësira në të cilën nuk ka mbetur asnjë copë mishi.

Kjo është e vërteta e mos I dëgjo të tjerët.Dhe dije se celësat e përmirësimit janë vetëm në duart e tua e assesi në duart tona, të meshkujve. Nëse ti do, mund të përmirësohesh e edhe të tjerat të përmirësohen.

PAQJA DHE SHPËTIMI I ALL-LLAHUT QOFSHIN MBI JU

Ali Tantavi

Përktheu : Irfan Salihu

Brother Giving Dawah At A London Janazah, A good reminder

Një vështrim shpirtit

Allahu i Madhëruar e krijoi njeriun nga një përzierje e bashkedyzuar e cila në vete përmban virtyte dhe vese. Arsyeja e kësaj është të sprovohet njeriu, se cila nga këto dy fuqi do të ngadhënjejë te ai. Me përfilljen e mësimeve Hyjnore dhe arsyes se shëndoshë, ai do të jetë i aftë që t’i mposhte tendencat e liga, vesin, të shëmtuarën dhe të koten, ndërsa nëse tregohet neglizhent ndaj këtyre mësimeve, ai nuk do të jetë i gatshëm që të përballet me to dhe nga kjo arenë do të dalë si i mposhtur.

Disa prej këtyre veseve arrijnë të shfaqen dhe të bëhen pjesë e sjelljeve dhe kulturës së njeriut, e disa të tjera të cilat mbesin të mposhtura dhe nuk dalin në sipërfaqe, Por, ndodh që njeriu të mishërohet me këto vese deri në atë mase sa që nuk e vëren se ato i dirigjojnë qëndrimet dhe sjelljet e tij. Prandaj, lind nevoja për një mënyrë të përkryer dhe të sigurtë që t’i ndihmoje njeriut për të mundur veset e tij.

Rruga për eliminimin e këtyre veseve padyshim se nuk është e shkurtër dhe pa sakrifica. Mirëpo, çdo rrugë e gjatë fillon me një hap, e pastaj me insistimin e vazhdueshëm për të arritur në cakun e dëshiruar ajo mbaron.

Hapi i parë dhe vendimtar në këtë rruge është që njeriu të pranojë betejën me vetën e tij dhe pastaj të zhytet në thellësitë e saj, për të zbuluar dobësitë dhe gjithë atë që e shqetëson shpirtin e tij. Dijetarët e mirëfilltë e bënin një gjë të tillë me vetën e tyre, madje disa i publikonin rezultatet e kërkimit të tyre, në mënyrë që ato të shërbenin si modele dhe ecuri për të tjerët.

Lexuesve të nderuar të kësaj fletëze po ua paraqesim një përvojë të kombinuar të atyre që me një guxim të madh u zhytën në thellësitë e shpirtit dhe njëherë e përgjithmonë ngadhënjyen ndaj të keqës dhe të ligës. Prandaj le të shërbej përvoja e tyre si një pasqyrë para së cilës do t’i vejmë vetët tona, ashtu që të shohim atë që kishin zbuluar ata, e më pas le t’i ndjekim gjurmët e tyre për të ngadhënjyer në këtë luftë.

Le të shohim pra se cilat janë rezultatet e këtyre zbulimeve?

- Shpirti e do rehatinë dhe pushimin, ndërsa urren punët e mundimshme edhe nëse janë për hir të Zotit dhe në rrugën e Tij.

- Ai posedon mjeshtri të rralle në paraqitjen e arsyetimeve të ndryshme qe kanë për qëllim largimin e pergjegjësisë në punë dhe kontribut.

- Gjithashtu, ai ka kurreshtje të tepruar dhe shfaq interesim të madh përkitazi me punët që nuk i takojnë dhe që nuk janë përgjegjësi e tij.

- Ata gjetën se te uni i njeriut vazhdimisht shfaqet dëshira për t’i shërbyer atij e asnjëherë që ai t’i shërbej ndokujt.

- Vërejtën se qoftë edhe një fjale më e rëndomtë ka mundësi te shpërthej hidhërimin ne te, e më pas vazhdimisht të këmbëngul në hakmarrje ndaj atij që e ka lënduar.

- Unit aspak nuk i pëlqejnë fjalët “nuk e di” dhe nëse ndodh që ta pyet ndokush qe e konsideron atë te dijshëm, atëherë mundohet që me çdo mjet ta arsyetoj këtë bindje qoftë dhe me padituri.

- Në polemika mundohet me çdo kusht të fitoj dhe gëzohet shumë nëse e arrin këtë, ndërsa nëse ndodh që kundërshtari t’ia qëlloj të vërtetës, atëherë kjo gjë e dëshpëron pa masë.

- Nëse ndodh që të këtë ngatërresa ose mospajtim me ndokë atëherë i gëzohet çdo fatkeqësie që i ndodhe atij, qoftë edhe devijimi nga feja.

- Kur gabon,insiston me të gjitha mjetet e mundshme ta arsyetojë gabimin duke pretenduar se çdokujt i ngjan një gjë e tillë. E nëse ndodh që tjetri prej arsyetimeve për vete nuk i shpreh për atë.

- Kur prezanton në ndonjë tubim, ai do që të dëgjohet zëri i tij dhe të respektohet mendimi i tij, pavarësisht se a është i drejtë a jo, kurse ajo që më së tepërmi preferon në këto tubime është biseda për aftesitë dhe sukseset e tij.

- Shume begati te cilat ia dhuroi Allahu dhe ia kane lakmi të tjerët, mundohet që t’i arsyetoj se janë nga vet mundi dhe kontributi i tij, e assesi ose shume rrallë e përmend se kjo është thjeshtë dhuratë e Zotit për të, e mbase shumë lehtë dikush tjetër ka mundur të jetë në vendin e tij.

- Nëse i bën mirë ndokujt, atëherë kërkon që ky t’i mbetet atij borxhli i përjetshëm, përndryshe pason ankimi publik dhe përbuzja e vazhdueshme.

- I bëhet qejfi shumë kur gabon ndokush në shoqëri, e ky te nxitoje ta përmirësoj atë.

- Ai frikësohet shume nga varfëria dhe jeta e rendë, e kjo mund ta shpie edhe në punë dhe aktivitete të ndaluara në mënyrë që ta sigurojë ekzistencën, pavarësisht dëmeve që i sjell ky fitim për fenë e tij.

- Nëse kërkohet prej tij te jap lëmoshë apo të kontribuoj për ndonjë projekt të dobishëm, atëherë arsyetohet se i duhen atij dhe familjes se tij.

- I pëlqen bartja e fjalëve dhe shume lehtë i beson thashethemeve, në veçanti atyre që i shkojnë përshtati.

- Emocionet shpeshherë ndodh të jenë aleat i fuqishëm kundër logjikës së shëndoshë, e që në bazë të kësaj aleance të dështuar, ai ndërton qëndrime dhe merr vendime.

- Nuk e prish rehatinë dhe komoditetin edhe nëse një gjë e tillë e kërkon kryerja e ndonjë obligimi apo largimi nga ndonjë e keqe.

- Mllefoset për gjërat e thjeshta të kësaj bote dhe nuk e përmban mllefin që po shpërtheu merr me vete shumë viktima.

- Prej të ligave të shpirtit është se begatitë e dhuruara atij nga Allahu nuk i çmon, por gjithnjë lakmon të huajat.

- E nëse ndodh t’i çmoj ato, atëherë nuk e falënderon Allahun ose së paku e bën këtë vetëm në gjuhë duke mos çarë kokën për format tjera të falënderimit.

- Nëse e godet ndonjë gjë e pakëndshme ose nuk i realizohet ajo që synon, atëherë hidhërohet në caktimin e Zotit. Nëse e përmban vetën nga fjalët, ai nuk përmbahet dot nga mendimi se po të ndodhte ndryshe, do të ishte më mire për të dhe me e dobishme.

- Nuk i pëlqen aspak vetëkritika, ashtu që për çdo akuzë, qëndrim negativ ose kur të hasë në tretman të papërshtatshëm nga të tjerët, në vend se ta korrigjoj sjelljen dhe moralin e tij, ai i akuzon te tjerët se ia bëjnë këtë ngase është mysliman/e dhe se ata e urrejnë Islamin.

- Dëgjon ligjërata dhe prezanton në shumë tubime të dobishme, mirëpo të gjitha ato që i përfiton përfundojnë me fjalët “ do ta bëj e do t’ia filloj”

- Më herët ka pasur një të kaluar të bujshme dhe ka qenë vazhdimisht i privilegjuar dhe tani kur është bërë pjesëtar i shoqërisë islame nuk i intereson fakti se në atë shoqëri ka shumë të atillë si ai, por kërkon nga të tjerët që kjo shoqëri e gjerë ta trajtoj ashtu si e kishte trajtuar dikur shoqëria e tij e ngushtë, dhe nëse ndodh e kundërta atëherë i akuzon të tjerët se nuk e kanë kuptuar si duhet vëllazërinë islame.

- Pasi që tani vet është udhëzuar dhe i ka hapur sytë në rrugën e Zotit, të tjerët i shikon lartë dhe me përbuzje, si të mjerë e të devijuar, e nuk i shikon me syrin e mëshirës dhe të kaluarës së tij se edhe ai dikur kishte qenë si ata dhe se Zoti e përfshiu në mëshirën e Tij.

Këto janë disa nga pikat qe ia vlen të përmenden, e që nuk do të thotë se janë të vetmet apo të gjitha të pranishme te një individ. Prandaj nuk bën të kuptohet se janë përfshirë të gjithë me këto vërejtje, mirëpo ajo kërkohet të kuptohet nga e tërë këto janë dy gjera:

- Të njihemi me hapat e parë drejt fisnikërimit të shpirtit dhe

- Të kemi një pasqyre për të parë vetën tonë dhe një model për tu krahasuar me të.

Prandaj, këshilloj të gjithë ta ndërmarrin këtë hap të guximshëm dhe t’ia lexojnë vetës se tyre këto të meta para se ato të lexohen në Ditën e Gjykimit.

Përgatiti

Enis Rama

Botime nga Gjurma

Mësime nga jeta e Muhammed Aliut

Mësime nga jeta e Muhammed Aliut

Ngjarja vijuese ndodhi kur vajza e Muhammed Aliut arriti ne shtepi e veshur ne menyre jomodeste. Dhe ja si e përshkruan ngjarjen njera nga vajzat e tij;

Kur me ne fund arritem, shoferi na shoqeroi se bashku me motren time te vogel Lejlen ne suiten e babait tim. Si zakonisht babai fshihej pas deres dhe qëndronte ne pritje per te na friksuar. Ne shkëmbyem puthje dhe përqafime aq sa mundeshim gjate dites. Babai hodhi nje vështrim goxha te forte ne ne, pastaj me mori ne prehrin e tij dhe me tha dicka qe kurre nuk do ta harroj. Me shikoi drejte ne sy dhe me tha,

“Hana, cdo gje qe Allahu e ka bere te vlefshme ne kete bote eshte e mbuluar dhe e veshtire per ta arritur.

Ku i gjen diamantet?

Thelle ne brendësi te tokes, te mbuluar dhe te mbrojtur.

Ku i gjen xhevahiret?

Thelle ne brendësi te oqeanit te mbyllur dhe te mbrojtur ne guaskat e bukura.

Ku i gjen Florinjët? ?

Thelle ne miniera te mbuluar me shtresa te gurit. Kerkohet pune dhe mund per t’i arritur.

“ Me shikoi me nje seriozitet dhe me tha. Trupi yt eshte i shenjte, Ti vlen shume me shume se sa diamantet dhe xhevahiret, dhe per kete duhet te mbulohesh.”

Burimi: Marre nga libri : Me shume se hero: Leksionet e jetes se Muhammed Aliut nga kendveshrimi i vajzes se tij