Bismilahi Rrahmani Rrahim

Reagim ndaj Vehbi Bajramit

2009-01-01T14:09:00.001-08:00

Shkrimi i djeshëm i ztr. Vehbi Bajramit paraqet njërën nga tentativat e kamotshme që fesë Islame ti gjenden kinse gabime ne mënyrën se si muslimanet është dashur ta falin Namazin apo edhe të festojnë festen e Bajramit në gjuhën shqipe. Pyetja e pare që do ja parashtroja Ztr. Bajramit është nëse vërtet e dëshiron këtë festë dhe dëshiron ta madhështoj atëherë do e kisha pyetur si një Njujorkas pse nuk ishte i pranishëm në ndonjë nga Xhamitë e New-Yorkut qe ta përmbush një kusht në Islam dhe me këtë besoj se do të gjente përgjigje tek imamët e New Yorkut rreth namazit në gjuhët tjera apo studimi i tij dëshiron të përcaktohet vetëm me muslimanët shqiptar. Për ta treguar se sa i rëndësishëm është ruajtja e origjinalitetit të Kur’anit në atë gjuhë që është zbritur tregon shkrimi i Vehbiut ku janë mëse 30 fjalë që nuk kanë zanafillë shqipe si p.sh

“ Ritual, Ceremonia, tradicionale, klerikët, akt, masa, formalisht, dokument,diskriminim, ekziston, recitonin, realitet,sovranitet, realizojmë, projektin, martën, ekranit etj.

Problemi i bastardimit të Gjuhës shqipe shihet edhe në mediumet tona sidomos ato në Shqipëri, nëse i vështron me kujdes i tërë artikulli ka terme nga italishtja dhe anglishtja. Besoj se ju si gazetar jeni më shumë në rrjedha për këtë.

Edhe pse nuk jam Hoxhë apo Profesor i Studimeve Islame mund të them nga ajo që kam lexuar se Kur’ani si shpallje hyjnore që e zbriti Zoti përmes melaikës Xhibril nuk do quhej shpallje hyjnore po të tentohej të përkthej dhe nuk do ta rruante asnjëherë origjinalitetin dhe formën e hyjnisë që ka prandaj një nga arsyet e deformimeve të Biblës është se duke e zhveshur nga origjinaliteti i saj u shtrembërua dhe sot kemi në mëse 250 versione në mes vete të kontradiktuara. Nëse vetëm një shkronje e Kur’anit do të ndryshonte atëherë do ja humbte shenjtërinë që e ka. Si çdo premte në xhuma dhe ne cdo feste te Bajramit ligjerata mbahet ne gjuhen shqipe pervec momentev kur ceken ajetet Kuranore dhe hadithet(thëniet e Muhammedit a.s) e të cilat pasojnë me komentimin e tyre dhe çdo i pranishëm e kupton mesazhin e ajetit apo hadithit

Kur përmendet diskriminimin, nuk di të jetë ankuar ndokush nga praktikuesit e Islamit se pse Kur’ani na qenka në gjuhën Arabe përveç atyre bëjnë pyetje pa studiuar fare Islamin dhe disa si ju që me këso tentativa tentojnë të gjejnë mangësi e që për këto 14 shekuj nuk patën dhe as që do ketë sukses ngase thotë Allahu në Kur’an.

Ne me madhërinë Tonë e shpallëm Kur'anin dhe Ne gjithsesi jemi mbrojtës të tij. ( Hixhr, Ajeti i 9te)

Një nga shenjat e mbrojtjës së Kur’anit dhe një nga mrekullitë e Islamit është se Bota Islame ka me miliona Musliman që kanë zënë Kur’anin përmendesh dhe shumë prej tyre janë jo Arab dhe gjithë ky entuziazëm për ta zënë Kur’anin përmendesh nuk ishte pengesë gjuha arabe. Në historinë e hershme të Islamit bota arabe njihej për poetët më të mëdhenjë të kohës dhe me zbritjen e ajeteve Kuranore arabët e shumtë kishin probleme të kuptonin definicionin e shumë ajeteve edhe pse ishin në gjuhën e tyre dhe shume prej këtyre poeteve ishin te bindur se këto ajete nuk ishin te shkruara nga dora e njeriut pasi ata ishin grupi qe njihnin më së miri leteresin arabe. Sot në Fakultetet Islame ka me mijëra student qe bëjnë studimin e Kur’anit shkronjë për shkronjë që quhet lënda e Tefsirit.

Nëse ti e quan diskriminim atëherë me këso lloj diskriminimesh neve përballemi çdo dite. Sot nëpër instanca me të larta Ndërkombëtare gjuha angleze njihet si gjuhe zyrtare a nuk do ishte ky diskriminim edhe ndaj Kombeve tjera?, shih Kombet e Bashkuara me misionet e saj në anët e ndryshme të botes si gjuhë zyrtare kanë gjuhen angleze, pastaj në shumë festivale e kampionate të sporteve te ndryshme prezantimi dhe rezultatet bëhen në gjuhën angleze dhe një shembull tjetër racor që kohët e fundit ka zgjuar debate mes krishterëve është edhe tek i dërguari i Zotit Isai a.s që të krishterët e njohin si bir i Zotit apo edhe vet Zoti ( Zoti është i ruajtur nga këto) Shumë dijetar të racës së zezë kanë debatuar me të racës së bardhë se çfare ngjyre ka pasur Isai a.s nëse të bardhë atëherë diskriminim për racën e zezë dhe anasjelltas. Ajo që ju ben jo serioz në shkrimin tënd është kur thuani se edhe disa nga hoxhallarët e pranishëm me siguri nuk e kan kuptuar myftiun në gjuhën arabe, ky paragjykim i juaji tregon se sa pak ju dini për Islamin ngase njëra nga rregullat e të qenit imam është edhe njohja e gjuhës arabe.

Sa i përket pavarësisë se Kosovës dhe njohjes nga shtetet arabe unë nuk di qe kanë dal me një komunikate dhe e kanë kundërshtuar pavarësinë e Kosovës por bëni mire te ua shtroni këtë pyetje qeverise aktuale ne Kosove dhe ti pyesni se njeriun a duhet ta thirresh ne dasme para se ta besh apo pasi ta besh? Mungesë e delegacionit Kosovar qe ne vitin e kaluar ne konferencën islamike ne Pakistan ka qene njëra nga shenjat e neglizhencës kosovare ndaj shteteve islame.

Për fund citoj një thënie te Wiliam Moore ne librin “ Life of Mohammed” i cili thotë per Kur'anin

“ Prandaj ky mund te jete i vetmi libër ne bote, teksti i te cilit plot 1200 vite mbeti i ruajtur e i mbrojtur nga falsifikimi.”

Naim Berisha
Prishtine

http://www.gazetaexpress.com/pdf/1295.pdf

Urime Bajrami:

Shqip!

Vehbi Bajrami

Përcolla me interesim, përmes Radio

Televizionit të Kosovës (RTK)

ritualet fetare me rastin e festës së

Bajramit në Kosovë. Më tërhoqi

vëmendjen ceremonia kryesore

që u zhvillua në xhaminë e madhe

të Prishtinës. Qindra, apo mijëra

besimtarë u mblodhën aty në

orët e hershme të mëngjesit të

martën, për të marrë pjesë në lutjen

tradicionale në fund të Muajit

të Ramazanit. Me interesim

të veçantë po përcillja hap pas

hapi ceremoninë. Klerikët me

radhë predikonin lutjet e masa e

heshtur përcillte me vëmendje ritualin

fetar. Nuk e di se si e ndjeva

veten, por disa herë, m’u duk se

asgjë nuk po kuptoja. Para meje

po përsëritej sërish një akt rituali

që mua më vrau sytë e veshët: hoxhallarët

shpeshherë po flisnin në

gjuhën arabe. E ç’kuptonte masa

e besimtarëve nga ky predikim?

Asgjë, aq sa po kuptoja unë këtu

në New York, para ekranit televiziv.

Ndoshta edhe një pjesë e klerikëve

nuk e kuptonin vetë se ç’thoshin,

por thjeshtë përcillnin tekste të

mësuara përmendësh në gjuhën

arabe. Predikimin e hoxhallarëve,

jo në gjuhën tonë amtare, e kam

pasur shqetësim të hershëm. I

kam takuar shumë hoxhallarë

dhe vazhdimisht ua kam drejtuar

pyetjen: Pse shqiptarët muslimanë

nuk falen në gjuhën e tyre? Pse

hoxhallarët përcjellin lutje në gjuhën,

që besimtarët e tyre nuk janë

në gjendje ta kuptojnë? Si mund

të predikosh në një gjuhë të huaj

për besimtarë që të ndjekin formalisht,

por që nuk të kuptojnë

se ç’flet? Njëri prej hoxhallarëve

më ka dhënë këtë përgjigje: “Falja

e namazit nuk mund të bëhet në

gjuhën tonë. Në çdo vend të botës

namazi falet në gjuhën arabe…”.

Unë sërish pyes: A ka një dokument

të shkruar që besimtarëve

u mohohet të falen në gjuhën e

tyre? Nuk besoj. Unë nuk e di nëse

në ndonjë libër fetar është e shkruar

që namazi të falet vetëm në

gjuhën arabe. Nëse është kështu,

pra që namazi të përcillet vetëm

në gjuhën arabe, atëherë ky është

një “diskriminim” ndaj popujve jo

arabë që kanë përvetësuar fenë

muslimane. E Kurani, me sa e kam

kuptuar, predikon barazi mes popujve

e njerëzve të botës. Dikur

ishte tjetër kohë. Kurani nuk ishte

i përkthyer dhe ky mund të ishte

“arsyetim” i hoxhallarëve që ceremonitë

fetare të kryheshin në

gjuhë të huaj, shumë prej të cilëve,

kishin mësuar përmendësh pjesë

të Kuranit që i recitonin symbyllazi

e nuk i kuptonin as vetë. Në kohën

kur Kuranin e kemi të përkthyer

edhe në shqip, nuk ka kurrfarë arsyetimi

që t’i drejtohesh Zotit në

një gjuhë që ti nuk e kupton. Po të

ekzistonte mundësia që të pyetej

Zoti, jam i sigurtë se edhe ai do të

ishte në këtë mendje e do të jepte

mesazhin: Lutjuni në gjuhën tuaj!

Lutjet ua pranoj vetëm kur e kuptoni

vetë se ç’thoni. Meqë shkak i

këtij shkrimi ishte falja e Bajramit

në Prishtinë, nuk mund të anashkaloj

edhe një fakt tjetër. Më lane

një shije të hidhur fjalët (kësaj

here në gjuhën shqipe) të kryetarit

të Bashkësisë Islame të Kosovës,

myftiut Naim Tërnava. Diku nga

fundi i ceremonisë ai tha: “Për

ne në Kosovë kjo festë këtë vit ka

një domethënie të dyfishtë, ngase

për të parën herë e presim dhe e

festojmë në Kosovën e pavarur e

të pranuar ndërkombëtarisht, për

çka i jemi mirënjohës Zotit fuqiplotë

që na mundësoi të arrijmë

këtë ditë e më pastaj u jemi mirënjohës

të gjithë miqve tanë që na

ndihmuan ta realizojmë projektin

tonë të kahmotshëm për liri e sovranitet”.

Pse myftiu Tërnava nuk

i përmendi me emër miqtë që na

ndihmuan të fitojmë pavarësinë?

A nuk ia zinte goja të përmendte

Amerikën dhe Evropën Perëndimore?

Pse nguroi të përmendte

me emër këta miq të shtrenjtë?

Mos pati frikë se do t’i hidhëroheshin

“miqtë” muslimanë të Lindjes,

kundërshtuesit më të hapur

të pavarësisë së Kosovës? Kur ai

tha se “Kosova e pavarur është e

njohur ndërkombëtarisht” do të

ishte me vend që të thoshte edhe

këto fjalë: Kosova është e njohur

ndërkombëtarisht me përjashtim

të botës muslimane. Kjo është e

vërteta e hidhur, që nuk mund ta

fsheh askush, as vetë bota arabe.

Myftiu Tërnava me siguri e di fort

mire se po të mos ishin “miqtë” që

ai nuk i përmend me emër, Amerika

dhe Evropa Perëndimore, jo

vetëm që nuk do të kishte pavarësi

të Kosovës, por edhe ai vetë, nuk

do të ishte i lirë nga forcat serbe që

të predikonte lirisht të martën, në

ditën e Bajramit. Miqtë, të cilëve

ai nuk u jep emër, (ndoshta pse

nuk i përkasin fesë së tij) ishin ata

të cilët kanë meritën kryesore që

shqiptarët arritën t’i bëjnë realitet

synimet shekullore: të jetojnë

të lirë në vendin e vet. Për fund

të këtij shkrimi: Me pak vonesë,

Urime Bajrami me dëshirë që bajramat

e tjerë t’i kremtojmë duke

iu lutur Zotit në gjuhën shqipe e

duke falënderuar “Zotin e tokës”

e “Zotin e qiellit” që më në fund

Kosova është e lirë.

Një gabim qe ne vete mban peshen e Arit

2009-01-01T14:08:00.001-08:00

Një gabim qe ne vete mban peshen e Arit

Njeri nga Selefet kishte hyre ne një fushe, I uritur dhe i lodhur, kështu qe deshi te hante diçka gjersa barku i tij gjëmonte’. Pa një dru me molla. Shkundi njërën nga to dhe filloi ta haje. E hëngri gjysmën nga ajo nen mbrojtjen e Allahut pastaj piu ne lumin afër fushës, pas kësaj papritmas kuptoi se nuk kishte qene i vëmendshëm se cfare beri për shkak te urisë qe kishte dhe mendoi ne vete: Mjere për ty! Si mund te hash diçka qe nuk është nen përkujdesjen tende pa marre leje. Shkaku i kësaj vendosi te mos lëshoj vendin derisa ta takoj pronarin e kopshtit dhe ti rrëfej se ka ngrënë nga pasuria e tij pa lejen e tij. Shikoi përreth dhe pa një shtëpi, kaloi tek porta dhe trokiti ne dere. Pronari i shtëpisë doli dhe e pyeti se cfare donte.

Selefi tha: “Isha i uritur dhe hyra ne kopshtin tënd, morra këtë mollë dhe e ngrëna gjysmën e saj, pastaj mu kujtua se nuk ishte e imja dhe erdha që të lus të më falesh për këtë gabim.”

Njeriu iu përgjigj, “Nuk do të fal për gabimin vetëm se me një kusht?” Selefi pyeti ( dhe ky ishte Thabit bin Nu’maan), “Cili është kushti yt?”

Pronari i kopshtit tha “ Dua ta jap vajzën time për grua.” Selefi i ndershëm pa u hezituar tha: “ Po, do ta martoj”. Babai i vajzës pastaj tha: “ Dua ta dish se vajza ime është e verbër dhe nuk mund të shoh, memece dhe nuk mund të flas, e shurdhër dhe nuk mund të dëgjoj.”

Kjo gjë e shokoi Thabit bin Nu’manin dhe mendimet po i shkrepnin në mendjen e tij- Cfare fatkeqësie – cfare do të bej tani? Pastaj ju kujtuan sprovat dhe vuajtjet që do të pësoj nëse e pranon këtë vajze për grua, dhe duke u menduar tha përkujdesja ndaj dhe shërbimi ndaj saj është me i mire për të se sa të ha bukën ( sadid) e xhehnemmit duke u bazuar në faktin se kishte ngrënë mollën pa leje. Po ashtu përfytyroi se nuk e kompensoi, dhe ditët e tij ne dunja janë te numëruara. Kështu që premtoi se do ta martonte vajzën dhe do ta lus Allahun, Sunduesin e boterave për falje dhe shpërblim.

Dita e martesës erdhi, dhe ky vetëm se po nervozohej dhe brengosej: “ Si do të hyj tek një grua e cila nuk flet, sheh apo dëgjon?!” Cfare situate e vështirë, dëshironte qe bota ta gëlltitke para se te ndodhte kjo por ju kujtua Allahu subhanu ue teala dhe tha: La Haule ue la kuvete ila bilah, ue inna lilahi ue inna ilejhi raxhiun.” Shkoi për ne ceremoninë e martesës dhe kur arriti, gruaja e tij qëndronte drejte dhe e përshëndeti duke i thënë, “ Esselamu Alejkum ue Rahmetullahi ue Berekatuhu.”

Kur e pa ja mori frymën dhe ju kujtua se si i imagjinonte hyrijet e Xhennetit. Duke u munduar te vetëpërmbahet, nxori atë qe deshi ta thonjte: “ Cfare është kjo? Ti pra flet, sheh dhe dëgjon.” Thabit bin Nu’mani e informoi atë se cfare i kishte thënë babai i saj.

Ajo i buzëqeshi siç është me se miri dhe i tha: Babai im e foli te vërtetën dhe nuk ka gënjyer.”

“ Por pse mi tha këto gjera për ty kur nuk janë te vërteta? Ajo ja ktheu, “ Babai im ka thënë se jam memece, ngase asnjëherë nuk kam thënë fjalë që e hidhërojnë Allahun, dhe as qe kam fol me njerëz që është e ndaluar të komunikoj. Ka thënë se jam e shurdhër, ngase nuk jam ulur asnjëherë në vendet ku kanë zënë vend shpifjet, përgojimet apo thashëthemet. Ka thënë se jam e verbër ngase nuk kam shikuar asnjëherë ne njeriun te cilin e kam te ndaluar ta shikoj.

Pra mendoni si Allahu subhanu ue teala e bashkoi këtë grua te devotshme me një burrë te devotshëm.!!

Perktheu Naim Berisha

2009-01-01T14:07:00.001-08:00

Kristiane Backer është një prezantuese evropiane. Ajo flet rrjedhshëm gjermanisht dhe anglisht dhe zotëron edhe frëngjishten. Ajo jeton në Mbretërinë e Bashkuar.
E njohur më shumë në Evropë si prezantuese në MTV Europe, Kristiane Backer ka punuar në shfaqje të ndryshme si COCA COLA REPORT, EUROPEAN TOP 20 dhe MTV AT THE MOVIES. Ajo a qenë prezantuese e The Ticket for NBC Europe, ka mbuluar dasmën e Princit të Uellsit dhe Kamila për televizionin ZDF dhe ka fituar çmime për shfaqjet e saj televizive në Gjermani. Kristiane Backer është nderuar me çmimin Golden Camera dhe me dy çmime Golden Otto. Ajo ka marrë pjesë dhe ka organizuar edhe aktivitete bamirësie, si Learning for Life, me qëllimin e mbledhjes së fondeve për shkollat në Afganistan etj..
Kristiane Backer është konvertuar në Islam në vitin 1995. Është e martuar me gazetarin televiziv Rashid Xhafar. Kristiane ka pasur fatin të bëjë umren dhe haxhin dhe tani po shkruan një libër për këtë udhëtim të veçantë të sajin.
Unë i bëra asaj disa pyetje:

1. Ju lutem, na e përmblidhni pak jetën tuaj përpara Islamit.
Xhahiliet, në industrinë e zbavitjes.

2. Cili është formimi juaj arsimor dhe profesional?

Gazetare televizive, prezantuese televizive dhe tani edhe homeopate.

3. Kur dhe si e nisët udhëtimin tuaj drejt Islamit?
Në vitin 1992, takova disa miq muslimanë dhe nisa të udhëtoja në vende muslimane. Mënyra e jetesës dhe sjellja islame më la mbresa të thella. Por ishin librat që lexova ata që më bindën.

4. Cilat ishin ndjenjat tuaja pasi deklaruat se ishit muslimane?
Jo shumë ndryshe nga më parë, sepse procesi i transformimit kishte nisur vite më herët, por në atë moment isha e prirë të thellohesha në kryerjen e adhurimeve, si për shembull namazi, agjërimi, etj..

5. Cili qe reagimi i familjes suaj, i miqve dhe i stafit të MTV-së?
Respekt dhe përkrahje, por edhe mungesë të kuptuari, duke qenë se imazhi i Islamit është kaq i keq në media.

6. Cilat janë ndjenjat tuaja spontane kur vështroni shoqërinë muslimane?
Të ndryshme... Ka shumë shembuj të njerëzve të devotshëm me sjellje shembullore, e cila mishëron cilësitë e të Dërguarit alejhi selam. Do të doja që çdokush të kthehej në origjinën e Islamit dhe ta praktikonte atë ashtu siç na kërkohet...

7. A keni takuar ndonjë muzikant të njohur që është konvertuar në Islam?
Po. Por në fund të fundit, ky është një komunitet i vogël.

8). Çfarë ju ka dhënë Islami?
Një rrugë drejt parajsës.

9). Çfarë problemesh shpirtërore ose jetike keni tejkaluar që prej konvertimit tuaj në Islami e më tej?
Probleme personale. Kjo është një përpjekje për të qenë pjesëtare e një besimi fetar pakicë në një shoqëri dhe në të njëjtën kohë, si muslimane e re, të jem pjesë e një pakice të rëndësishme brenda atij komuniteti.

10). A i shtyp Islami gratë?
Aspak! Janë burrat ata që shtypin gratë!

11). Ju keni bërë haxhin dhe umren, cilat ishin mbresat tuaja më të veçanta?
Uniteti dhe barazia para Zotit pa marrë parasysh racën, kulturën, gjininë ose statusin e njeriut.

12). Si e shihni situatën e muslimanëve në Evropë?
Islami evropian është në evoluim. Një numër gjithnjë e më i madh muslimanësh do të jenë pjesë integrale e shoqërisë evropiane. Tani jemi ende në hapat e parë. Ne po përballemi me një larmi të madhe njerëzish; kemi muslimanët e Lindjes nga të gjitha kulturat, të cilët u vendosën në Evropë, shpesh me një bagazh të pasur kulturor, pastaj janë brezi i dytë dhe i tretë i muslimanëve të lindur e të arsimuar në Evropë, por ndonjëherë të ndrydhur midis kulturës së paraardhësve të tyre dhe kulturës së tyre dhe së treti janë evropianët e konvertuar në Islam, të cilët përpiqen të gjejnë identitetin e tyre si muslimanë evropianë.
Ne duhet të fokusohemi në emërtuesit tanë të përbashkët dhe të punojmë së bashku për të arritur një komunitet islam të shëndetshëm, vibrant dhe të orientuar drejt besimit tonë. Këtu hyjnë edhe ekspertët ligjorë islamë, të cilët do të interpretojnë ligjet dhe do të nxjerrin norma e rregulla që i përshtaten situatës sonë unike si dhe imamët evropianë që flasin gjuhët e Evropës, imamë të cilët mund të merren më së miri me nevojat e muslimanëve evropianë dhe mund të marrin masa kundër elementëve ekstremistë. Në të njëjtën kohë, muslimanët duhet të gjejnë vendin që u takon në shoqërinë evropiane si qytetarë të mirë e zbatues të ligjeve, por gjithmonë si besimtarë të vërtetë islamë.

Intervistoi: Naim Berisha

Bija ime !

2009-01-01T14:06:00.001-08:00

Bija ime !
Une jam një njeri që ka hyrë në dekadën e pestë të jetës.Jam përshëndetur me rininë dhe ëndrrat e saj. Kam shëtitur nëpër shumë vende, jam takuar dhe jam njohur me njerëz dhe vende të ndryshme.Dëgjoji nga une ca fjalë të vërteta dhe të sinqerta nga përvoja e jetës sime, të cilat nuk do t’I dëgjosh nga të tjerët.

Kemi shkruar dhe kemi thirrur për përmirësimin e moralit, që njerëzit të largohen nga epshet dhe ngatërresat,saqë na janë lodhur lapsat dhe gjuhët tona,por e tërë kjo pa ndonjë rezultat.

Gjërat e shëmtuara jo që nuk u larguar,po përkundrazi u shtuan,ngatëresat u përhapen. Zbulimi I bukurive tek femrat vazhdoi të shtohej dhe të zgjerohej prej një vendi në vend tjetër, saqë nuk mbetën pa u prekur me këtë gjë të shumtuar as shtetet islame.

Nuk patëm sukses dhe nuk mendoj se do të kemi sukses.

A e di pse ?

Ngase ende sot e kësaj dite nuk ua kemi mësyer dyerve të përmirësimit, e as nuk e dimë rrugën tek ai.

Rruga e shpëtimit është para teje, o bija ime. Celësat janë në duart e tua, e nëse beson në ekzistimin e saj dhe punon për të hyrë në të,gjendja do të përmirësohet.

Është e vërtetë se mashkulli është ai I cili e bën hapin e parë të mëkatit,këtë nuk e bën femra,por po të mos ishte dëshira jote ai nuk do të afrohej.Po të mos ishte dëshira jote,butësia jote,ai nuk do të instistonte.Ti ia hape derën e ai hyri. I the hajnit,urdhëro…. e kur të vodhi hajni, fillove të bërtasish: Ndihmë, më vodhën …. ! E po ta dije ti se të gjithë meshkujt janë si ujqit, e ti je një qengj, do të ikje prej tyre sikur që ikën qengji nga ujku, dhe po ta dije se ata të gjithë janë hajna, do të ruheshe prej tyre sikur që ruhet viktima prej hajnit.

Ujku do nga qengji veçse mishin e tij,e atë çfarë do mashkulli nga ty është më e vlefshme për ty sesa mishi për qengjin,dhe kjo gjë është më e keqe për ty sesa vdekja për qengjin. Ai do nga ti gjënë tëndë më të shtrejtë; nderin tënd me të cilin krenohesh, dhe për të cilin jeton. Ngase jeta e vajzës nderin e së cilës ia ka marrë mashkulli është njëqind herë më e rëndë sesa vdekja për qengjin mishin e të cilit ia kishte ngrënë ujku… Po për Zotin, nuk e shikon një I ri një femër përvecse në iluzionet e veta e zhvesh atë dhe e paramendon pa tesha.

Po të betohem për herë të dytë, mos i beso asaj cfarë thonë disa meshkuj se ata në femër nuk shohin vecse moralin dhe sjelljet e saj dhe se ata bisedojnë me të si shokë dhe si të tila edhe i duan ato. Po të betohem se kjo është rrenë.

Po ti dëgjojmë bisedat e të rinjve kur janë vetëm, do të dëgjoje fjalë të trishtueshme. i riu nuk të buzëqesh,e as nuk të folë fjalë të buta ose nuk ta ban ndonjë shërbim,përvecse kjo është një parapërgatitje për t’ia arritur qëllimit.

Cfarë pas kësaj, cfarë o vajzë ? Mendo !

Bashkoheni në kënaqësi për një moment, e pas kësaj ai të harron,e ti përgjithmonë do t’I ndiesh pasojat e saj. Ai do të vazhdojë të kërkojë ndonjë femër tjetër të pakujdesshme dhe ta vjedhë nga ajo nderin e saj,e te ti në barkun tënd do të mbetet pjella etij. Me ty do të mbeten brengat dhe turpi.Kjo shoqëri zullumqare do t’ia falë atij, dhe do të thonë: Ka qenë i ri, kishte gabuar pak, por është pënduar. E ti do të mbetesh me mërzinë dhe turpin tëndë gjatë tërë jetës, shoqëria ty nuk do ta falë kurrë.

Andaj, nëse e takon ule kokën dhe shikimin tënd dhe bëja me dije refuzimin tënd … E nëse në këtë mënyrë nuk largohet, por gjen guxim të të afrohet dhe të gjuaj me fjalë, atëherë lirisht mund ta nxjerrësh këpucën prej këmbës dhe ta godasësh atë në kokë.Nëse do ta kishe bërë një gjë të këtillë do ta kishte vërejtur se secili I cili kalon atypari do të të ndihmonte ty, e të pamoralshmit e tjerë nuk do të kishin pasur guxim që ta bënin një gjë të tillë. E nëse është I mire dhe pendohet për gjestin e bërë, atëherë do ta kërkojë lidhjen në mënyrë të lejuar; do të kërkojë martesë me ty.

E femra, pa marrë parasysh pasurinë e saj ose pozitën dhe famën që ka, ajo shpresën dhe lumturinë më të madhe e ka në Martesë, ku do të bëhej grua e mire, nënë e kujdesshme, si dhe edukatore e shtëpisë.

Në këtë dëshirë janë të njejta mbretëreshat dhe princeshat, artistet e Holivudit të cilat janë të famshme dhe me ndikim, me të cilat mashtrohen shumë prej femrave.

Martesa është dëshira më e madhe e femrës, qoftë edhe delegate në parlament pushtetare.

Prostitutën nuk e marton askush.Edhe ai i cili e mashtron femrën e ndershme duke i premtuar asaj martesë, nëse e mashtron e lë dhe shkon. Pastaj shkon dhe e marton ndonjërën prej femrave të ndershme për arsye se ai nuk pranon që zonja e shtëpisë dhe nëna e vajzës së tij të jetë prostitutë.

E mashkulli nëse është i pamoralshëm, nëse nuk gjen në tregun e kënaqësisë femër që do të pranonte t’ia dorëzojë nderin e saj atij dhe të jetë lodër në duart e tij, nëse nuk gjen femër të pakujdesshme që do të jetonte me të sipas fesë së iblisit (shejtanit), atëherë do të kërkojë ndonjë femër që do të jetë grua e tij sipas parimeve islame.

Shkatërrimi i martesave është nga ju, vajza !

Po të mos ishin të pamoralshmet nga mesi juaj, nuk do të prisheshin martesat e as nuk do të shtohej tregu i amoralitetit…. E atëherë pse nuk punoni? Pse nuk punojnë femrat e ndershme në luftimin e kësaj të keqë ? Ju duhet të prini në këtë, ngase jeni më të afta se ne në këtë cështje, ngase ju e dini më mirë gjuhën e femrave dhe mentalitetin e tyre. Dhe për shkak se askush nuk do të humbë më shumë se ju, femrat e ndershme, të edukuara dhe ferarë.Në shumë shtëpi tani gjejmë femra të cilat janë për Martesë por nuk gjejnë dot atë me të cilin do të martohej, për arsye se të rinjtë kanë gjetur shoqe të interesit të cilat ua plotësojnë nevojat, andaj nuk kanë nevojë për martesë.Andaj duhet që të formoni shoqata të femrave të përbëra nga shkrimtare,mësuese,studente dhe intelektuale tjera, që të përpiqemi për t’I kthyer motrat tuaja të devijuara në rrugë të drejtë.

Frikësojini ato duke ua përkujtuar Zotin, e nëse nuk frikësohen, atëherë tërhiquani vërejtjen nga sëmundjet e ndryshme, e nëse edhe pas kësaj nuk ndryshojnë, atëherë, foluni atyre me gjuhën e realitetitm dhe thoni atyre: Ju jeni vajza të bukura, andaj meshkujt vijnë dhe sillen vërdallë. Por, a thua rinia dhe bukuria juaj do të zgjasë përgjithmonë ? A thua ka qenë dic e përhershme që rinia dhe bukuria juaj të jetë e përhershme ? E si do të jetë me ju kur të plakeni e t’ju shtrembërohet shpina e t’ju rrudhet fytyra ?! Kush do të interesohet pëe ty ? Kush do të pyet për ju ? A e di kush interesohen për plakat dhe kush I nderon ato ? Djemtë dhe vajzat e tyre, nipat dhe mbesat e tyre. Disa plaka janë mbretëresha në familjet e tyre duke qëndruar ende në fronin e tyre,e janë të tjera me të cilat ju e dini më mirë se c’bëhet.

Prandaj, a mund të krahasohet kjo kënaqësi me atë mjerim? Dhe a do ta kishe blerë me këtë fillim një përfundim të tillë?

E shembuj të këtillë nuk ka nevojë që t’I tregojmë.Prandaj punoni që t’I udhëzoni motrat tuaja të mjera e të devijuara, dhe nëse këtë nuk mund ta bëni, atëherë punoni në ruajtjen e femrave të shëndosha nga sëmundja e tyre dhe të tinejxhereve të reja të papërvoja që të mos ndjekin rrugën e tyre.

Une nuk kërkoj nga ju femra muslimane sot të bëhet menjëherë ashtu si duhet të jetë muslimania e vërtetë, assesi, une e di se kthimi I përnjëhershëm zakonisht është I pamundur, por dëshiroj që të kthehemi nga e mira hap pas hapi, sikur që kishit shkuar nga e liga hap pas hapi. Ju I shkurtuat teshat tuaja copë pas cope,e larguat mbulesën, tërë këtë ndryshim e bëtë me durim pas një kohe të gjatë.

Burrat e ndershëm nuk e kishin ndier menjëherë këtë ndryshim, e revistat e ndryshime nxisin këtë amoralitet së bashku me të pamoralshmet, kështu gjersa arritëm në këtë gjendje me të cilën gjendje Islami assesi nuk është I kënaqur, e as feja krishtere nuk është e kënaqur me këtë gjendje të cilën edhe shtazët do ta refuzonin.

Nëse dy gjela do të ngatërroheshin për një pulë, ata do ta mbytnin njëri-tjetrin nga xhelozia dhe dëshira për ta mbrojtur pulën.

Ndërsa sot, burrat muslimanë fare nuk xhelozojnë gratë e tyre muslimane të cilat ecin të zbuluara plazheve dhe rrugëve tona. Ata nuk xhelozojnë as nëse ndonjë I huaj ua shikon fytyrat,krahrorin, gjoksat e grave të tyrë. Me një fjalë, edhe nëse shikojnë cdo gjë të turpshme në to.

Por, përkundrazi gjen burra muslimanë të cilët nëpër klube dhe kafene të ndryshme të elitës, ua ofrojnë gratë e tyre muslimane të huajve që të vallëzojnë me to, ku poqet gjoksi me gjoks,barku me bark, goja me faqe, e krahu është I lidhur me trupin e saj dhe ndaj tërë kësaj askush nuk thotë asgjë.Nëpër universitete të rinjtë muslimanë rrinë me vajza të reja muslimane të cilat pjesët e turpshme të tyre I kanë të zbuluara dhe askush për këtë të keqe nuk bën vërejtje, as etërit dhe nënat e këtyre vajzave muslimane, e shembuj të këtillë kemi shumë.

Këta shembuj nuk largohen për një ditë,e as duke nxituar, por vetëm nëse I kthehemi së vërtetës nga e njejta rrugë me të cilën kemi shkuar nga e liga, edhe nëse tani këtë rrugë e shohim të largët, ngase ai që nuk shkon rrugës përvec së cilës nuk ka rrugë tjetër, nuk e arrin asnjëherë qëllimin.

Nëse zbulohen fytyrat ashtu siq e ka krijuar Zoti, e pranojmë një gjë të tillë. Por të përzihen femra me meshkuj të huaj, kjo është krejt tjetër gjë. Femra e zbuluar s’guxon të jetë vetëm në shtëpi me shokun e burrit, ose t’ia japë dorën kolegut të vet në universitet, ose të zgjatë bisedën dhe të shëtitë me të rrugëve dhe të përgatitë me të së bashku provimet dhe të harrojnë se Zoti e ka krijuar atë femër e atë mashkull dhe se të dy gjinive u ka krijuar epshe ndaj njëri tjetrit, e këtë gjë të krijuar nuk mund ta ndërrojë as ajo, as ai e as tërë njerëzit e këtij planeti, e as t’I barazojë dy gjinitë dhe t’I fshijë këto emocione nga ata. E ata të cilët thërrasin në barazinë dhe përzierjen e dy gjinive, janë gënjeshtarë nga të dy anët. Për arsye se ata me këtë nuk dëshirojnë të arrijnë gjë tjetër përvecse të shkaktojnë kënaqësi të gjymtyreve dhe të epsheve të veta, t’I kënaqin sytë e tyre, por ata nuk gjejnë guxim ta thonë këtë haptazi, andaj fillojnë t’I maskojnë qëllimet e tyre me këso fjalë tërheqëse, pas së cilave nuk qëndron gjë.

Prosperiteti, civilizimi, jeta në universitet ( jashtë rregullave islame)nuk janë përvecse fjalë boshe.

Ata gënjejnë, ata nuk e njohin të vërtetën, për ata e vërteta nuk është ajo e cila qëndron përballë së keqës, por sipas tyre e vërteta është ajo e cila vjen nga perendimi, qoftë vallëzim a lakuriqësi, përzierja nëpër universitete, zbulimi I trupit nëpër fusha sportive a plazhe.

Ndërsa e keqe është cdo gjë që vjen nga feja, xhamia dhe nga studimet fetare, edhe nëse nderi, udhëzimi, etika dhe pastërtia, ajo e zemrës dhe ajo e trupit mësohet aty.

Në shtetet perendimore ka shumë familje të cilat me një përzierje të këtillë të gjinive jo vetëm që nuk pajtohen, por edhe e kundërshtojnë atë.

Ka shumë prindër atje të cilët nuk lejojnë që vajzat e tyre të rritura të dalin me djem ose që ai ta shoqërojë vajzën e tyre deri në kinema dhe nuk e lëshojnë atë gjersa nuk vertetohen përmbajtjen e filmit, e nëse e dinë përmbajtjen e tij dhe binden se filmi nuk ka skena të fëlliqura, atëherë I lëshojnë ato që të shkojnë në kinema.

Une me këtë nuk po ju mbaj ligjeratë të rinjve, e as nuk pres që të dëgjojnë.Une e di se ata mund të më kundërshtojnë dhe të mos pëlqejnë menimin tim,për arsye se shumë kënaqësi të cilat I kanë në dorë po ua ndaloj.Une po ju drejtohem juve, femrave të reja. Askush nuk do të pësojë më shume se j. Mos u bëni viktimë e iblisit (shejtanit). Mos I dëgjoni fjalët e atyre të cilët ua zbukurojnë jetën e përzier me meshkuj në emër të lirisë, qytetërimit, prosperitetit dhe shpirtit universal. Për arsye se shumica e tyre nuk janë të martuar dhe nuk kanë fëmijë dhe nuk u intereson asgjë tjetër përvecse kënaqësia trupore.Ndërsa une jam baba I pesë vajzave dhe kur ju mbroj ju, I mbroj edhe vajzat e mia dhe ju dua të mirën sikur që ua dua vajzave të mia.

Askush prej tyre nuk do të kujdeset që ta kthejë nderin e humbur të femrës,e nëse femra bie moralisht, nuk mund të gjesh askënd t’I ndihmojë asaj dhe ta ngrejë nga ajo ndytësi,por përkundrazi I sheh që të gjithë se si vrapojnë pas bukurisë së saj, e nëse refuzon largohen prej saj, sikur që qentë ikin nga ngordhësira në të cilën nuk ka mbetur asnjë copë mishi.

Kjo është e vërteta e mos I dëgjo të tjerët.Dhe dije se celësat e përmirësimit janë vetëm në duart e tua e assesi në duart tona, të meshkujve. Nëse ti do, mund të përmirësohesh e edhe të tjerat të përmirësohen.

PAQJA DHE SHPËTIMI I ALL-LLAHUT QOFSHIN MBI JU

Ali Tantavi

Përktheu : Irfan Salihu

Brother Giving Dawah At A London Janazah, A good reminder

2009-01-01T14:05:00.001-08:00

Një vështrim shpirtit

2009-01-01T14:04:00.001-08:00

Allahu i Madhëruar e krijoi njeriun nga një përzierje e bashkedyzuar e cila në vete përmban virtyte dhe vese. Arsyeja e kësaj është të sprovohet njeriu, se cila nga këto dy fuqi do të ngadhënjejë te ai. Me përfilljen e mësimeve Hyjnore dhe arsyes se shëndoshë, ai do të jetë i aftë që t’i mposhte tendencat e liga, vesin, të shëmtuarën dhe të koten, ndërsa nëse tregohet neglizhent ndaj këtyre mësimeve, ai nuk do të jetë i gatshëm që të përballet me to dhe nga kjo arenë do të dalë si i mposhtur.

Disa prej këtyre veseve arrijnë të shfaqen dhe të bëhen pjesë e sjelljeve dhe kulturës së njeriut, e disa të tjera të cilat mbesin të mposhtura dhe nuk dalin në sipërfaqe, Por, ndodh që njeriu të mishërohet me këto vese deri në atë mase sa që nuk e vëren se ato i dirigjojnë qëndrimet dhe sjelljet e tij. Prandaj, lind nevoja për një mënyrë të përkryer dhe të sigurtë që t’i ndihmoje njeriut për të mundur veset e tij.

Rruga për eliminimin e këtyre veseve padyshim se nuk është e shkurtër dhe pa sakrifica. Mirëpo, çdo rrugë e gjatë fillon me një hap, e pastaj me insistimin e vazhdueshëm për të arritur në cakun e dëshiruar ajo mbaron.

Hapi i parë dhe vendimtar në këtë rruge është që njeriu të pranojë betejën me vetën e tij dhe pastaj të zhytet në thellësitë e saj, për të zbuluar dobësitë dhe gjithë atë që e shqetëson shpirtin e tij. Dijetarët e mirëfilltë e bënin një gjë të tillë me vetën e tyre, madje disa i publikonin rezultatet e kërkimit të tyre, në mënyrë që ato të shërbenin si modele dhe ecuri për të tjerët.

Lexuesve të nderuar të kësaj fletëze po ua paraqesim një përvojë të kombinuar të atyre që me një guxim të madh u zhytën në thellësitë e shpirtit dhe njëherë e përgjithmonë ngadhënjyen ndaj të keqës dhe të ligës. Prandaj le të shërbej përvoja e tyre si një pasqyrë para së cilës do t’i vejmë vetët tona, ashtu që të shohim atë që kishin zbuluar ata, e më pas le t’i ndjekim gjurmët e tyre për të ngadhënjyer në këtë luftë.

Le të shohim pra se cilat janë rezultatet e këtyre zbulimeve?

- Shpirti e do rehatinë dhe pushimin, ndërsa urren punët e mundimshme edhe nëse janë për hir të Zotit dhe në rrugën e Tij.

- Ai posedon mjeshtri të rralle në paraqitjen e arsyetimeve të ndryshme qe kanë për qëllim largimin e pergjegjësisë në punë dhe kontribut.

- Gjithashtu, ai ka kurreshtje të tepruar dhe shfaq interesim të madh përkitazi me punët që nuk i takojnë dhe që nuk janë përgjegjësi e tij.

- Ata gjetën se te uni i njeriut vazhdimisht shfaqet dëshira për t’i shërbyer atij e asnjëherë që ai t’i shërbej ndokujt.

- Vërejtën se qoftë edhe një fjale më e rëndomtë ka mundësi te shpërthej hidhërimin ne te, e më pas vazhdimisht të këmbëngul në hakmarrje ndaj atij që e ka lënduar.

- Unit aspak nuk i pëlqejnë fjalët “nuk e di” dhe nëse ndodh që ta pyet ndokush qe e konsideron atë te dijshëm, atëherë mundohet që me çdo mjet ta arsyetoj këtë bindje qoftë dhe me padituri.

- Në polemika mundohet me çdo kusht të fitoj dhe gëzohet shumë nëse e arrin këtë, ndërsa nëse ndodh që kundërshtari t’ia qëlloj të vërtetës, atëherë kjo gjë e dëshpëron pa masë.

- Nëse ndodh që të këtë ngatërresa ose mospajtim me ndokë atëherë i gëzohet çdo fatkeqësie që i ndodhe atij, qoftë edhe devijimi nga feja.

- Kur gabon,insiston me të gjitha mjetet e mundshme ta arsyetojë gabimin duke pretenduar se çdokujt i ngjan një gjë e tillë. E nëse ndodh që tjetri prej arsyetimeve për vete nuk i shpreh për atë.

- Kur prezanton në ndonjë tubim, ai do që të dëgjohet zëri i tij dhe të respektohet mendimi i tij, pavarësisht se a është i drejtë a jo, kurse ajo që më së tepërmi preferon në këto tubime është biseda për aftesitë dhe sukseset e tij.

- Shume begati te cilat ia dhuroi Allahu dhe ia kane lakmi të tjerët, mundohet që t’i arsyetoj se janë nga vet mundi dhe kontributi i tij, e assesi ose shume rrallë e përmend se kjo është thjeshtë dhuratë e Zotit për të, e mbase shumë lehtë dikush tjetër ka mundur të jetë në vendin e tij.

- Nëse i bën mirë ndokujt, atëherë kërkon që ky t’i mbetet atij borxhli i përjetshëm, përndryshe pason ankimi publik dhe përbuzja e vazhdueshme.

- I bëhet qejfi shumë kur gabon ndokush në shoqëri, e ky te nxitoje ta përmirësoj atë.

- Ai frikësohet shume nga varfëria dhe jeta e rendë, e kjo mund ta shpie edhe në punë dhe aktivitete të ndaluara në mënyrë që ta sigurojë ekzistencën, pavarësisht dëmeve që i sjell ky fitim për fenë e tij.

- Nëse kërkohet prej tij te jap lëmoshë apo të kontribuoj për ndonjë projekt të dobishëm, atëherë arsyetohet se i duhen atij dhe familjes se tij.

- I pëlqen bartja e fjalëve dhe shume lehtë i beson thashethemeve, në veçanti atyre që i shkojnë përshtati.

- Emocionet shpeshherë ndodh të jenë aleat i fuqishëm kundër logjikës së shëndoshë, e që në bazë të kësaj aleance të dështuar, ai ndërton qëndrime dhe merr vendime.

- Nuk e prish rehatinë dhe komoditetin edhe nëse një gjë e tillë e kërkon kryerja e ndonjë obligimi apo largimi nga ndonjë e keqe.

- Mllefoset për gjërat e thjeshta të kësaj bote dhe nuk e përmban mllefin që po shpërtheu merr me vete shumë viktima.

- Prej të ligave të shpirtit është se begatitë e dhuruara atij nga Allahu nuk i çmon, por gjithnjë lakmon të huajat.

- E nëse ndodh t’i çmoj ato, atëherë nuk e falënderon Allahun ose së paku e bën këtë vetëm në gjuhë duke mos çarë kokën për format tjera të falënderimit.

- Nëse e godet ndonjë gjë e pakëndshme ose nuk i realizohet ajo që synon, atëherë hidhërohet në caktimin e Zotit. Nëse e përmban vetën nga fjalët, ai nuk përmbahet dot nga mendimi se po të ndodhte ndryshe, do të ishte më mire për të dhe me e dobishme.

- Nuk i pëlqen aspak vetëkritika, ashtu që për çdo akuzë, qëndrim negativ ose kur të hasë në tretman të papërshtatshëm nga të tjerët, në vend se ta korrigjoj sjelljen dhe moralin e tij, ai i akuzon te tjerët se ia bëjnë këtë ngase është mysliman/e dhe se ata e urrejnë Islamin.

- Dëgjon ligjërata dhe prezanton në shumë tubime të dobishme, mirëpo të gjitha ato që i përfiton përfundojnë me fjalët “ do ta bëj e do t’ia filloj”

- Më herët ka pasur një të kaluar të bujshme dhe ka qenë vazhdimisht i privilegjuar dhe tani kur është bërë pjesëtar i shoqërisë islame nuk i intereson fakti se në atë shoqëri ka shumë të atillë si ai, por kërkon nga të tjerët që kjo shoqëri e gjerë ta trajtoj ashtu si e kishte trajtuar dikur shoqëria e tij e ngushtë, dhe nëse ndodh e kundërta atëherë i akuzon të tjerët se nuk e kanë kuptuar si duhet vëllazërinë islame.

- Pasi që tani vet është udhëzuar dhe i ka hapur sytë në rrugën e Zotit, të tjerët i shikon lartë dhe me përbuzje, si të mjerë e të devijuar, e nuk i shikon me syrin e mëshirës dhe të kaluarës së tij se edhe ai dikur kishte qenë si ata dhe se Zoti e përfshiu në mëshirën e Tij.

Këto janë disa nga pikat qe ia vlen të përmenden, e që nuk do të thotë se janë të vetmet apo të gjitha të pranishme te një individ. Prandaj nuk bën të kuptohet se janë përfshirë të gjithë me këto vërejtje, mirëpo ajo kërkohet të kuptohet nga e tërë këto janë dy gjera:

- Të njihemi me hapat e parë drejt fisnikërimit të shpirtit dhe

- Të kemi një pasqyre për të parë vetën tonë dhe një model për tu krahasuar me të.

Prandaj, këshilloj të gjithë ta ndërmarrin këtë hap të guximshëm dhe t’ia lexojnë vetës se tyre këto të meta para se ato të lexohen në Ditën e Gjykimit.

Përgatiti

Enis Rama

Botime nga Gjurma

Mësime nga jeta e Muhammed Aliut

2009-01-01T14:03:00.001-08:00

Mësime nga jeta e Muhammed Aliut

Ngjarja vijuese ndodhi kur vajza e Muhammed Aliut arriti ne shtepi e veshur ne menyre jomodeste. Dhe ja si e përshkruan ngjarjen njera nga vajzat e tij;

Kur me ne fund arritem, shoferi na shoqeroi se bashku me motren time te vogel Lejlen ne suiten e babait tim. Si zakonisht babai fshihej pas deres dhe qëndronte ne pritje per te na friksuar. Ne shkëmbyem puthje dhe përqafime aq sa mundeshim gjate dites. Babai hodhi nje vështrim goxha te forte ne ne, pastaj me mori ne prehrin e tij dhe me tha dicka qe kurre nuk do ta harroj. Me shikoi drejte ne sy dhe me tha,

“Hana, cdo gje qe Allahu e ka bere te vlefshme ne kete bote eshte e mbuluar dhe e veshtire per ta arritur.

Ku i gjen diamantet?

Thelle ne brendësi te tokes, te mbuluar dhe te mbrojtur.

Ku i gjen xhevahiret?

Thelle ne brendësi te oqeanit te mbyllur dhe te mbrojtur ne guaskat e bukura.

Ku i gjen Florinjët? ?

Thelle ne miniera te mbuluar me shtresa te gurit. Kerkohet pune dhe mund per t’i arritur.

“ Me shikoi me nje seriozitet dhe me tha. Trupi yt eshte i shenjte, Ti vlen shume me shume se sa diamantet dhe xhevahiret, dhe per kete duhet te mbulohesh.”

Burimi: Marre nga libri : Me shume se hero: Leksionet e jetes se Muhammed Aliut nga kendveshrimi i vajzes se tij

Letër kulturës e cila më rriti

2009-01-01T14:02:00.001-08:00

Letër kulturës e cila më rriti

Duke u rritur, ti më lexove për bibën e shëmtuar. Dhe për vite besoja se isha ajo. Unë jam ajo biba e shëmtuar mes meshkujve. Aq gjatë më kishe mësuar sa që unë nuk isha asgjë më shumë se sa një kopje e keqe e standardit.

Nuk kam mundur të vrapoj apo ngre aq shumë. Nuk e kam fituar paranë e njëjtë dhe kam qarë shpesh. Jam rritur në botën e meshkujve vend ku nuk i kam takuar.
Dhe kur nuk pata mundësi të isha e tij, dëshiroja vetëm të i pëlqeja. E kam vënë makijazhin dhe veshur minifundin tënd. E kam dhëne jetën,trupin,dinjitetin, sa për tu dukur e bukur. E dija se pa marrë parasysh çfare kam bërë, vleja vetëm në atë shkalle sa për t’iu dukur dhe pëlqyer pronarit tim. Dhe kështu e kalova jetën nën strehën e kozmosit dhe e dhashë trupin tim për shitje.

Isha një robëreshë, por ti me mësove se isha e lirë. Isha synimi yt, por ti betoheshe se ishte një sukses. Ti më mësove se qëllimi im i jetës është të ekspozohem, të tërheq dhe të jem e bukur për mashkullin. Ti më detyrove të besoj se trupi im është krijuar për shitjen e veturave. Dhe ti më rrite ashtu që të mendoj se jam një bibë e shëmtuar.

Por ke gënjyer

Islami tregon se jam një mjellmë. Jam ndryshe- është e caktuar të jetë ndryshe. Dhe trupi, shpirti im janë krijuar për diçka më shumë.

Thotë Allahu në Kur’an :

13. O ju njerëz, vërtet Ne ju krijuam juve prej një mashkulli dhe një femre, ju bëmë popuj e fise që të njiheni ndërmjet vete, e s'ka dyshim se te All-llahu më i ndershmi ndër ju është ai që më tepër është ruajtur (këqijat), e All-llahu është shumë i dijshëm dhe hollësisht i njohur për çdo gjë.

Pra jam nderuar. Por nuk është raporti im me njeriun. Vlera ime si grua nuk është matur me madhësinë e belit apo numrit të meshkujve që më pëlqejnë. Vlera ime si krijesë njerëzore është e matur në shkallë të lartë: Në shkallen e drejtësisë dhe devotshmërisë. Dhe qëllimi im i jetës- pavarësisht çfarë thonë revistat e modës—është më madhështore se sa të kërkosh një burrë të mirë.

Dhe Allahu më thotë që të mbulohem, të fsheh bukurinë, dhe t’i them botës se nuk jam këtu ti pëlqej mashkullit me trupin tim; Jam këtu të kënaq Allahun. Allahu e lartëson dinjitetin e trupit të femrës duke e urdhëruar të respektohet dhe mbulohet, duke iu shfaqur vetëm të merituarit- vetëm njeriut që do e martoj

Pra atyre që dëshirojnë të më “Lirojnë”, Kam vetëm një gjë për të thënë:

Faleminderit, por jo.

Nuk jam këtu për tu ekspozuar. Dhe trupi im nuk është për përdorim publik. Nuk do i nënshtrohem një objekti apo një palë këmbësh sa për të shitur këpucë. Jam njeri me shpirt, mendje, një rob i Allahut. Vlera ime është përcaktuar nga bukuria e shpirtit,zemrës, dhe karakterit moral. Kështu që nuk do adhuroj standardet e tua të bukurisë, dhe nuk i nënshtrohem sensit tënd të modës. Nënshtrimi im është diçka shumë më i lartë.

Me mbulesën time e vë në dukje besimin dhe jo bukurinë time. Vlera ime si krijesë është përcaktuar me lidhjen time me Allahun, dhe jo me pamjen që kam. Kështu që e mbuloj atë që i mungon . Dhe kur më shikon, nuk e sheh trupin. E sheh vetëm atë që jam; Robëreshë e Krijuesit tim.

E sheh, si një grua myslimane, Jam e çliruar nga një lloj i heshtur i skllavërisë. Nuk i përgjigjem robërve të Allahut në dunja. I përgjigjem Mbretit te tyre.

Nga Jasmin Mogahed

Përktheu Naim Berisha

Burri im i dashur

2009-01-01T14:01:00.000-08:00

Burri im i dashur

Mbase ndonjëherë do mund të mendosh se ke bërë një gabim që më ke zgjedhur për bashkëshorte të jetës, dhe kjo mund të të pengoj në bashkëveprimet ditore që i kemi. Me kohë frikohem se dashuria jote do të shndërrohet në urrejtje, durimi yt do të kaloj në zemërim dhe situata e qetë mes nesh do zbehet.

Burri im i dashur

Ndoshta kur jeta kalon në fazën e ndezur me tensione dhe gjen veten i zënë me shumë punë, ndodh që nuk do kesh kohë për mua, dhe kohën që do duhej ta kaloje me mua do humbiste. Me një sinqeritet do jap aq sa mundem që të bej të lumtur në jetë. Por a nuk është e drejtë që edhe unë të kem përkujdesjen tënde? Do të shikoj të jem e vëmendshme, por kam frikë se në sytë e tu mund të duket e padrejtë dhe e gabuar. Pra më fal dhe më buzëqesh, ashtu siç e përshkruante të Dërguarin Sallahu alejhi ue selem Nëna e besimtarëve Aisha radiuallahu anha.

Dhe në këtë mënyrë, shpresoj se do të më vlerësosh për virtytet e tjera që i kam. A nuk ka thënë Allahu në Kur’an, Ai, i Cili na bashkoi në martesë dhe vendosi dashurinë në zemrat tona:

O ju që besuat, nuk është lejuar për ju të trashëgoni gratë (e të vdekurve) në mënyrë të dhunshme, e as t'i shtrëngoni për t'u marrë diçka nga ajo që ju keni dhënë atyre, përveç nëse ato bëjnë ndonjë imoralitet të hapur. Çoni jetë të mirë me to. Nëse i urreni ato, bëni durim pse ndodh që all-llahu të japë shumë të mira në një send që ju e urreni.(4:19)

Po ashtu i Dërguari i All-llahut s.a.v.s. ka thënë: “Më i ploti besimtar me iman është ai që është më i mirë në moral kurse më të sjellshmit prej jush janë ata që janë më të sjellshëm ndaj grave të tyre”. (Tirmidhiu)
Burri im i dashur

Duhet ta dish se nuk ka krijesë njerëzore që nuk gabon, vetëm Allahu i Përjetshmi është i Përkryer

Nuk është e drejte për ty apo për mua që thjeshte t’ia marrim gabimet dhe të metat njeri tjetrit në llogarinë tonë, derisa të metat tona t’i lëmë anash. Do mundohem të jem një bashkëshorte besnike ndaj teje, dhe të dëgjoj gjithmonë, por shpresoj se do më falesh dhe harrosh kur gaboj.

I kam lënë prindërit dhe vëllezërit e motrat e dashura që të jem me ty, Dua që të ma mbushësh zemrën me dashuri. Të më dashurosh si një rrebesh shiu. Nuk dyshoj aspak që të kam zgjedhur bashkëshort. E çmoj devotshmërinë tënde çdo ditë dhe devotshmëria jote të bën të dukesh si njeriu më i mirë për mua.

Më kujtohet ngjarja e shoqëruesit të resulullahut (Salallahu alejhi ue selem) Ali bin thalib ( Radiallahu anhu) kur është pyetur nga një njeri “ E kam një vajzë, me kënd ta martoj? Aliu r.a iu përgjigj” Ajo duhet ta martoj njeriun që ka devotshmëri në zemrën e tij, nëse ky njeri e do atë, ai do e shkëlqej atë, por nëse nuk e do, nuk do ta lëndoj asnjëherë.” Ne fakt ti je ky . Elhamdulilah, Burri im i dashur dashuria jote më bën të ndjehem si gruaja më e lumtur në botë.

Ndofta kur ndodhemi para një situate te vështirë për shkak të gabimeve të mia, dhe në këtë moment ti do dëshiroje të kishe një grua më të mirë. Të lutem bëhu i ndërgjegjshëm, egoizmi dhe moskujdesi yt mund të drejtoj në sjellje jo të mira. Të lutem mi përmirëso gabimet e mia me butësi dhe mirëkuptim, mos u bën i ashpër ndaj meje.

Nëse sheh ndonje te metë në anën time kujtoje mesazhin e Resulullahut s.a.w.s drejtuar neve.

Le të mos e urrejë besimtari besimtaren. Nëse ndonjë gjë nga ajo nuk i pëlqen, ndoshta mund të i pëlqeje diçka tjetër”. ( Muslimi)

Burri im i dashur,

Të lutem të kërkosh riskun në hallall sepse Burri duhet të marr përgjegjësinë mbi familjen e tij të dashur.,

A nuk na ka mësuar i dërguari s.a.w.s, kur ka pyetur Muavije ibn Hajde r.a. i Dërguari i All-llahut, çfarë detyra ka secili prej nesh ndaj gruas së vet?” (Pejgamberi) Tha:

“Ta ushqesh kur të ushqehesh vetë, ta veshmbathësh kur këtë e bënë për vete, mos ta mallkosh dhe mos ta lësh vetëm askund përveç në shtëpi”. (Hadith hasen, transmeton Ebu Davudi i cili thotë: “Mos e qorto” e ka kuptimin: mos i thuaj “All-llahu të shëmtoftë”) që do të thotë se burri duhet të përmbush nevojat për familjen e tij

Mos u bën i ashpër ndaj meje, sepse Resulullahu s.a.w.s. nuk ka qene asnjëherë i ashpër ndaj grave te tij.

Burri im i dashur

Me kujtohet një hadith nga Resulullahu s.a.w.s “ “Kjo botë është dëfrim kurse dëfrimi më i mirë i saj është gruaja e ndershme”. (Muslimi) Do mundohem te jem thesari yt me i madh, ashtu si unë e ndjej se ti je thesari im më i madh

Burri im i dashur

A e di shpërblimin qe do marrësh nga Allahu ne ahiret? A e di se cili është shpërblimi për ata qe sillen drejtë ndaj grave të tyre? Shiko me sy,zemër dhe kuptoje këtë hadith:” Ata qe jane te drejte, ne diten e gjykimit do te marrin fronin prej drite. Ata jane njerë te drejte, me deliresine e tyre ndaj grave te tyre dhe njerëzve per te cilet jane pergjegjes. ( Muslimi)

Lus të jesh njëri prej tyre, dhe unë të jem mbretëresha në pallatin tënd të bukur.

Po mundohem të jem thesari yt më i çmueshëm ne dynja dhe ne ahiret.

Kur te jesh i lirë, më mëso me diturinë qe Allahu të ka falur. Nëse nuk ke kohë, më lejo të përfitoj diturinë e Islamit në ndonjë mënyrë tjetër.

Sidoqoftë, unë nuk do harroj përgjegjësinë që kam si grua, ashtu që më vonë të jem një mësuese për djemtë dhe vajzat tua. A nuk është nëna mësuesja e parë për djemtë dhe vajzat e saj?

Do dëshiroja ti mësonim fëmijët tanë se bashku ashtu qe te jene bartës te flamurit dhe te jene ne mesin e mutakineve. Dua te jem një grua besimtare e cila do te sjell familjen time ne xhenet.

O Allah i Vetmi qe nuk ke shok

Ti je dëshmitar ne këtë lidhje martesore, Kam rene ne dashuri me bashkëshortin tim, bere këtë dashuri ndaj tij ashtu qe te përforcoj dashurinë ndaj Teje, Por, lutem po ashtu qe dashuria ime ndaj tij te mos e kaloj dashurinë ndaj Teje. Beje këtë dashuri kuptimplote.

Me mbroj zemrën time ashtu qe te mos te te harroj kurrë. Beje këtë dashuri për mua ashtu qe te mos kaloj dashurinë qe ai ka ndaj Teje, dhe bere shehid për hir Tendin, Beje dashurinë dhe lutjen e tij ndaj meje ashtu qe te mos e harroj xhenetin. Nëse dashuria ime ndaj tij me bën qe te harroj, me përkujto dhe me udhëzo, mos me bën prej te humburve.

O Allah i mbushur me dashuri, i Cili dhuron Butësi

Ti e di nëse zemrat tona janë ne pajtueshmëri dhe se mund ta duam njeri tjetrin. Na bej robër te dëgjueshëm ndaj Teje. Na bej qe ta mbrojmë se bashku ligjin Tënd. Bëje këtë lidhje të fortë. Bëje këtë dashuri të përhershme. Na udhëzo në rrugë të drejtë. Na i mbush zemrat me dritën Tënde e cila asnjëherë nuk shuhet. Na i zgjero zemrat me iman dhe zbukuroje të dorëzuar në rrugën Tënde. Amin ja rabil alemin

Gruaja yte

Shkruar nga Motra Dina istova

Përktheu Naim Berisha

Recitim nga Sheikh Yasser Al Dossary

2009-01-01T14:00:00.000-08:00

Khalid Yaseen - Challenges to Muslim Youth in the West

2009-01-01T13:59:00.000-08:00

Khalid Yaseen - Challenges to Muslim Youth in the West

Download

Iman (Monica) Aparicio Christianity to Islam

2009-01-01T13:58:00.002-08:00

Iman (Monica) Aparicio Christianity to Islam

Recommended Viewing* Beautiful Story.

This sister became Muslim after her daughter started questioning her about various beliefs such as the trinity and she asked why she had to pray to the cross. So Monica started on her path to find the truth, and alhamdulilah she found Islam.

This is a really amazing story about how someone found guidance in Islam. She also talks about her own experience in Arab countries with what she sees as problem, with their lack of understanding about Islam.

Meso si te lexosh Kur'an

2009-01-01T13:58:00.001-08:00

Meso si te lexosh Kur'an

1
78
-
79 -
80 -
81 -
82 -
83 -
84 -
85 -
86 -
87 -
88 -
89 -
90 -
91 -
92 -
93 -
94 -
95 -
96 - 97 - 98 - 99 - 100 - 101 - 102 - 103 - 104 - 105 - 106 - 107 - 108 - 109 - 110 - 111 - 112 - 113 - 114 - help

The Life of Muhammad (صلى الله عليه و سلم): Medina Period Vol.1By Imam Anwar Al-Awlaki

2009-01-01T13:56:00.000-08:00

The Life of Muhammad (صلى الله عليه و سلم): Medina Period Vol.1By Imam Anwar Al-Awlaki

This is the second part of a three part series focusing on the Sirah of our beloved Prophet Muhammad (صلى الله عليه و سلم). The album covers the Medina era starting from The Hijrah up until The Battle of the Trench.

Imam Anwar al-Awlaki details the first five years of the Medina era – a period which was to include all the prominent events of The Hijrah, the establishment of the first Islamic state, The Battle of Badr, The Battle of Uhud finally ending with The Battle of the Trench.
===================About the author===================
Imam Anwar al-Awlaki was born in New Mexico, USA. His parents are from Yemen where he lived for eleven years and recieved the early part of his Islamic education. He has served as an Imam in Colorado, California, and Washington, DC. Currently, he resides in Yemen.
=================3. Download Lectures=================
CD1 - Introduction and the Hijrah Download
CD 2 - Establishment of the Islamic State 1 Download
CD 3 - Establishment of the Islamic State 2 Download
CD 4 - Establishment of the Islamic State 3 Download
CD 5 - Battle of Badr 1 Download
CD 6 - Battle of Badr 2 Download
CD 7 - Battle of Badr 3 Download
CD 8 - Events between badr and uhud Download
CD 9 - The Battle of Uhud 1 Download
CD 10 - The Battle of Uhud 2 Download
CD 11 - The Battle of Uhud 3 Download
CD 12 - The Battle of Uhud 4 Download
CD 13 - The Battle of Uhud 5 Download
CD 14 - Events between Uhud and Al Khandaq 1 Download
CD 15 - Events between Uhud and Al Khandaq 2 Download
CD 16 - Banu Al Mustalaq Battle of the Trench Download
CD 17 - Banu Al Mustalaq Battle of the Trench 1 Download
CD 18 - Banu Quraydah Download

Khalid Yasin - Dawah Technique Course

2009-01-01T13:53:00.002-08:00

Khalid Yasin - Dawah Technique Course

Narrated Abu Hurairah (ra) Allah's Messenger (saws) said, "if anyone calls others to follow right guidance, his reward will be equivalent to those who follow him (in righteousness) without their reward being diminished in any respect on that account; and if anyone invites others to follow error, the sin, of which he is guilty, will be equivalent to those of the people who follow him (in sinfulness) without their sins being diminished in any respect on that account. " [Muslim]

As Muslims we are always presented with the opportunity to give Da'wah but few of us take up this great challenge. Why is this the case? Are we too afraid to propagate the truth, do we lack the correct knowledge or are we just in need of Da'wah ourselves? Insha Allah, no more can we accept excuses for not being at the forefront of Islamic propagation. Why? Shaykh Khalid Yasin, the world's most eminent Da'ee in giving Da'wah directly to the non-Muslim population and having been Blessed by Allah The All Giver, the gift of bringing many thousands of people to Islam, has now let us into his mind, his techniques and his motivation behind his success.

Do we not strive for the best of knowledge, keep the best of company and speak the truth at all times? If so, then this 4 seminar series is without doubt, not only the best, but also the only Da'wah course available to Muslims living in non-Muslims environments. Clear your mind and open your heart to accept what Shaykh Khalid teaches and implement it to further your own Da'wah objectives and increase your Imaan Insha Allah.

Part1 Part2 Part3 Part4

Imam Anwar Al-Awlaki Lectures

2009-01-01T13:53:00.001-08:00

Imam Anwar Al-Awlaki Lectures
Imam Anwar Al-Awlaki brings to life stories from the golden era of Islam in a dynamic style and instills in the listeners a deep love for Allah (swt).
He was born in New Mexico, USA. His parents are from Yemen where he lived for eleven years and received the early part of his Islamic education. He has served as an Imam in Colorado, California, and Washington, DC.
Imam Anwar is the Muslim Imam at George Washington University. He holds a B.S. in Civil Engineering from Colorado State University, a M.A. in Education Leadership from San Diego State University and is currently working on a Doctorate degree in Human Resource Development at George Washington University.
He is the author of a series of Audio lectures on the "Lives of the Prophets", covering the stories of the Prophets from Adam to Jesus (pbuh) of which over 20,000 copies have been published. The series is drawn from Imam Ibn Kathir's "Al-Bidayah wa An-Nihayah". Brutality Towards Muslims!
Quest for Truth - Salman Al-Farisi
Lessons learned from the Sahabah living as a minority in Mecca
Stop Police Terror
The Experiences and Ultimate End of Those Who Followed and Opposed the Prophet The Quran - The Book Of Tolerance
Brutality Towards Muslims
Giving and Investing in the Hereafter

It's a War against Islam

Short talks after Fajr on Surah Taha (Part 1), (Part 2)

Stories From Hadiths - Part 1, Part 2, Part 3, Part 4

Foundations of Islamic Studies - Bilal Philips

2009-01-01T13:51:00.001-08:00

Foundations of Islamic Studies - Bilal Philips

Amazing series. Bilal Philips in this 21 part video set gives an entire course on Islamic studies. Watch this series to innoculate yourself from the misguidance in this world. He goes into very important topics that are usually boring in such a funny and interesting way using practical and easy-to-understand examples that will stick in your mind and allow you to share with others.

Part - 1 Part - 2 Part - 3 Part - 4 Part - 5 Part - 6 Part - 7 Part - 8 Part - 9 Part - 10 Part - 11 Part - 12 Part - 13 Part - 14 Part - 15 Part - 16 Part - 17 Part - 18 Part - 19 Part - 20 Part - 21

Khalid Yasin - Changing the World Through Dawah

2009-01-01T13:11:00.002-08:00

enjte, mars 01, 2007

Khalid Yasin - Changing the World Through Dawah

The misfortunes occurring to the Muslims is simply due to the fact that Muslims are moving away from the true teachings of Islam, as taught by Muhammad (peace be upon him). The world will be a better place if Islam is revived back into the Muslims? lives and ultimately, spread to the rest of the world.
Changing the World through Dawah Part1, Part2

Lidhja e afert e motrave ne Islam

2009-01-01T13:11:00.001-08:00

e diel, tetor 29, 2006
Lidhja e afert e motrave ne Islam

Si motra muslimane duke u orvatur për te fituar dituri ne fenë e tyre dhe përpjekja për ta ngritur Imanin, është një ceshtje e rëndësishme e cila shpeshherë duket se është neglizhuar. Problemi qëndron tek lidhja e afërt e motrave ne Islam. Motrat muslimane mund te mirëpresin njëra tjetrën, duke kaluar kohen ne shoqëri, duke shkëmbyer dhurata ne raste festive, te gatuajnë për ato qe kanë foshnja te sapolindura e shume gjera te tjera, por kjo është vetëm shkalla sipërfaqësore e lidhjes se afërt te motrave ne Islam.

Për te kuptuar se cfare njëmend nënkupton kjo lidhje e posaçme ne duhet t’i qasemi me thelle lidhjes ne fjale. Duhet nisur nga niveli i zemrës nga i cili buron kuptimi i lidhjes se afërt te motrave ne Islam. Kjo marrëdhënie është e posaçme sepse përfshin llojin e dashurisë unike: Një, te cilën nuk mund te hasesh tek asnjë lidhje sociale. Është një ndjenje e veçante e jashtëzakonshme për ato qe janë rikthyer/konvertuar ne Islam. Për te shijuar te bukuren e kësaj lidhjeje duhet tërësisht kuptuar elementet qe janë përfshirë ne te. Një letër na është shkruar te gjithë neve për te ndihmuar ne këtë orvatje,

Insha-Allah. Le te hedhim diturinë ne zemrat tona dhe do fillojmë te shohim te mbjellurat e lidhjes se vërtet te motrave ne Islam duke kultivuar, lulen e lulëzuar ,

insha-Allah

Esselamu Alejjkum ue Rahmetullahi ue Berekatuhu Motër e imja e dashur ne Islam Insha-Allah, çdo gjë shkon mire me ty dhe me te afërmit e tu. Te shkruaj këtë letër për te te treguar se sa shume i kushtoj kujdes lidhjes sonë , dhe te ndihmoj qe ne te dyja te kemi leverdi nga te kuptuarit se cfare njëmend do te thotë lidhja e afërt e motrave ne Islam, Insha-Allah.

Kujdesem për ty sepse se bashku ne ndajmë diç qe është me e vlefshme se e tere bota dhe cfare ka ne te; ne ndajmë besimin ne Njeshmerine e Allahut ( Subhanu ue Teala) dhe fenë te cilin Ai ( Subhanu ue Teala) na ka sjellë. Kjo është një dhurate e cila kapërcen çdo ndryshim te cilin ne do te kishim, si ne race,ngjyre,kombësi,kulture apo ne gjuhe.

Te jesh një motër ne Islam është njëra nga begatitë e shumta e cila vjen me pranimin e rrugës se drejte te Allahut ( Subahnu ue Teala). Është poashtu një përgjegjësi qe ne kemi si anëtar te Ummetit Musliman. Për te përmbushur obligimet tona, duhet se pari për te kuptuar se cfare kërkohet nga ne.

Kjo është lidhja e kuptueshme qe tregon lidhjen e afërt te motrave ne Islam, e bazuar ne urtësinë e Allahut dhe te dërguarit te Tij ( Salallahu alejhi ue Selam),

"…kurse ndaj besimtarëve jij i përulur e i butë. ( 15:88)

Ka thënë i Dërguari ( Salallahu aleji ue Selam),

Askush prej jush nuk ka besuar derisa t’i doje për vellain e tij atë qe e do për vete (Muslimi) Ai ( Salallahu alejhi ue Selam) ka thënë, Muslimanet ne dashurinë e tyre reciproke,dashamirësinë dhe dhembshurinë janë si trupi i njeriut,

Nëse një pjesë dhemb, atëherë i tërë trupi ndjenë dhembje. ( Buhariu dhe Muslimi)

Te dua për hir te Allahut ( Subhanu ue Teala)… I dërguari i Allahut (Sallahahu alejhi ue Selam) ka thënë, Vërtet All-llahu do të thotë në Ditën e Ringjalljes:"Ku janë ata që e donin njëri - tjetrin për hir të Madhërisë sime? Sot Unë do t’i strehoj ata nën hijen Time, se kjo është dita në të cilën nuk ka hije përveç hijes Time!" ( Muslimi)

Do sigurohem te tregoj për dashurinë time, insha-Allah…

I Dërguari ( Sallahu aleji u selam) ka thënë, "Nëse një person e do vllaun e tij, ai duhet ta informoj për këtë akt."(Abu Daudi dhe Tirmidhiu) Do te jem zemërgjerë dhe e mëshirshme ndaj teje, Insha-Allah... Allahu ( Subhanu ue Teala ) thotë, "Muhammedi është i dërguar i All-llahut, e ata që janë me të (sahabët) janë të ashpër kundër jobesimtarëve, janë të mëshirshëm ndërmjet vete..." ( 48:29).

Nga Ebu Hurejre, radijall-llahu anhu, transmetohet ka thënë: "Resulull-llahu, SalAll-llahu alejhi ue Selam, ka thënë: 'Mos ia kini xhelozinë njeri-tjetrit ( njëra-tjetrës) , mos e mashtroni njeri-tjetrin( njëra-tjetrën), mos u urreni, mos ia ktheni njeri-tjetrit( njëra-tjetrës) shpinën, mos garoni njeri me tjetrin (njëra me tjetrën)ne shitblerje dhe bëhuni robërit e Zotit, vëllezër(motra). Muslimani(Muslimanja) është vëllai (motra) I muslimanit,( e Muslimanes) nuk I bën dhune atij(asaj), nuk e le ( ne balte ), nuk e gënjen, nuk e nënçmon'. 'Takvalleku është këtu', dhe tregoi ne kraharorin e tij tri here. ' Për një njeri është e keqe e mjaftueshme qe ta nënçmojë vellain (motrën) musliman (muslimane).

Çdo musliman( muslimane) kundruall çdo muslimani(muslimane) e ka haram: gjakun e tij(saj), pasurinë e tij (saj) Dhe nderin e tij(saj)'." ( Muslimi ) Do te shoqërohem me ty . Insha-Allah ... I dërguari (Salallahu alejhi ue Selam) ka thënë, "Shoqërohu vetëm me besimtare, dhe ushqimi yt le te vetëm nga te drejtit." (Abu Daudi dhe Tirmidhiu ) Ai (Salallahu alejhi ue Selam) gjithashtu thotë:

" Personi është i përshtatshëm për te ndjekur besimin e shokut te tij, prandaj shiko me kënd shoqërohesh." ( Abu Daudi dhe Tirmidhiu)

Do te ndihmoj inshaAllah kurdo qe ke nevoje dhe do t’i mbuloje mangësitë qe i ke

Nga Ebu Hurejre, radijall-llahu anhu, transmetohet ka thënë se Pejgamberi, Sal-lall-llahu alejhi ue Selam, ka thënë:

" Kush ia largon besimtarit një brenge nga brengat e kësaj bote, All-llahu nga ai do ta largoje një brenge nga brengat e ditës se Gjykimit. Kush ia lehtëson atij I cili është ne vështirësi. All-llahu atij do t'ia lehtësojë ne këtë dhe ne boten tjetër. Kush ia mbulon ( një te mete ) muslimanit, All-llahu atij do t'ia mbuloje ne këtë dhe ne bote tjetër. All-llahu do t'i ndihmoje robit, derisa ai t’i ndihmoje vëllait te vet. Kush ndjek rrugën qe ne te te kërkojë dituri, All-llahu do t'ia lehtësojë atij rrugën deri ne xhennet. Asnjëherë nuk do te tuboheni ne një shtëpi te Zotit një grup njerëzish qe te lexojnë Kur'an dhe qe ta studiojnë atë e qe mbi ta te mos zbresë qetësia dhe t’i mbuloje mëshira, t’i rrethojnë engjëjt, dhe qe All-llahu mos t’i përmendi nder te zgjedhurit e Tij. Kënd e hedhin prapa veprat e tij, nuk mund ta gradoje prejardhja e tij." ( Muslimi )

Do te nxis ne rrugën e drejte, Insha-Allah ...

Allahu ( Subhanu ue Teala) thotë,

71. Besimtarët dhe besimtaret janë të dashur për njëri-tjetrin, urdhërojnë për të mirë, e ndalojnë nga e keqja, e falin namazin dhe japin zeqatin, respektojnë All-llahun dhe të dërguarin e Tij. Të tillët do t'i mëshirojë All-llahu. All-llahu është ngadhënjyes, i urtë. (9:71)

Kur i Dërguari ( SalaAllahu aleji ue selam ) na këshillonte,... Prej Enesit r.a transmetohet se i Dërguari ( Salallahu alejhi ue Selam) ka thënë:

Ndihmo vellaun ( apo motrën) tënd kur ai (ajo) bën dem, ose kur i behet dem. Një njeri tha : O i dërguar i All-llahut, do t’i ndihmoj kur i behet dem, por si t’i ndihmoj kur ai bën dem. I Dërguari (Salallahu alejhi ue Selam) tha: Do t’a pengosh nga te berit dem ( tjerëve), atëherë e ke ndihmuar dhe ajo është ndihma jote ndaj tij. ( Transmeton Buhariu)

Do t’i përmbush detyrat minimale dhe ato qe janë me tej Insha-Allah I dërguari (Salallahu alejhi ue Selam) ka thënë

"Obligimet e muslimanit ( muslimanes) përball muslimanit (muslimanes) janë gjashtë: kur ta takosh t’i japish selam, kur të thërret, t’i përgjigjesh, e kur të kërkon këshillë, ti japish këshillë, e kur të teshtisë e ta falënderon All-llahun, t’i përgjigjesh (duke i thënë jerhamukall-llah), kur të sëmuret ta vizitosh dhe kur të vdes tia pasosh xhenazen". (Buhariu dhe Muslimi).

I dërguari (Salallahu alejhi ue Selam ) gjithashtu ka thënë, ‘Kur një Musliman (Muslimane) viziton vllaun (Motrën) e tij ( saj) i cili është i sëmurë, ai ( apo ajo) padyshim do mbledh frutet e Xhennetit derisa ai (apo ajo) kthehet nga (vizita)." (Muslimi)

Duhet ta dish, motër e dashur se këto janë vetëm disa nga premtimet te cilat i bëra ndaj teje dhe Allahut (Subhanu ue teala), Insha-Allah. Do te përpiqem t’i përmbush një nga një me aftësitë qe kam insha-Allah. Insha-Allah edhe ti do ta besh te njëjtën gjë tek motrat e tua ne Islam. Kjo, jo vetëm qe do na shtoj lidhjet e motrave, por do te na përforcoj karakterin e ummetit Musliman ashtu si mësojmë dhe shfrytëzojmë urtësinë e Islamit, Insha-Allah.

Synimi final është qe te fitojmë kenaqesine e Allahut ( Subhanu ue teala), e poashtu mëshirën dhe bekimet e Tij, Insha-Allah. Kështu qe ne te dyja te kemi mundësi te gjejmë rehatinë e vërtetë e cila vjen ne te qenurit Musliman dhe realizimin e shpërblimit me te madh te Xhenetit.

Amin!!!

Me Dashuri te sinqerte

Motra juaj ne Islam

Alejjkum Selam ue Rahmetullahi ue Berekatuhu

Shqiperoi nga Anglishtja Naim Berisha

Papa, fjalët dhe qëllimi

2009-01-01T13:08:00.000-08:00

E gjithë kjo [çështja e Zotit dhe arsyes e trajtuar në kontekstin e krishterë] m’u kujtua duke lexuar para pak kohësh pjesën e botuar nga profesor Theodore Khoury [Münster] të dialogut, të cilin e kish bërë perandori i ditur bizantin Manueli II Paleologu më 1391 në kampin dimëror të Ankarasë me një pers të edukuar mbi krishtërimin dhe Islamin dhe mbi të vërtetat e të dy feve. Perandori siç duket e ka hedhur në letër dialogun gjatë kohës së rrethimit të Konstantinopojës ndërmjet vitit 1391 dhe 1402; prandaj kuptohet se mendimet e tij janë dhënë në mënyrë shumë më të detajuar sesa përgjigjet e dijetarit pers. Dialogu shtrihet mbi të gjithë hapsirën e sistemit të besimit të përshkruar nga Bibla dhe Kurani dhe sillet sidomos rreth imazhit të Zotit dhe të njeriut, por gjithnjë në mënyrë të domosdoshme rreth raportit të „tre ligjeve“: Dhjatës së Vjetër, Dhjatës së Re dhe Kuranit. Në këtë leksion dua të trajtoj vetëm një pikë, e cila në ndërtimin e dialogut është margjinale, por e cila më ka mahnitur në kontekstin e temës së besimit dhe arsyes dhe i cili më shërben si pikënisje për mendimet e mia mbi këtë temë.
Në dialogun e shtatë të botuar nga profesor Khoury perandori nis të flasë mbi temën e Xhihadit (Luftës së Shenjtë). Perandori sigurisht e dinte, se në Suren 2, 256 thuhet: „Nuk ka dhunë në fe“. Kjo është një prej Sureve të herëshme nga koha kur Muhamedi vetë ishte akoma i pafuqishëm dhe i kërcënuar. Por perandori natyrisht i dinte gjithashtu edhe kushtet e zhvilluara më vonë mbi luftën e shenjtë të shkruara në Kuran. Pa u ndalur në detaje si trajtimin e ndryshëm të „pronarëve të librit“ dhe të „mosbesimtarëve“, ai iu kthye bashkëbiseduesit të tij në formë habitshëm të ashpër shumë thjeshtë me çështjen qendrore mbi marrëdhënien ndërmjet fesë dhe dhunës. Ai tha: „Më trego, se çfarë të reje ka sjellë Muhamedi, dhe aty do të gjesh vetëm të keqe dhe jonjerëzore si përshembull, që ai ka caktuar të përhapet me shpatë besimi të cilin ai e predikonte”. Pastaj perandori arsyetoi menjëherë, përse përhapja e besimit me dhunë është e paarsyeshme. Ajo është në kundërthënie me qenien e Zotit dhe me qenien e shpirtit. “Zoti nuk gjen kënaqësi tek gjaku, dhe të veprosh kundër arsyes është kundër qenies së Zotit. Besimi është frut i shpirtit, jo i trupit. Pra, kush kërkon të udhëzojë dikë në besim ka nevojë për aftësinë e të folurit mirë dhe mendim të drejtë, por jo dhunë dhe kërcënim... Për të bindur një shpirt të arsyeshëm nuk nevojitet krahu, as arma ose ndonjë mjet tjetër, me të cilin mund të kërcënohet dikush me vdekje...”.

Fjalia vendimtare në këtë argumentim kundër kthimit të fesë me dhunë është: Veprimi kundër arsyes është kundër qenies së Zotit. Theodor Khoury e komenton këtë: Për perandorin si një bizantin të rritur me filozofinë greke kjo fjali është e vetëkuptueshme [evidente]. Përkundrazi, sipas besimit musliman Zoti është absolutisht transhendent. Vullneti i tij nuk është i lidhur pas asnjërës prej kategorive tona, qoftë kjo edhe arsyeja. Më tej Khoury citon një punë të islamologut të njohur francez R. Arnaldez, i cili thekson se Ibn Hazni [në fakt Ibn Hazmi!] shkon aq larg sa të deklarojë, se Zoti nuk është i detyruar t’i përmbahet as fjalës së tij dhe se atë nuk e detyron asgjë që të na shpallë të vërtetën. Nëse ai do të donte, njeriu duhet të bënte edhe idolatri.” [Shkrimi i theksuar nga E.C.]

Jozef Racinger: Besimi, arsyeja dhe universiteti. Kujtime dhe refleksione. Fjalim i mbajtur më 12. shtator 2006 në universitetin e Regensburgut, Gjermani.
“Në këtë moment jam thellësisht i pikëlluar mbi reaksionet të cilat i ka shkaktuar një pasazh i shkurtër nga fjalimi im tek shumë besimtarë islamë.” “Bëhej fjalë për një tekst mesjetar i cili në asnjë mënyrë nuk pasqyron pikëpamjet e mia personale.” [Shkrimi i theksuar nga E.C.]
Jozef Racinger më 17. shtator 2006.

“Ka ndodhur një manipulim i rëndë i tekstit (të Racingerit). Citati i perandorit nga shekulli i 14. ishte vetëm një pjesë nga një fjalim i gjatë, i një afresku të madh të marrëdhënieve ndërmjet arsyes njerëzore dhe historisë së Evropës. Një fjalim kaq i madh dhe programatik është reduktuar në fragmentin e një citati.” Racingerit “i vjen keq që disa pasazhe të fjalimit të tij mund të tingëllonin si ofendim i ndjenjave të besimtarëve muslimanë, dhe që ato u interpretuan në një mënyrë, e cila nuk përputhet me qëllimin e tij.” [Shkrimi i theksuar nga E.C.]
Tarcisio Bertone, sekretar shteti në Vatikan, më 16. shtator 2006.

Fjalët gjykohen sipas qëllimeve. Por cili ishte qëllimi i fjalëve të Jozef Racingerit alias Benedikti XVI gjatë leksionit të mbajtur në universitetin e Regensburgut/Bavari më 12 tetor në vendlindjen e vetë kryebariut të kishës katolike? Cilido të ketë qenë qëllimi i tij, fjalët e tij i kanë rënduar shumë tashmë marrëdhëniet e katolicizmit me botën muslimane. Fjalët e tij mbi Islamin dhe Profetin e Islamit, Muhamedin, e kanë vështirësuar bashkjetesën në paqe dhe kanë thelluar mosbesimin ndërmjet të krishterëve dhe muslimanëve në Evropë dhe kudo në botë. Nga situata e krijuar prej fjalëve ofenduese të Racingerit, në Perëndim kanë përfituar sidomos ata tifozë të tezës së përplasjes së qytetërimeve, të cilët propagandojnë se muslimanët janë një trup i paintegrueshëm në Evropë. Dallimi ndërmjet këtij konflikti dhe të ashtëquajturit “konflikt i karikaturave” në fillim të vitit është, se tani nuk kemi të bëjmë me dica çunakë të papërgjegjshëm të cilët, pa u menduar gjatë, karikaturat e tyre pa shije ia vunë në dispozicion një gazete populiste të djathtë daneze. Tani kemi të bëjmë me numrin një të një kishe botërore e cila pretendon të jetë në posedimin e së vërtetës universale jo vetëm ndër të krishterët dhe e cila ka një traditë historike shumë të gjatë konflikti me Islamin.

Racingeri bëri një gabim të rëndë politik dhe me të e vuri veten e tij në një pozitë të vështirë. Ai nuk është keqkuptuar nga besimtarët muslimanë, siç nuk lodhen së përsërituri zëdhënësit e tij. Në qendër të fjalëve të tij qendronte teza se Islami paska një marrëdhënie të veçantë me arsyen, ose më saktë me mosarsyen, dhe me dhunën. Deklarata e Racingerit ishte e qartë. Ai e sheh dhunën jo vetëm si pjesë përbërëse të historisë dhe fesë islame, por si thelbësore dhe qenësore dhe si vullnet të përjetshëm të Profetit Muhamed, i cili paska përhapur fenë e tij me shpatë në dorë. Ndërkohë Racingeri ka deklaruar se citati nga dialogu mes një qezari bizantin dhe “një persi të edukuar” para më se 600 vjetësh nuk pasqyroka pikëpamjet e tij. Por ishte ai citat i cili sipas vetë fjalëve të Racingerit e ka mahnitur dhe i ka shërbyer si pikënisje për mendimet e tij dhe rrjedhimisht për të nxjerrë tezën e tij qendrore: Në Islam Zoti nuk është i lidhur pas asnjë kategorie, qoftë ajo edhe arsyeja, dhe këtu u sqaroka “rrugëndarja në kuptimin e Zotit dhe të fesë”. Nuk i shkon për hije kryebariut të fshihet pas fjalëve të tufës së tij.

Racingeri e ka këputur citatin e tij komplet nga konteksti historik. Kryqëzatat, të cilat në emër të krishtërimit kishin sjellë për tre shekuj vrasje dhe shkatërrim në botën muslimane dhe nuk ia lanë mangut as Kostantinopojës së krishterë, nuk u përmendën nga Racingeri me asnjë fjalë si keqpërdorim i pashembullt i fesë. Në të vërtetë koncepti i “luftës së shenjtë” e ka burimin tek koncepti i “luftës së drejtë” (bellum iustum). Ky koncept është formuluar nga njëri prej personave më të rëndësishëm për formimin e krishterimit perëndimor: Aurel Augustini (354-430). Augustini konsiderohet nga kisha katolike si shenjt, dhe është edhe një figurë qendrore për shumë protestantë. Por do të ishte papa Urbani i cili në koncilin e Klermontit në vitin 1095 do ta ngrinte nivelin e “luftës së drejtë” në atë të “luftës së shenjtë” (bellum sacrum) duke shpallur njëkohësisht kryqëzatat. Në kontekstin e dhunës dhe të arsyes në fe duhej përmendur patjetër shembulli i Kishës Katolike, e cila ka predikuar luftën e shenjtë si të dashur prej Zotit (Deus le volt!) dhe u ka premtuar kryqtarëve të rënë në luftë kundër “të pafeve” dhe “barbarëve” parajsën. Racingeri do të kishte mjaft material nga historia e kishës së tij për të mbështetur leksionin e tij mbi dhunën dhe joarsyen në fe, p.sh. pjesë nga fjalimi i Urbanit:
“Ata të cilët janë mësuar të bëjnë luftëra të padrejta personale kundër besimtarëve le të nisen tani kundër mosbesimtarëve dhe ta mbarojnë me fitore këtë luftë e cila duhej të ishte nisur shumë kohë përpara. Ata të cilët kanë qenë banditë për shumë kohë le të bëhen tani kalorës. Ata të cilët kanë luftuar kundër vëllezërve dhe të afërmve të tyre le të luftojnë në mënyrën e duhur kundër barbarëve. Ata të cilët kanë shërbyer si mercenarë për pagesë të vogël le të marrin shpërblimin e përjetshëm. Ata të cilët janë zhveshur nga trupi dhe shpirti i tyre le të punojnë tani për një shpërblim të dyfishtë.”

Nuk duhet lënë pa përmendur edhe një fakt historik në kontekstin e citatit të përmendur të Racingerit. Pa diskutuar, nëse përshkrimet e qezarit bizantin Manuelit II Paleologut janë apo nuk janë objektive, debati ndërmjet tij dhe “persit të edukuar” ndodhi në vjeshtën e vitit 1391 në një kamp ushtarak osman në Ankara, ku Sulltan Bajazidi I e kishte ftuar perandorin vasal të Perandorisë Osmane. Debati u organizua nga vetë sulltani dhe zgjati disa ditë. Vetë kjo situarë e le citatin e Racingerit të ndriçojë në një dritë komplet tjetër, në dritën e një tolerance muslimane, e cila bazohet në debat dhe argumente, dhe jo në përhapjen e fesë me dhunë. Përndryshe perandori bizantin as që do të kish mundur të na raportonte dot për këtë debat pas pikëpamjeve të tij mbi Profetin Muhamed. Për t’u përmendur është edhe fakti se, në shtratin e vdekjes, po ky perandor i la si testament shpirtëror të birit të tij këshillën që, çfarëdo që të bënte, të mos kryente unionin me kishën katolike.

Njëkohësisht Racingeri mund të kishte dhënë për shembull traditën e tolerancës fetare të Islamit dhe muslimanëve, nëse qëllimi i tij është dialogu ndërfetar. Të krishterët dhe çifutët kanë qenë dhe janë edhe sot pjesë e civilizimit islam. Nëse sot kjo pjesë e krishterë ose çifute brenda këtij civilizimi po vjen duke u rralluar, për këtë përgjegjësinë e mbajnë ndër të tjera edhe deklaratat e tipit të Racingerit. Në këtë kontekst citimi i Racingerit duhet kuptuar jo si një fjalim akademik shkencor, por si një nënvizim i anëve pozitive të krishtërimit – të cilat nuk mund të mohohen – në kurriz të asaj që ai e konsideron si të kundërtën e fesë së tij, në kurriz të Islamit dhe muslimanëve.

As shprehjet në lidhje me marrëdhëniet e Islamit me arsyen nuk janë të reja. Lidhja ndërmjet Islamit dhe prapambetjes në njërën anë dhe e Krishtërimit me përparimin në anën tjetër është një vizion i zhvilluar në kohën e kolonializmit në Evropë. Ky vizion rreket ta shpjegojë prapambetjen politike, shoqërore, ekonomike në botën e sotme islame me anë të fesë islame, duke lënë mënjanë aspektet penguese që vetë kolonializmi solli në këtë botë, por ç’është më e rëndësishme duke heshtur faktin se suksesi evropian erdhi veçse pas çlirimit nga dogmatizmi i krishterë.

Është absurde t’i faturosh botës muslimane, të kaluarës dhe të tashmes së saj, një kundërthënie me arsyen, duke patur parasysh kontributin që kjo botë ka dhënë për filozofinë, matematikën, mjekësinë, astronominë, gjeografinë etj. Problemet aktuale të botës muslimane nuk qendrojnë tek feja, por tek diktaturat të cilat i zotërojnë dhe ia frenojnë zhvillimin shpirtëror dhe material të shoqërive të tyre. Teza, sipas së cilës Islami qenka një fe iracionale, është vetë një tezë iracionale.

Është i gabuar gjithashtu përfytyrimi sipas të cilit muslimanët dhe bota islame sot dokan t’u imponojnë jomuslimanëve logjikën e besimit të tyre, që edhe këta ta konsiderojnë Kuranin dhe Profetin Muhamed si të shenjtë. Një dialog i sinqertë, sado i vështirë, kërkon që jomuslimanët të respektojnë dhe nderojnë atë çfarë është e shenjtë për muslimanët, ashtu siç presin jomuslimanët respekt dhe nderim për ato çfarë ata i kanë të shenjta. Kjo bazë është e dhënë si në Kuran në ato pjesë ku nderohen personat qendrore të krishtërimit, ashtu edhe në qëndrimet e kishës katolike në Vatikanumin e 2. mbi besimet jotëkrishtera: “Kisha katolike nuk hedh poshtë asgjë nga ato që është e vërtetë dhe e shenjtë në këto fe” (Nostra Aetate nr. 2). Por fjalët e shprehura nga Racingeri, të cilat e nënvleftësojnë profetin e Islamit, bien ndesh me shpirtin e këtyre fjalëve. Fjalët e tij janë në kundërshtim me fjalët e koncilit të lartëpërmendur, në të cilat u bëhet thirrje të krishterëve dhe muslimanëve në kontekstin e armiqësisë shekullore “ta lenë mënjanë të kaluarën dhe të mundohen për mirëkuptim të sinqertë dhe të anasjelltë” (Nostra Aetate nr. 3). Citati paraqet në fakt vazhdimësinë e një tradite shekullore përgojimi ndaj Profetit Muhamedit që nga Gjon Damaskeni në shek. 7./8., i cili e akuzonte si “profet të rremë”, tek “Legenda aurea” (shek. 13.), e cila e paraqet Profetin si mashtrues, për të mbërritur tek Dantja, i cili e përshkruan si përçarës në rrethin më të thellë të ferrit. Është fakt që kisha katolike ka shprehur në deklaratat e saj fjalë miqësore ndaj myslimanëve, por ajo nuk e ka vlerësuar ose përmendur me emër asnjëherë profetin Muhamed. Racingeri e ka vendosur veten në këtë traditë armiqësie ndaj Islamit me anë të një citati, nga i cili ai deri në këtë moment nuk është distancuar. Ai nuk ka shprehur keqardhje për fjalët që i ka shprehur, por për reagimet e muslimanëve, duke vazhduar kështu t’i akuzojë këta indirekt për keqkuptim dhe iracionalitet. Shtoi kësaj edhe faktin se këtu nuk bëhet fjalë për një lapsus, pasi që përpara leksionit ai është këshilluar nga disa prej bashkëpunëtorëve të tij që të heqë dorë nga përmendja e citatit. Nga ky pozicion është e kotë të flitet për dialog. Muslimanët nuk presin sot gjykimet e Racingerit se si ata duhet të reagojnë ndaj fyerjeve që u bëhen, por distancim të qartë nga ideja ofenduese tek citatet e tij.

Një dialog i sinqertë kërkon të çmontojë në fillim frikën dhe mosbesimin dhe duke pranuar partnerin fetar me anë të respektit dhe nënvizimit të të përbashkëtave, natyrisht pa relativizuar pozicionin përkatës të së vërtetës hyjnore. Por nuk mund të flitet për një dialog, kur nxirren llogaritë e së kaluarës, nënvizohet përparësia e fesë përkatëse duke fyer besimin e partnerit. Natyrisht që një dialog i sinqertë nuk mund të jetë i tillë pa kritikë ndaj partnerit, por për të arritur deri tek kritika duhet përshkuar njëherë rruga e respektit dhe nderimit. Gjithashtu, në kushtet e sotme të globalizimit mediatik duhet patur kujdes që dialogu ndërfetar të kryhet nga zëra reprezentativë dhe pikat e nxehta, të cilat nuk do të mungojnë, të trajtohen në mënyrë intime. Ose përndryshe le të sqarohen qëllimet dhe pozicionet me të cilat do të kryhen debatet fetare të së ardhmes në formën e disputeve klasike të mesjetës.
Këto ditë ngjarjet e fundit në botën muslimane mbi citatin e Racingerit kanë qenë një “hot story” për mediat perëndimore dhe kanë shërbyer për të nënvizuar edhe njëherë tezën kaq popullore të përplasjes së civilizimeve dhe për ta paraqitur problemin më të fundit brenda një konteksti më të gjerë të një konflikti ndërmjet “Perëndimit” dhe “Islamit”. Në këtë kontekst bota muslimane paraqitet si fëmijë i ofenduar për vogëlsira dhe si e paaftë për dialog. Ndërkohë që konteksti politik dhe shoqëror në të cilin ndodhin protestat në botën islame – lufta e Irakut, lufta e fundit në Liban, shtypja e opozitës në Lindjen e Mesme – mbetet i mjegullt për vëzhguesit në Perëndim, pjesë të gjera të këtij publiku e ndjejnë veten edhe më shumë të vërtetuar në gjithë paragjykimet e tyre: përplasjen e domosdoshme të civilizimeve dhe paaftësinë e muslimanëve për dialog. Këtyre u shtohet edhe efekti unifikues, i cili ndikon tek vëzhguesit perëndimorë të të gjitha identiteteve të mundëshme, por pa harruar këtu edhe ata zëra kritikë ndaj insensibilitetit të Racingerit, të cilat nuk kanë munguar të vijnë edhe nga brenda kishës katolike. Në fund të fundit ky imazh i paaftësisë për dialog së bashku me vegimin e një uniteti në perëndim ishin rezultatet – e qëllimta apo të paqëllimta – të fjalëve të Racingerit.

Duke patur parasysh, se paraardhësi i Racingerit ka mbajtur qëndrime më neutrale ndaj Islamit dhe botës muslimane dhe se ka qenë një kundërshtar i politikës së Xhorxh W. Bushit në Irak, dhe duke thërritur në kujtesë gjithashtu, se ardhja e Racingerit mund të shënojë edhe një kthesë në qëndrimet politike të shtetit të Vatikanit dhe njëkohësisht të Kishës Katolike, duhet lënë hapur pyetja, nëse ka një lidhje ndërmjet shprehjeve ofenduese të Racingerit dhe të politikës aktuale të Bushit. Përpara se të flitet për një dialog do të ishte mire të dihej pozicioni aktual i Racingerit mbi këto pika: Cili është qëndrimi i Racingerit ndaj Islamit, Muhamedit dhe myslimanëve? Cili është qëndrimi i Racingerit në lidhje me armiqësinë shekullore të katolicizmit ndaj Islamit, p.sh. në lidhje me kryqëzatat? Cili është qëndrimi i tij ndaj tezës së përplasjeve të qytetërimeve? Lista e pyetjeve është e hapur ...

Vjenë, 24 shtator 2006

Egin Ceka,29.9.2006

Jam rikthyer në Islam

2009-01-01T13:03:00.002-08:00

e enjte, shtator 14, 2006
Jam rikthyer në Islam

Shkruar nga Fatime Mik Dejvidson

Kam marrë pjesë shumë herë në zgjedhjet parlamentare dhe dola si e suksesshme, pavarësisht se isha muslimane."

Zonja Fatime Mik Dejvidson është Ministre e Shtetit për Zhvillim Social dhe Pushtet Lokal e Republikës së Trinidadit dhe Tobagos. Në një intervistë dhënë revistës së famshme arabe “Men-bar-al-Islam” të Kajros, zonja Fatime Mik Dejvidson (ish-zonja Model Donafamik Dejvidson) rrëfente njohjen e saj me Islamin dhe si në fund ajo u bë muslimane. “Plotësisht e mohoj idenë se e kam pranuar Islamin në vitin 1975 duke braktisur Krishterimin. Njëmend jam krejtësisht e paaftë të kuptoj dhe ta shpjegoj çfarë ndodhi me mua. Po më kujtohet 9 Marsi i vitit 1950, dita në të cilën kisha vendosur që të shkoj në një Manastir të krishterë. Kur jam zgjuar në mëngjesin e asaj dite, e ndjeva atë zë – Allahu Ekber, Allahu Ekber- i cili kumbonte në veshët e mi dhe i cili më emociononte në brendësinë e vetes sime. E pranova Islamin.”“Nuk e dija saktësisht se çfarë më shtyri që të mos shkoja në manastir. Pas asaj kaluan shumë vite, duke kërkuar udhëzimin e Allahut, deri në atë çast kur pata mundësinë ta kisha një kopje të përkthimit të kuptimit të Kur’anit të shenjtë. Pastaj me lehtësi besova në të. Rastësisht, takova një studiues musliman Maulana Sidik nga Pakistani dhe studiuesin nga India Shejh Ansarin. Bisedova detajisht me ta rreth asaj që ndjeja në zemrën time, aq gjatë, saqë këta studiues thanë: “Falënderimi i takon Allahut, ti je muslimane! Ti je tani një grua muslimane. Lexo, vizito xhamitë dhe fale namazin. Ne jemi të gatshëm të të ndihmojmë kurdo që ke nevojë të mësosh diç.” Imani është Lumturi “Ndjehesha e lumtur. Që nga ajo ditë kam ndjenjën se zemra ime është mbushur me lumturinë e Imanit ( Besimit) dhe me dashuri dhe respekt të madh për të dërguarin tonë Muhammedin (sal-lall-llahu alejhi ue sel-lem).

Ndonëse data e pranimit formal të Islamit është diku në vitin 1975, unë e ndjej veten si muslimane qe 33 vite, që nga ajo ditë kur i kam dëgjuar zërat misterioz dhe kam refuzuar të hyj në manastir. Zemra ime deklaroi: "Allahu Ekber - Zoti është më i Madhi.”“Unë isha vajza e parë e racës jo të bardhë në xhami. Kjo i inkurajoi shumë vajza muslimane të hynin në xhamia për ta falur namazin, posaçërisht në Xhaminë e Anjuman Jami’ Sanatal e cila është themeluar nga studiuesi i njohur Dr. Shejh Ansari në qytetin e Francisit në Trinidad. Udhëheqësi aktual i saj është El-Haxh Shafik Muhammedi.”“Banorët e atjeshëm mendonin se Islami është fe për indianët, të cilët ishin të dhënë pas dogmave fetare. Ata mendonin se Kadianizmi dhe Ahmedizmi ishin më të rëndësishme.”“Më vonë një numër i madh i banorëve të Ishullit, shumica me origjinë afrikane, pranuan Islamin deri në atë masë sa që proporcioni i muslimanëve të popullatës totale të Republikës u rrit në 13 përqind, ndaj 31 përqind katolikë, 27 përqind protestantë, 6 përqind hindusë, dhe 23 përqind të tjerë.” Llidhur me ndikimin e Islamit në punën që bën ajo në një shtet ku muslimanët nuk janë shumicë, ajo tha: “Islami kërkon nga ne një zbatim të sinqertë dhe efektiv gjatë punës dhe unë praktikoj mësimet e Islamit me sinqeritet. Nuk gënjej as në punën time zyrtare dhe as në jetën time private. Me zgjuarësi dhe me ndërgjegje të fortë i shmangem çdo gjëje që është e neveritshme në Islam. Pranimi im i Islamit nuk pati kurrëfarë ndikimi negativ në punën time, përkundrazi. Ish-kryeministri ynë më këshilloi ta vizitoja Egjiptin, sepse ishte një vend i xhamisë së famshme të El-Az’harit dhe një burim i civilizimit. Ai fliste shumë për Islamin.”“Kur kërkova nga kryeministri aktual të më jepte leje të vizitoja Egjiptin si ministre e shtetit për zhvillim social dhe qeverisje lokale, ai më këshilloi të vizitoja El-Az’harin dhe Këshillin Suprem të Çështjeve Islame për aktivitetet e të cilit kishim dëgjuar shumë gjatë vizitave tona në SHBA dhe në Mbretërinë e Bashkuar.”

“Kam marrë pjesë shumë herë në zgjedhjet parlamentare dhe dola si e sukseseshme pavarësisht se isha muslimane. Kam punuar si ministre e Arsimit dhe e Kulturës dhe si ministre në kabinetin e kryeministrit, ndonëse isha muslimane.”“Republika e Trinidadit dhe Tobagos i ka festa zyrtare edhe festat e Bajrameve. Muslimanët e presin muajin e Ramazanit në shtëpitë dhe në xhamitë kudo që ndodhen.” Ajo më tej thotë: “I kam apeluar vendeve islame që t’i japin fund garimit për poste sepse uniteti është fuqia, veçanërisht, nën ombrellën e shkëlqyer të fesë Islame e cila ia ka sjellë barazinë njerëzimit dhe e cila rregullon marrëdhëniet dhe sjelljet tona. Është e mundur të zgjidhen të gjitha problemet dhe grindjet me një bashkëpunim të ndërsjellë, këshillim dhe mirëkuptim.“Allahu i plotfuqishëm më udhëzoi në Islam dhe i lutem Atij t’i udhëzojë muslimanët në drejtim të vëllazërisë dhe paqes ashtu që në realitet ata të bëhen komuniteti më i mirë që është ngritur për të mirën e njerëzimit.

Përktheu nga anglishtja: Naim Berisha

Faith's friction

2009-01-01T13:03:00.001-08:00

e mërkurë, shtator 13, 2006

Faith's friction

Tampa woman who lost eight relatives in the attacks converts to Islam as tensions simmer from the memories and new terror plots. But she presses on.

By SHERRI DAY Published September 8, 2006

Her mother named her Elizabeth after the queen of England. More than four decades later, she took another name: Safia Al-Kasaby, reflecting her new identity as a Muslima.

Safia, 43, is an unlikely candidate for conversion. She claims Jewish and Puerto Rican ancestry. She is a former sergeant first class in the Air Force National Guard. And she lost eight relatives — one uncle and seven cousins — in the Sept. 11 terrorist attacks on the World Trade Center.

Back then, Safia did not imagine the faith professed by the hijackers would one day become her own.
“It didn’t really matter who did it,” says the Tampa woman now, reflecting on the 2001 attacks. “I just never hated Islam. I never hated Muslims. For me to be angry about what happened to the twin towers would be like me hating all the Germans that killed the Jews.”
Safia embraced Islam last year, coming to the faith at a time when it is seemingly maligned anew with each new report of terror plots, wars in far away lands and dead American soldiers.
Like other Muslims, Safia feels the tension all around her: curious stares because she wears the hijab or head scarf and store clerks who ask for extra identification.
Just last month , officials at the U.S. Embassy in Cairo turned down an initial request from Safia’s Egyptian fiance for a temporary visa. Safia was certain bigotry played a role.
Her new faith also has widened the chasm among her Christian family. Her mother, three sisters and one of her daughters question her choice.

Safia presses on.
“For her to accept Islam, making that decision especially in this day and time, it says you’re ready to step up and deal with the challenges of this journey,” said Pat “Aliyah” Cruse, a fellow Muslima and 11-year convert.
***
Some demographers consider Islam to be the fastest-growing religion in the world. Of the 1.3-billion Muslims worldwide, 4.7-million live in the United States, according to the Association of Religion Data Archives.

One of the world’s oldest religions, Islam has been in the United States for generations. But the terrorist attacks on Sept. 11, 2001, thrust the religion and its adherents into the spotlight. Before the attacks, American Muslims largely kept to themselves. Now, many feel the public expects them to answer for the actions of those who commit heinous acts in the name of their faith.
Across the country, some Muslims complain of stereotyping, racial profiling and discrimination. Others pine for the days when Islam was rarely mentioned in headlines. Most dare not complain openly, religious and civic leaders say, for fear of being labeled unpatriotic or sympathetic to extremists.

“There’s a certain sense of indignation to being treated the way they’ve been treated,” said Imam Mahdi Bray, executive director of the Muslim American Society’s Freedom Foundation in Washington, D.C. “There’s a kind of rage. The challenge is to make that a healthy rage.”
Many American Muslims say extremists misrepresent their faith. But convincing the public to separate Islam from terrorism at times seems an insurmountable hurdle.
Opinion polls back up what American Muslims say they feel every day: Masses of the U.S. populace view them negatively. In a USA Today/Gallup poll released in August , 39 percent of Americans said they feel prejudiced toward Muslims. Nearly one quarter of Americans polled said they would not want a Muslim as a neighbor.
Another 39 percent want Muslims to carry special identification at all times and undergo enhanced security checks when boarding airplanes.
Anti-Muslim sentiment also has popped up in the Tampa Bay area, home to an estimated 45,000 Muslims. In 2002, federal agents arrested a Seminole podiatrist, Dr. Robert Goldstein, on charges of plotting to blow up a mosque.
Fearing for their wives’ safety after Sept. 11, husbands of immigrant Muslim women pulled them out of leadership roles in Islamic women’s groups. Fathers encouraged daughters to remove their hijabs in public to avoid harassment. Muslim women complained of verbal abuse in retail stores. One woman’s hijab was ripped from her head by a customer in her husband’s store.

Children get few passes. Last spring , athletic officials benched Temple Terrace’s Briana Canty when she refused to remove her head scarf in an amateur youth basketball league tournament. Rather than recognize Islamic holidays, the Hillsborough County School Board voted to rescind all religious holidays, a move it later reversed.
This is the new reality for American Muslims. Advances are often eclipsed by setbacks.
Quoting Charles Dickens, Ihsan Bagby, a leading Muslim demographer and associate professor of Islamic Studies at the University of Kentucky, said this is the best and worst of times for Muslims in America.
“This frustration, this pressure will ultimately produce positive results as Muslims continue to strive to become full members of this society,” Bagby said. “Overall, everybody will look back at this period, they’ll see this possibly as a turning point in the history of Islam in America.”

***

Despite challenges for Muslims, Islam continues to grow, buoyed by births and new converts such as Safia.
Raised by her grandparents in Puerto Rico, Safia grew up in a home of melded cultures and faiths. Her grandfather was a Jew, who fled Germany during the Holocaust. Her grandmother was Catholic. Safia ultimately chose Judaism, a faith she believed was her birthright.
But Judaism eventually let her down, Safia said. In 1997, nearly destitute, she approached a North Tampa synagogue for help. Officials at the shul wanted to know if she was a member. She was not. They asked her if she was really Jewish.
“They said just because I had a relative along the line didn’t make me Jewish,” said Safia. “That was the first wall. That I wasn’t pure.”
Battling rejection, Safia left the synagogue. For eight years, she did not participate in organized religion.
She found Islam in 2005 on the third day of a Moroccan vacation.
“I just felt like God was there,” she said, recalling her visit to a mosque during the call for prayer. “I said, 'This is it. I believe there is only one God. His name is Allah, and his messenger is Mohammed.’”
At first, Safia’s family didn’t take her seriously. And some colleagues at her banking job looked askance at her new Moroccan-inspired Islamic attire. Safia quickly toned it down, wearing scarfs only around her neck. She dared not pray at work.
Mostly, Safia kept her new faith at home, learning about her religion on Web sites and Islamic chat rooms.

Safia went to the Islamic Society of Tampa Bay Area in June and asked for the imam. She wanted to renew her shahadah, the formal declaration of the Islamic Creed. Safia also was out of work. The imam gave her a job managing the society’s office. The group also stocked her refrigerator and paid her rent and electricity bill.
At last, Safia said, she had found a spiritual family. It helps blunt the sting of the rejection from her biological one.Safia’s eldest daughter, Sylvia, wants little to do with her. A Baptist and young military widow, Sylvia berated Safia when she showed up at her husband’s funeral wearing a hijab and carrying a Koran.
At home in Town 'N Country, Safia raises two daughters. Ten-year-old Natalia says her mother’s religion is cool.
Ada, 18, appreciates Safia’s transformation and doesn’t put up with people who make fun of Islam or stereotype Muslims.
“I say, 'Wait a minute. My mom’s a Muslim,’” Ada said. “She’s not a terrorist.”
Safia hopes the world will see her as an example of what Islam really is. Still early in her conversion, she is a Muslima in transition.
She studies the Koran and prays five times a day. She also wears makeup and has French-manicured acrylic nails. Sometimes she covers and sometimes — when she fears heckling or worse — she does not.

There are victories: Her fiance received his visa and the two married Friday.
She looks forward to the day when her religion is not an issue.
“I don’t want to have whispers behind me, whispers in front of me,” she said. “I want to be able to blend in, keep my faith and blend in.”

Times researcher Cathy Wos contributed to this report. Sherri Day can be reached at sday@sptimes.com or 813-226-3405.[Last modified September 8, 2006, 22:10:09]

http://www.sptimes.com/2006/09/08/Tampabay/Faith_s_friction.shtml

Muhammad Ali's Life Lessons,,

2009-01-01T13:02:00.000-08:00

e shtunë, qershor 03, 2006
Muhammad Ali's Life Lessons,,,,,
The following incident took place when Muhammad Ali's daughters arrived at his home wearing clothes that were not modest. Here is the story as told by one of his daughters:When we finally arrived, the chauffer escorted my younger sister,Laila, and me up to my father's suite. As usual, he was hiding behind the door waiting to scare us. We exchanged many hugs and kisses as we could possibly give in one day.My father took a good look at us. Then he sat me down on his lap and said something that I will never forget. He looked me straight in the eyes and said, "Hana, everything that God made valuable in the world is covered and hard to get to. Where do you find diamonds? Deep down in the ground, covered and protected. Where do you find pearls? Deep down at the bottom of the ocean, covered up and protected in a beautiful shell. Where do you find gold? Way down in the mine, covered over with layers and layers of rock. You've got to work hard to get to them."He looked at me with serious eyes. "Your body is sacred. You're far more precious than diamonds and pearls, and you should be covered too."

Source: Taken from the book: More Than A Hero: Muhammad Ali's Life Lessons Through His Daughter's Eyes.

Jalal Abualrub won in a live public Debate with Craig Winn on Islam on The Mike Gallagher Radio Show

2009-01-01T13:01:00.000-08:00

e enjte, maj 18, 2006
Debate: Jalal Abualrub with Craig Winn
Jalal Abualrub won in a live public Debate with Craig Winn on Islam on The Mike Gallagher Radio Show, Prophet of Mercy By Jalal Abul-Rub Vs Prophet of Doom Craig Winn.On: The Mike Gallagher Radio Show Date: Tuesday August 16th, 2005 Time: 9 AM/Central Listen to the Debate now on:

http://www.invitation2truth.com/mp3/debate-myth-prophet-of-doom.mp3

Craig Winn wrote a horrible book on Islam entitled, The Prophet of Doom, where he accused Prophet Muhammad, peace be upon him, of starting his religion to satisfy his lust for money, sex and power. He also called our beloved Prophet ‘a terrorist’. I had challenged Winn to a debate before, but he refused, calling me a ‘moron.’ At the insistence of Muslims in the Dallas, Texas, area, the Mike Gallagher show, which has repeatedly interviewed Winn as an expert on Islam, has agreed to allow a ‘Muslim’ to explain ‘Islam’ in a brief on-air debate with Winn. Mike Gallagher has a radio show that is broadcast nationally. To find your local radio affiliate to the Mike Gallagher show, log onto to:

(http://www.mikeonline.com/pg/jsp/ge...VoVKLgmicl+0Q**)

I challenged Winn to prove a single accusation he made against the Prophet, peace be upon him. and he failed to do that.I should add that Mike Gallagher’s courage in interviewing a ‘Muslim’ to explain ‘Islam’ instead of Christians or Jews should be commended. He should show more courage by allowing Muslims to talk on his show and explain Islam without having to share the time with Winn or any other hater of Islam. I have also written a book in response to Craig Winn which is going to be called 'Prophet of Mercy'You can see parts of this chapter here

:http://www.invitation2truth.com/islam/prophet-of-mercy.htmlhttp://www.invitation2truth.com/islam/prophet-of-mercy2.html

Or in PDF format

:http://www.invitation2truth.com/islam/prophet-of-mercy.pdf http://www.invitation2truth.com/islam/The_Prophet_of_Mercy_2.pdf

As Allah says in the Holy Quran in surah Isra, chapter 70, verse 81, "when truth is hurled against falsehood, falsehood perishes for falsehood is by it's nature bound to perish". Send us your support via email
As-salamu alaikum warahmatullah
Jalal Abualrub

http://www.islamlife.com/http://www.invitation2truth.com/

Duaja gjate zgjimit nga gjumi

2009-01-01T13:00:00.000-08:00

e hënë, maj 01, 2006
Duaja gjate zgjimit nga gjumi

El-hamdu lil-lahil-ledhi ahjana ba'de ma ematena ue ilejhin-nushur.

( Falenderimi i qofte All-llahut, I Cili na ringjalli pasi qe na beri te vdekur, dhe te Ai eshte tubumi)16

16 Transmeton Buhariu ( Fet0hul Bari 11/113) dhe Muslimi 4/2083

Kendi i Duave - Duaja e Namazit te Istihares

2009-01-01T12:59:00.000-08:00

Kendi i Duave - Duaja e Namazit te Istihares

"Allahumme in-ni estekhiruke bi ilmike. Ue estakdiruke bi kudretike, ue es'eluke min fadlikel-adhim. Fe inneke takdiru ue la akdiru, ue ta'lemu ue la a'ëlemu, ue ente 'allamul - gujub. Allahumme, in kunte ta'ëlamu enne hadheI emru (emerton ketu nevojen tende) hairun li fi dini ue ma'ashi ue akibeti emri ue 'axhilihi ue axhilihi fakdirhu li ue jes-sirhu li thumme barik li fihi.Ue in kunte ta'ëlemu en-ne hadhel emru sherrun li fi dini ue me'ashi ue akibeti amri ue 'axhilihi ue axhilihi fasrifhu anni uesrifni anhu uakdir li al-hajre haithu kana thum-ma ardini bihi"

" O Zot, me diturine Tende kerkoj mbaresi. Kerkoj ndihme prej fuqise Sate, kerkoj nga te mirat e te Tua te shumta, sepse Ti ke mundesi , kurse une nuk kam mundesi , Ti di cdo gje e une nuk di, Ti je Ai qe i di te fshehtat. O Zot, nese kjo pune e imja (e emerton nevojen e tij), eshte e dobishme per fene dhe jeten time, per kohen e tashme dhe te ardhmen, ma mundeso realizimin e saj, ma lehteso mua dhe me beko ne te. E nese kjo pune eshte e demshme per fene dhe jeten time , per te tashmen dhe te ardhmen dhe te ardhmen, largoje kete nga une dhe me largo mua nga kjo e me percakto miresine ( mbaresine) kudo qe te jete dhe me bej te jem i kenaqur me te.

"... Konsultohu me ta per te gjitha ceshtjet e kur të vendosësh, atëherë mbështetu në Allahun..."
(Sure Ali Imran, 3:159)

Allah is Beautiful and Loves Beauty

2009-01-01T12:58:00.000-08:00

e mërkurë, mars 01, 2006
Allah is Beautiful and Loves Beauty

By the Exemplary Scholar, Ibnul-Qayyim al-Jawziyyah (d.751H)

"PIVOTAL QUOTE"
Then show the generous blessings that He has given you.
Options:

From ’Abdullaah Ibn Mas’ood (radiyallaahu ’anhu) who said that the Prophet (sallallaahu ’alayhi wa sallam) said, “No one will enter Paradise who has an atom’s weight of pride in his heart.” A man said, “What if a man likes his clothes to look good and his shoes to look good?” He said, “Allaah is beautiful and loves beauty. Pride means denying the truth and looking down on people.” [1]
Ibnul-Qayyim (d.751H) - radiyallaahu ’anhu - said, commenting upon this hadeeth: ‘‘The phrase ‘Allaah is beautiful and loves beauty,’ includes the beautiful clothing which was asked about in the same hadeeth. It is included by way of generalization, meaning that beauty in all things is what is meant here. In Saheeh Muslim, it says: “Allaah is good and only accepts that which is good.” [2] In Sunanut-Tirmidhee it says: “Allaah loves to see the effects of His blessing on His slave.’’ [3] It was reported that Abul-Ahwas al-Jashamee said: The Prophet (sallallaahu ’alayhi wa sallam) saw me wearing old, tattered clothes, and asked me, “Do you have any wealth?” I said, “Yes.” He said, “What kind of wealth?” I said, “All that Allaah has given me of camels and sheep.” He said, “Then show the generous blessings that He has given you.” [4] Allaah, may He be glorified, loves the effects of His blessings to His slave to be made manifest, for this is part of the beauty that He loves, and that is part of the gratitude for His blessings which forms an inner beauty (beauty of character). Allaah loves to see the external beauty of His slaves which reflects His blessings on them, and the inner beauty of their gratitude to Him for those blessings. Because He loves beauty, He sends down on His slaves clothes and adornments with which they may make their outward appearance beautiful and He gives them taqwaa which makes their inner characters beautiful. Allaah says:
“O Children of Adam! We have bestowed raiment upon you to cover yourselves (screen your private parts, etc.) and as an adornment, and the raiment of righteousness, that is better.” [Sooratul-A’raaf 7:26]
And He says, speaking of the people of Paradise:
“…and He gave them Nadrataan (a light of beauty) and joy. And their recompense shall be Paradise and silken garments, because they were patient.” [Sooratul-Insaan 76:11-12]
Their faces will be made beautiful with the nadrah (light of beauty), their innermost being with joy and their bodies with silken garments. Just as Allaah loves beauty in words, deeds, garments and outward appearance, so He hates ugliness in words, deeds, garments and outward appearance. He hates ugliness and its people, and loves beauty and its people. But two groups are misguided with regard to this issue: a group who say that everything that He has created is beautiful, so He loves all that He has created and we should love all that He has created and not hate anything. They say: whoever realizes that all that exists comes from Him will see that it is beautiful… these people have no sense of jealousy for the sake of Allaah or hatred and enmity for the sake of Allaah, or denouncing what is evil (munkar), or jihaad (struggle) for the sake of Allaah, or adhering His limits. They regard the beauty of images, male or female, as being part of the beauty that Allaah loves, and seek to worship Allaah through immoral acts. Some of them may even go so far as to claim that the One Whom they worship is manifested or incarnated in those images.
The second group, on the other hand, say that Allaah condemns the beauty of images, forms and outward appearances. Allaah says about the munaafiqoon (hypocrites):
“And when you look at them, their bodies please you…” [Sooratul-Munaafiqoon 63:4]
“And how many a generation have We destroyed before them. Who were better in wealth, goods and outward appearance?” [Soorah Maryam 19:54]
In Saheeh Muslim it is reported that the Prophet (sallallaahu ’alayhi wa sallam) said: “Allaah does not look at your outward appearance and your wealth, rather He looks at your hearts and deeds.” [5]
According to another hadeeth: “Shabbiness is part of faith.” [6] Allaah condemns those who are extravagant, which applies to extravagance in clothing as well as in food and drink.
In order to settle this dispute, we may say that beauty in clothing and outward appearance is of three types, one of which is commendable, one is blameworthy and one of which is neither. The kind of beauty which is to be commended is that which is done for the sake of Allaah, to help one to obey Allaah and fulfil His commands, such as when the Prophet (sallallaahu ’alayhi wa sallam) made himself look beautiful (i.e. handsome) when meeting the delegations that came to him. This is like wearing armour or battle-dress when fighting, or wearing silk and showing off (in front of the enemy). This is commendable because it is done to make the word of Allaah supreme and to support His religion and annoy His enemies. The blameworthy kind of beauty is that which is done for the sake of this world, for reasons of power, false pride and showing off, or to fulfil some (selfish) desires. This also includes cases where beauty is an end in itself for a person and is all he cares about. Many people have no other concern in life. As for the kind of beauty which is neither commendable nor blameworthy, it is that which has nothing to do with either of the two purposes mentioned above (i.e., it is neither for the sake of Allaah nor for the sake of worldly purposes).
The hadeeth under discussion refers to two important principles, knowledge and behaviour. Allaah is to be acknowledged for beauty that bears no resemblance to anything else, and He is to be worshipped by means of the beauty which He loves in words, deeds and attitudes. He loves His slaves to beautify their tongues with the truth, to beautify their hearts with sincere devotion (ikhlaas), love, repentance and trust in Him, to beautify their faculties with obedience, and to beautify their bodies by showing His blessings upon them in their clothing and by keeping them pure and free of any filth, dirt or impurity, by removing the hairs which should be removed, by circumcision, and by clipping the nails. Thus they recognize Allaah through these qualities of beauty and seek to draw close to Him through beautiful words, deeds and attitudes. They acknowledge Him for the beauty which is His attribute and they worship Him through the beauty which He has prescribed and His religion. The hadeeth combines these two principles of knowledge and behaviour.’’ [7]
Footnotes:
[1] Related by Muslim (no. 131)
[2] Related by Muslim (no. 1686)
[3] Hasan Saheeh: Related by at-Tirmidhee (no. 2963), who said it was hasan saheeh.
[4] Saheeh: Related by Ahmad (no. 15323), at-Tirmidhee (no. 1929) and an-Nisaa‘ee (no. 5128)
[5] Related by Muslim (no. 1356)
[6] Saheeh: Related by Ibn Maajah (no. 4108), Aboo Dawood (no. 3630)
[7] al-Fawaa‘id (1/185)

The Torture Endured by the Sahaabah Because of their Adherence to Tawheed

2009-01-01T12:57:00.002-08:00

e mërkurë, mars 01, 2006
The Torture Endured by the Sahaabah Because of their Adherence to Tawheed

Written by Shaykh Rabee’ ibn Haadee al-Madkhalee
Taken from: The Methodology of the Prophets in Calling to Allaah

The Companions of Allaah’s Messenger (sall-Allaahu ‘alayhi wa sallam) suffered the worst forms of torture because of their adherence to the correct ‘aqeedah, and their making all worship purely and sincerely for Allaah alone, and their rejection of shirk and kufr.

‘Abdullaah ibn Mas’ood (radee Allaahu ‘anhu) said: “The first people to openly proclaim their Islaam were seven: Allaah’s Messenger (sall-Allaahu ‘alayhi wa sallam), Aboo Bakr, ‘Ammaar and his mother Sumayyah, Suhayb, Bilaal and al-Miqdaad. So as for Allaah’s Messenger (sall-Allaahu ‘alayhi wa sallam), Allaah gave him protection through his uncle Aboo Taalib. As for Aboo Bakr, Allaah gave him protection through his people. But as for the rest of them, the mushrik’s would take hold of them and dress them in iron armour and place them to scorch and roast in the sun. There was not one of them except that they responded to them except Bilaal, for his soul became as nothing to him for Allaah’s sake, and his people had no respect for him. So they gave him to the children who used to drag him around the streets of Makkah and he would say repeatedly: “(He who has the right to worship is) One, One.” [1]

In the Seerah of Ibn Hishaam [2] there occurs: “Umayyah ibn Khalf used to take him (Bilaal) out in the midday heat of the sun, and throw him down upon his back, on the ground of the flat valley bed of Makkah, and he would order for a large rock to be placed on his chest. Then he would say: ‘By Allaah, you will stay like this until you die, unless you disbelieve in Muhammad (sall-Allaahu ‘alayhi wa sallam) and you worship al-Laat and al-’Uzzaa.’ So he would say, whilst he was in that condition: ‘(He who alone has the right to worship is) One, One’.”

Sumayyah was tortured until death because of the ‘aqeedah of tawheed not because she was a political leader. Mujaahid said: “The first martyr in Islaam was Sumayyah the mother of ‘Ammaar. Aboo Jahl thrust a spear into her abdomen.” [3] Ibn Sa'd said: “She accepted Islaam early on in Makkah and she was one of those who was tortured to force them to abandon their religion. But she bore and endured it until Aboo Jahl came to her and thrust a spear into her abdomen and she died.” [4]

Footnotes:
[1] Reported by al-Haakim in al-Mustadrak (3/284) and he declared it Saheeh and adh-Dhahabee mentioned it in Siyar A’laamin-Nubalaa (1/348) and he said: “It has a Saheeh chain of narration...”
[2] Seerah of Ibn Hishaam (1/318)
[3] At-Tabaqaat of Ibn Sa’d (8/264/265). He said: “Ismaa’eel ibn ’Umar, Abul-Mundhir related to us that Sufyaan ath-Thawri narrated to us from Mansoor from Mujaahid who said...” This is a Saheeh chain of narration to Mujaahid.
[4] Tabaqaat Ibn Sa’d (8/264)

I decided to be mindful of how I spend my time......

2009-01-01T12:57:00.001-08:00

e mërkurë, mars 01, 2006
I decided to be mindful of how I spend my time......

Since last night my young son has been unwell. When I got back from work this evening I decided to take him to hospital despite my exhaustion. Indeed, fatigue for his sake is rest. There were many waiting;perhaps we will be delayed by more than an hour. I took my number and sat down in the waiting room. There were many faces, young and old, but all silent. Some brothers made use of the many booklets available in the waiting room. Some of those waiting had their eyes closed,while others were looking around. Most were bored.
Once in a while the long silence was broken by a nurse calling out a number. Happiness appears on the one whose turn it is, and he gets up quickly;then silence returns.
A young man grabbed my attention. He was reading a pocket-sized Qur`an continuously; not raising his head even once. At first I did not think much about him. However, after one hour of waiting my casual glances turned into a deep reflection about his lifestyle and how he utilizes his time. One hour of life wasted!
Instead of making benefit of that hour,it was just a boring wait. Then the call for prayer was made. We went to prayer in the hospital's mosque.I tried to pray close to the man who was reading the Qur`an earlier in the waiting room.
After the prayer I walked with him. I informed him of how impressed I was of him and how he tries to benefit from his time. He told me that most of our time is wasted without any benefit. These are days that go from our lives without being conscious of them or regretting their waste. He said that he started carrying the pocket-sized Qur`an around when a friend encouraged him to make full use of his time. He told me that in the time other people waste he gets to read much more of the Qur`an than he gets to read either at home or in the mosque.Moreover, besides the reward of reading the Qur`an,this habit saves him from boredom and stress.
He added that he has now been waiting for one and a half hours.Then he asked, when will you find one and a half hours to read the Qur`an? I reflected;how much time do we waste? How many moments of our lives pass by, and yet we do not account for how they passed by? Indeed, how many months pass by and we do not read the Qur`an? I came to respect my companion, and I discovered that I am to stand for account and that time is not in my hand;so what am I waiting for?
My thoughts were interrupted by the nurse calling out my number;I went to the doctor. But I want to achieve something now. After I left the hospital I quickly went to the bookshop and bought a pocket-sized Qur`an. I decided to be mindful of how I spend the time. That was my intention when I put that Qur`an in my pocket. How many people will do this?
And what great reward is for the one who guides others to this idea?
Forwarded by a brother to IslamWay
Source: Islamway.com

I huaji në shtëpinë tonë

2009-01-01T12:54:00.000-08:00

e diel, shkurt 26, 2006

Disa muaj para lindjes sime , babi im kishte takuar një te huaj i cili ishte i ri ne qytetin tone. Babi qe nga fillimi ishte i epur me këtë te huaj dhe tregimet e tij , sa qe shume shpejt e ftoi te jetoj me ne. Shume shpejt u be anëtar i familjes sonë.
Ne kohen kur unë fillova gradualisht te rritem kurre nuk kam pyetur për këtë te huaj , nga është, kush është dhe çka është? . Isha mësuar te jete gjithnjë me ne. Kishte fituar vend ne zemrën time mu si te gjithë anëtaret e familjes sime
Prindërit e mi ishin instruktor ne familje, Nena me ka mësuar ta dua fenë e Allahut e babi me ka mësuar ta nderoj. Megjithatë , ky i huaj ishte ai i cili na tregonte ngjarje nga e kaluara , na ka argëtuar dhe na ka mbledhur me ore te tera ne një rreth. Dëgjonim tregimet e tij fascinuese nga e kaluara. Për te gjitha qe neve na interesonin për Historinë,Shkencën,Politiken ….. për te gjitha ai kishte përgjigje.
E dinte te kaluarën e ka kuptuar te tashmen dhe ngapak kishte mundësi te tregonte se cfare do te ndodh ne mes te njerëzve ne te ardhmen. Fotografitë qe dinte t'i vizatonte dukeshin si te gjalla kur e shikoja qaja apo qeshesha. Ishte një shok i mire i gjithë familjes. Na dërgonte mua babin dhe Bilallin ne lojërat tona te para te futbollit dhe basketbollit.
Gjithmonë na shtynte te shikojmë filma sa qe edhe na ofroi shansin te njihemi me shume yje filmash.Ky i huaj ishte një flasaman i madh, kishte dëshire te fliste shume edhe pse e dinte se ne familjen tone nuk përdoreshin fjale me përmbajtje vullgare, shume shpesh i ikte ndonjë fjale sa qe te afërmit tanë dhe shoqëria nuk kishin guxim te përdorin këso fjale ne bisedat e tyre e sidomos para nesh fëmijëve megjithatë atij nuk ja zënte për te madhe ai ka qene i vetmi ne shtëpi qe ka mundur te flas sipas dëshire e askush ta pengonte
Derisa ai me ore te tera na argëtonte me tregimet e tij nena shpesh ngrihej dhe shkonte ne dhomën e saj te lexonte Kuran . Pyes se a është lutur ndonjëherë ne duatë e saj qe ky i huaj te lëshonte shtëpinë tone.
Ne shtëpinë tone ne atë kohe mbahej ligji Islam , nuk është përdorur e as mbajtur alkooli, por ky i huaj me ngulm na tregonte se si duhet te bëjmë lëshime se si duhet te jetojmë ne mënyrën e jetesës se sotshme.
Shpesh na ofronte birre dhe na i tregonte cigaret qe te fitonim një përshtypje se janë te shijshme dhe tërheqëse. Fliste me një stil te lire, mund te them edhe shume te lire për temat e turpshme rreth grave. Zëri I tij dinte te jete aq vullgar dhe aq i turpshëm për ta dëgjuar para anëtareve te familjes. Tash e di se ai i huaj ka ndikuar shume ne qëndrimet e mia ne raportin mashkull-femër dhe lidhja ne mes tyre Kur e shikoj te kaluarën them se neve vetëm mëshira e Allahut na ka shpetuar qe ky i huaj te këtë ndikim me te madh ne sjelljet tona.Kohe pas kohesh i ka përulur prindërit e mi dhe me ato te cilat na kanë mësuar i ka nënçmuar dhe i ka kundërshtuar qëndrimet e tyre por asnjëherë nuk ka kërkuar ta lëshon shtëpinë . Edhe sot e kësaj dite këtë te huaj mund ta shihni se si është ulur ne një qoshe te dhomës dhe prêt qe njeri nga ne t' i kushtoj vëmendje t'i dëgjoj tregimet e tij dhe t'i shoh fotografitë e tij . Me pyesni se si quhet ky i huaj?
Ne e kemi thirrur TELEVIZORI

Djaloshi i mençur

2009-01-01T12:53:00.002-08:00

e diel, shkurt 26, 2006
Djaloshi i mençur

Para shume viteve, gjate kohës se Tabi’ineve ( Gjenerate e muslimaneve pas sahabeve), Bagdadi ishte një qytet i madh islam, ne fakt, ishte Kryeqendra e ummetit Islam dhe, për shkak se jetonin një numër i madh dijetaresh, ishte qendra e diturisë Islame. .
Një dite mbreti i Romes e dërgon një emisar ne Bagdad për ti sfiduar Muslimanet me tre pyetje. Kur emisari arriti ne qytet, e informoi Kalifatin se kishte tre pyetje me te cilat do i sfidonte Muslimanet. .
Kalifja mblodhi te gjithe dijetaret e qytetit dhe e vendosi emisarin e romes te ngjitet ne një podium te larte dhe tha. “Kam ardhur me tre pyetje. Nëse me përgjigjeni , atëherë do ju le një pasuri te madhe qe e kam sjellur nga mbreti i Romes..
“Pyetjet janë :
"Cfare kishte para Allahut?" .
"Ne cilin drejtim është Allahu?" .
"Cfare bën Allahu ne këtë moment?" .
Shumica e asamblesë ishte ne qetesi. (A mund te ju përgjigjes ti këtyre pyetjeve?) Ne mes te këtyre dijetareve brilliant dhe studenteve qëndronte një njeri me djalin e tij te vogël. “ Oh babi im i dashur! Unë do i përgjigjem dhe do ja mbyll gojën” tha djaloshi. .
Kështu qe djaloshi i pershperiti kalifes qe te marr leje te ju përgjigjet ne pyetje dhe u lejua..
Romaku ju adresua djaloshit Musliman dhe e përsëriti pyetjen e pare, “Cfare kishte para Allahut? “ Djaloshi pyeti. “ A di te numërosh?”.
“Po,” tha njeriu.
“ Atëherë numëro prej dhjete e me poshtë!”, “ dhjete,nënte,tete,,,,,” deri sa arriti ne “një” dhe nuk numëroi me” Por cfare ndodhet para numrit ‘një’ ?” pyeti djaloshi..
“ S'ka me asgjë para njëshit- kjo është ! kaq “ tha njeriu. “ Pra, nëse nuk qëndron artimetikisht asgjë para ‘njëshit’, atëherë si pritni qe te këtë diç para ‘Një” i Gjithëdijshmi, i Përhershmi, i Pari, i Fundit, shpikësi, i Padukshmi?”.
Tash njeriu nga Roma i befasuar nga përgjigja direkt nuk mund te debatonte me shume. Prandaj pyeti,” me thuaj , ne cilin drejtim është kthyer Allahu?”.
“Me sjell një qiri dhe ndeze pastaj, “ tha djaloshi. “ dhe me thuaj ne cilin drejtim është drejtuar flaka.” “ Por, flaka është vetëm një drite shpërndahet ne katër anët, Veri,Jug,Lindje dhe Perëndim. Nuk është drejtuar vetëm ne një ane , “ Tha njeriu me habi..
Djaloshi tha, “ Nëse një flake fizikisht shpërndahet ne katër anët ashtu qe nuk do te mund te me tregosh se ne cilën ane është e drejtuar, atëherë cfare pritni nga Nur-us-Samauati uel-erd: Allahu Ndriçuesi i Qiejve dhe Tokës? Drite mbi Drite, Allahu është i drejtuar nga te gjitha anët net e gjitha kohet.”.
Romaku ishte marrezuar dhe i shtangur qe këtu ishte një vocërrak i cili i përgjigjej pyetjeve te tij ne atë mënyrë sa qe nuk mund te argumentonte kundër provave te tij.
Kështu qe , si i krisur dëshironte te provonte pyetjen finale. Por para se te bënte , djaloshi tha, “Prit! Ju jeni ai qe bëni pyetje dhe unë jam Ai qe ju përgjigjem te gjithë pyetjeve tua . Do te jete e drejte sikur ju te zbritni poshtë ne vendin ku qëndroj unë kështu qe unë te jem aty ku jeni ju tash, kështu qe përgjigjet te ndihen mire ashtu si ishin ndier pyetjet e tua.
“ Kjo ju duk e arsyeshme romakut, kështu qe ai zbriti nga lart dhe djaloshi u ngjit ne podium. Njeriu përsëriti pyetjen e tij finale. “ Me thuaj, cfare bën Allahu ne këtë moment?” Djaloshi me krenari u përgjigj, “Ne këtë moment, kur Allahu e pa ne këtë podium te lart një gënjeshtar dhe përqeshës te Islamit. .
Ai e beri te zbres nga lart poshtë. Dhe atë qe beson ne njeshmerine e Allahut, Ai e ngriti lart dhe e vërtetoi te Vërtetën. Ai në çdo moment është i angazhuar në çështje të reja (falë mëkate, largon brengosje, jep jetë, jep vdekje, krijon gjendje, zhduk të tjera etj.). (Sura 55 ar-Rahman, Ajeti 29)." .>
Romaku nuk pat cfare te thotë përveç te largohet dhe te kthehet ne vendin e tij, i mundur . Ne ndërkohë ,ky vocërrak u rrit dhe u be njeri nder dijetaret me te famshëm ne Islam.
Allahu, i Lartemadheruari , e shpërbleu me një mençuri dhe dituri te dinit Islam . Emri i tij ishte Ebu Hanifja (rahmatullahu 'alejhi Allahu e mëshiroftë ) i njohur sot si një dijetar i madh ne Islam.

Perktheu Naim Berisha

Shkaqet e dashurisë dhe gjërat përkitazi me këtë çeshtje

2009-01-01T12:53:00.001-08:00

e shtunë, shkurt 25, 2006

Shkaqet e dashurisë dhe gjërat përkitazi me këtë çeshtje

Fjala “ed-devai” ( shkaqet, arsyet) nganjëherë nënkupton ndjenjën pas cilës vie deshira per dic dhe synimi ndaj kesaj, ndersa keto jane gjera qe I ndodhin atij qe dashuron, e nganjehere e enenkupotjne qe arsyen apo shkakun e fenomenit te dashurise ne pergjithesi, ndersa keto gjera kane te bejne me te dashuin. Ne ketu do te bejme fjale mbi te dy kuptimet e kesaj fjale: mbi cilesite te cilat I posedon personi I dashur dhe qe kane qene shkak qe dikush ta dashuroje, dhe mbi ndjenjat te cilat jane shfaqur per hir te ketyre cilesive te ai cilin e dashuron dhe dikujt qe eshte I dashuruar, per ate qe kjo eshte lidhje e cila I lidhe dhe bashkon dhe eshte arsye per te qene bashke.

Ketu do te bejme fjale per cilesite e te dashurit dhe bukurine e tij, per ndjenjat e atij qe dashuron,lidhjen reciproke dhe pajtimin ne mes tyre. Nese keto tri gjera jane te forta, do te jete e forte edhe dashuria ne mes tyre, ndersa dobesia e dashurise, ne te vertete, eshte rezultat I dobesise se ketyre tri faktoreve te dashurise. Nese dikush qe dashurohet posedon bukuri te jashtezakonshme, ndersa ai qe dashuron eshte plotesisht I vetedijshem per bukurine e tij dhe nese shpirterat e tyre pajtohen,kjo do te jete bukuri e forte e cila zgjat pergjithmone. Ekziston mundesia qe dashuria te mos jete e plote, porn e syte e atij qe dashurin bukuria e atij te cilin e dashuron eshte e persosur, andaj fuqia e dashurise do te jete ne permase te ndjenjave te cilat I posedon ai qe dashuron. Dashuria jote ndaj nje gjeje te bent e verber dhe te shurdher, keshtu qe nuk e shikon dike tjeter me te bukur se te dashurin tend. Tregohet qe nje here Azza kishte hyre te Haxhaxhi dhe ky I kishte thene:’ Ti nuk qenke aq e bukur sa te lavderon Kusejjiri”, kurse ajo ishte pergjigjur: ‘S’ka dyshim qe personi I dashur eshte me I bukuri dhe me I pelqyeri ne syte e atij qe dashuron dhe se ne gjoksin e tij eshte me e vlershme.

Bukuria mund te jete e plote, por ai qe dashuron te mos e kuptoje teresisht ate bukuri, dhe prandaj dashuria mund te jete me e dobet. Sikur do te vetedijesohej per bukurine e kesaj dashurie, ajo do ta pushonte zemren e tij. Per kete arsye femrave u eshte urdheruar ta mbulojne fytyren e te mos tregohen para njerezve, ngase fytyra e femres mund te jete shume e bukur , sa njerezit mund te vijne ne sprove. Atij qe deshiron ta lype ndonje vajze I eshte urdheruar t’ia shikoj fytyren, ngase eshte me afer mendsh se djali do ta dashuroje kur ta shikoje bukurine dhe shkelqimin e saj. Per kete tregon edhe Pejgamberi I Allahut, s.a.v.s., I cili deklaron:

“Kur dikush prej jush deshiron ta lype ndonje femer, se pari le ta shikoj nese I pelqen,atehere martesa e tyre do te jete me e forte.”

Nese femra edhe eshte e bukur, por simpatia ndaj njeri-tjetrit eshte e dobet, dhe shpirterat nuk jane ne ujdi, dashuria nuk do te jete e forte ose nuk do te jete fare, ngase ujdia e shpirtit eshte nje nga shkaqet me te fort ate dashurise dhe secili e synon dhe dashurone ate qe eshte me e afert dhe qe I pergjigjet. Ekzistojne dy lloje te simpatise se njeri ndaj tjetrit : e lindur dhe e fituar, e cila eshte rezultat I shoqerimit. Ai deshirat e te cilit jane ne ujdi me deshirat e shpirtit tjeter do te pajtohet me te, ndersa nese deshirat jane te ndryshme,kjo ujdi nuk do te vazhdoje. Animi I lindur eshte ujdi e vetive morale te shpirtit, ngjashmeria e tyre dhe malli I njeri ndaj tjetrit. Ngjashmerite per nga natyra joshen, keshtu shpirtrat , te ngjashem per nga vetite morale, natyrshem afrohen dhe synojne njeri-tjetrin. Nganjehere afrimi ngjan edhe ne mes vetive te ndryshme, e kjo eshte ajo qe shkakun e vertete te cilit nuk e dime p.sh afrimi I hekurit me hekurin e magnetizuar. S’ka dyshim qe ky lloj I terheqjes me shpesh ndodh ne mes shpirtrave se ne mes materies se gjalle.

Kjo ka shtyre te thuhet: “Dashuria nuk shfaqet vetem te bukuria dhe inekzistenca e bukurise nuk duhet te nenkuptoje inekzistimin e dashurise , por dashuria eshte anim I shpirtrave dhe ngjashmeri ne vetite morale”.
Esenca e dashurise eshte ajo qe eshte pasqyre me ndihmen e ciles ai qe dashurin tek I dashuri I vet net e vertet e shikon vetveten. Ne baze te ketij pohimi, ai ne realitet perms te dashurit te vet e shikon vetveten. NJe I kishte thene te dashurit te vet: “ Tek ti I kam dashuruar cilesite e shpirtit tim, ngase ai ne te gjitha situatat I gjason me shpirtin tend. Shpirti im eshte nisur drejte shpirtit tend dhe e pason ate. Permes teje une e dua vetveten.” Nga ky aspect ky pohim eshte I sakte. Ngjashmeria eshte ajo qe I lidhe dy gjera dhe kete e konfirmon ligji I Allahut dhe ligji te cilen e ka vene ne kosmos. Argument per kete eshte qe per shtazet ushqimi me I dashur eshte ajo qe I gjason essences se sistemit te tyre trupor dhe ajo qe u pergjigjet me shume. Sa me e fuqishme te jete kjo lidhje, synimi I shtazes per ushqimeshte me I madh. Nese nuk ka ngjashmeri as I pershtaten njeri-tjetrit, midis tyre nuk do te kete simpati. S’ka dyshim eshte kjo qe krahas bukurise ndikon ne afrim dhe dashuri. Per kete aryse shpirterat e paster, te ndershem dhe ata qe synojne qellime te larta I duan cilesite e plotenise.Gjerat me te pelqyera per ta jane: Drituria, trimeria, pastertia, fisnikeria, miresia, durimi dhe stoicizimi, ngase keto cilesi me shume u pershtaten .E kunderta e kesaj jane shpirtrat e urryer te cilet I synojne epshet e uleta dhe per te cilet cilesire e numuruara nuk jane te preferuara

Pjese nga libri "Futja e te dashuruareve ne kopshtin e dashurise"
Ibn Kajjim el Xhevzije

Hutbeja lamtumirese e Pejgamberit s.a.w.s

2009-01-01T12:36:00.001-08:00

e shtunë, shkurt 25, 2006
Hutbeja lamtumirese e Pejgamberit s.a.w.s

Këtë hutbe në vitin 632 pas Isait a.s., i Dërguari i fundit, Muhammedi a.s. pas falënderimit dhe lëvdatës që ia bëri Zotit, pranë rreth njëqind mijë muslimanëve tha:

Njerëz!
Dëgjoni mirë fjalën time! Nuk e dij, ndoshta me ju nuk do të takohem më deri në amshim. Njerëz sa e shenjt është kjo ditë, sa i shenjt është ky muaj, sa fatlum është ky qytet (Mekka), aq janë të shenjtë edhe shpirtërat tuaj, pasuria dhe nderi juaj që, gjithsesi janë të ruajtur nga të gjitha agresionet.
As’habë!
Nesër do të takoheni me Zotin tuaj dhe do të përgjigjeni për të gjitha sjelljet dhe qëndrimet tuaja. Pas meje mos u ktheni në rrugët e gabueshme që të mos therreni me njëri tjetrin. Këtë emanet (porosi të fundit) ju të pranishmit ua përcillni atyre që nuk janë të pranishëm këtu. Është e mundur që fjalët e mia t’i kuptojë më mirë ai të cilit i janë përcjellur se sa ai që gjendet këtu.
As’habë!
Kush është duke ruajtur ndonjë emanet, le t’ia kthejë pronarit të tij. Të gjitha fajdet janë asgjësuar dhe janë hedhur. Por bazën e borxhit duhet larë. S’duhet as të bëni zullum e as t’u kthehet ai. Me urdhër të Zotit, fajdeja tani në është e ndaluar. Këtë zakon të keq i ngelur nga koha e xhahilijetit (koha paraislamike, koha e injorancës) e hedh si zakon të keq. Fajden e parë që po e hedh është ajo e Abbasit, të birit të Abdulmutalibit (xhaxhait tim).
As’habë!
Gjakmarrja e kohës së xhahilijetit është zhdukur totalisht. Gjakmarrja e parë që po e zhduki është gjakmarrja e Rebijes, nipit të Abdulmutalibit.
Njerëz!
Sot djalli në tokat tuaja përgjithmonë e ka humbur fuqinë e ndikimit dhe të mbizotërimit ndaj jush. Por, përpos këtyre gjërave që ndalova, ju, po u pajtuat me djallin për disa punë që ju duken se janë imtësira, edhe më do ta kënaqni atë. Edhe nga këto duhet ta ruani besimin dhe duhet të frikësoheni.
Njerëz!
Do t’u porositja të keni parasysh të drejtat e gruas dhe frikën ndaj Zotit. Ju i morët gratë si emanet nga Zoti. Nderin dhe pastërtinë shpirtërore i pranuat në emër të All-llahut xh.sh.
Ju keni të drejta ndaj grave e edhe ato kanë të drejta ndaj juve. Të drejtat që keni ju ndaj grave janë që, ato të mos lejojnë që askush që nuk u pëlqen t’ua prishë çerdhen. E, nëse ajo pranon dikë në shtëpinë tuaj që nuk u pëlqen, ato mund t’i detyroni të heqin dorë nga kjo gjë, madje edhe me një të rrahur të vogël. E drejta e gruas ndaj jush është që t’i siguroni legalisht me ushqim dhe veshmbathje.
Besimtarë!
Po u lë një emanet të atillë që kur ta përqafoni nuk do të ngatërroheni fare. Është ky Kur’ani, Libri i All-llahut.
Besimtarë! Dëgjoni dhe mbani mirë në mend fjalën time! Muslimani është vëlla me muslimanin. Kështu, të gjithë muslimanët janë vëllezër. Askujt nuk i lejohet ta sulmojë të drejtën e bashkbesimtarit tuaj. Vetëm nëse ai vetë lejon një gjë të tillë, me dëshirë të veten.
As’habë!
Mos e mundoni as veten. Keni obligime edhe ndaj vetes.
Njerëz!
All-llahu i Lartësuar, secilit bartës të të drejtave, i ka dhënë të drejta në Ku’ran. Trashëgimtarit, nuk është e nevojshme t’i leni testament. Në shtratin e kujt ka lindur fëmija, atij i takon. Ai që fiton fëmijë nga marrëdhëniet jasht kurore, i mirret e drejta e përvetësimit të fëmijës. Ata bastardhues që thonë se nuk janë të babait të vet ose ai bukëpërmbysës që veç zotërisë së vet i përulet edhe dikujt tjetër, le ta gjejë mallkimi i Zotit, zemrimi i melekëve dhe përbuzja e të gjithë muslimanëve. Zoti s’pranon nga njerëzit e tillë as falje, as të jenë gjykues dhe as të jenë dëshmitarë.
Njerëz!
Zoti është një. Edhe babai juaj është një. Të gjithë jeni bij të Ademit. E Ademi është krijuar nga dheu. Para Zotit është më i çmueshëm ai që çmon më shumë. Arabi nuk ka asnjë prioritet nga joarabi, përveç masës së respektit ndaj Zotit. Njerëz! Nesër do t’u pyesin për mua. Çka do të thoni?
-Se nubuvetin (pejgamberinë) e Zotit e çove në vend, se e kreve dëtyrën tënde, se na këshillove dhe na le emanet.” Kështu do të dëshmojmë (para Zotit).
Pastaj Muhammedi a.s. ngriti kah qielli gishtin tregues të bekuar, më pastaj duke e lëshuar nga të tubuarit tha:
-Jij dëshmitar o Zot! Jij dëshmitar o Zot! Jij dëshmitar o Zot!

Cili është qëllimi i jetës ?

2009-01-01T12:30:00.001-08:00

e shtunë, shkurt 25, 2006

Cili është qëllimi i jetës ?

Thonë se budallai jeton për te ngrëne ndërsa i mençuri ha për te jetuar. Por pastaj ngel pyetja : Për cfare qëllimesh njeriu i mençur jeton? Jetesa nuk është një fund nga vetja. Duhet te jete një qellim për njeriun qe te jetoj. Cili është pra qëllimi?

Nga vije? Nga shkoj? Dhe Pse? Çdo injorantë , sa do i madh te jetë , mund te mëshirohet përveç njeriut i cili është injorues i sekretit te ekzistencës se tij. Tendencës se tij ne jetë dhe si do të jetë përfundimi i tij pas vdekjës . Disa mendimtarë i shprehin këto mendime në fjalë të thjeshta : Nga vije ? Nga shkoj? Dhe Pse? Kuptimi i së cilës është : Nga kam ardhur? Ku jam duke shkuar? Dhe pse jam këtu?

Njerëzit që besojnë vetëm në botën materialiste dhe nuk besojnë në Krijuesin - Ateistet- besojnë vetëm në ato që kanë ndjeshmëri . Ata thonë se ky univers dhe çdo gjë është janë krijuar vetvetiu. I gjithë ky rregull është thjeshtë një koincidencë e verbër. Ata thonë se njeriu thjeshte është i njëjtë me një kafshë apo bimë i cili do jetoj në një periudhe të shkurtër dhe do të përfundoj si çdo kafshë apo bimë.

Një poet Arab, Elya Abu Madhi ( një krishterë) , jo moti e shprehu paqartësinë e tij rreth qëllimit në jetë ne poezinë e tij në arabisht e quajtur “Al-Talasim”, qe do të thotë “Gjegjegjez” te cilën e përktheva ne anglisht( e qe tash është ne shqip) . Ai thotë ne poemën e tij :
Erdha duke mos e ditur nga, por erdha.
Dhe e pash një rruge përpara meje, dhe eca
Dhe qëndroj duke ecur, me pëlqeu kjo apo jo.
Si erdha? Si e pash rrugën time?
Nuk e di
Jam një i ri apo i vjetër ne ketë ekzistence?
A jam i lire dhe i papërmbajtur , apo ec i lidhur ne zingjir?
Jam drejtues i vetes ne jete , apo jam drejtuar?
Do te doja ta dija , por......
Nuk e di!
Dhe rruga ime, cila është rruga ime? Është e gjate apo e shkurte?
Jam duke u ngjitur ne ketë, apo jam duke shkuar poshtë dhe fundosur?Jam Unë ai qe eci ne rruge,
Apo është rruga qe lëviz?
Apo qëndrojmë te dy, por është koha e cila shpejton?
Nuk e di! Para se te bëhesha një krijese komplete , a e sheh
A isha asgjë, e pamundur? Apo e sheh se isha gjësend?
A ka përgjigje kjo gjegjeze, apo do te ngel përherë?
Nuk e di ....... dhe pse nuk e di ??
Nuk e di!
Kjo ndjenje dyshimi dhe konfuziteti për praninë e Krijuesit dhe te dërguarit te Tij dhe Pejgamberi si udherrefyes ne njerëzim duhet te jete mjaftë e dhimbshme sepse i largon ateistet dhe Agnostiket ( Agnostiket janë persona qe pohojne se është e pamundur te gjendet e vërteta ne gjerat e panjohura si ZOTI) ne qetësinë,sigurimin e trurit . Pabesimtaret nuk kanë përgjigje te besueshme për qëllimin e një krijese. Për këtë njeriu jeton për vetën dhe për kenaqësitë e kësaj bote. Cfare ndodh kur jeta kthehet në të hidhur? Cfare ndodh kur njeri kalon në vështirësi ? Nuk është koincidencë qe një numër i madh i vetëvrasjeve ndodh të jenë nga ateistet ,agnostiket dhe njerëzit qe nuk e dine qëllimin e tyre ne këtë jetë. E dini cili shtet ka numrin me te madh te vetëvrasjeve? Është Japonia. Gjatë një statistike te bere ne mars te vitit 2000 . 91 vetëvrasje ne çdo dite apo ne çdo 15 minuta ndodhë një vetëvrasje! Pavarësisht nga kjo se Japonia është ne vendin e dyte ne bote si një vend me ekonomi te zhvilluar , vend ku njerëzit nuk kanë mungesë te kulmeve ne shtëpitë e tyre apo ushqimit ose kujdesit mjekësor.

Çka nëse gjeni një Orë ne Rëre? Për një ateist apo Agnostik Muslimani do të thotë : Ta themi se ke gjetur një orë në mes te shkretëtirës. Çfare do te njerrni ne përfundim? A do te mendonit se dikush e ka hedhur orën? Apo do te dyshonit se ora erdhi vetvetiu? Natyrisht asnjë njeri me mendje te rregullte nuk do te thoshte se ora ndodhi qe te shfaqet ne rëre vetvetiu. Te gjithë pjesët e ndërlikuara te punuara ne ore nuk mund te krijoheshin nga metalet qe qëndrojnë te varrosura ne toke. Ora duhet te këtë një prodhues. Nëse ora e tregon kohen e sakte ne supozojmë se prodhuesi duhet te jete inteligjent. Ndodhia e verbër nuk mund te prodhoj një ore aktive

Por cfare tjetër tregon kohen e rregullte? Te marrim parasysh lindjen dhe perëndimin e Diellit. Kohet e tyre janë aq te sakta sa qe shkencëtaret mund te publikojnë ne përparësi kohen e lindjes dhe perëndimit te diellit ne gazetat e juaja ditore. Por kush i rregullon kohet e lindjes dhe perëndimit te Diellit? Nëse një ore nuk mund te punoj pa ndonjë prodhues inteligjent, si mund dielli te shfaqet dhe te perëndoj me një mekanizëm aq te rregullte? Mund te ndodh kjo vetvetiu?
Te marrim ne konsiderate edhe këtë sa përfitime kemi nga Dielli pasi qëndron ne një distance te sigurte nga toka, një distance me një mesatare 93 milion milje. Nëse do afrohej me afër , toka do te digjej. Dhe nëse do largohej shume me larg diellit toka do te shendrrohej ne një planet i akullte ne te cilën do ta bënte te pamundshëm jetën e njeriut. Kush vendosi me pare qe kjo te ketë një distance te duhur? Ka mundur te ndodh kjo vetvetiu? Pa diell, bimët nuk do te zhvilloheshin. Mandej njerëzit dhe kafshët do te vuanin urie. Apo dielli vetëm ashtu vendosi te jete aty për ne?

Rrezet e diellit do te ishin te rrezikshme për ne sikur ne atmosferën tone mos te ishte shtresa mbrojtëse e Ozonit. Atmosfera e cila është përreth tokës i ndalon rrezet e dëmshme ultraviolete te shtrihen mbi ne. Kush është ai i cili e vuri këtë mburoje mbi ne? Ne duhet ta përjetojmë lindjen e Diellit. Neve na nevojitet energjia diellore dhe drita e tij qe te shohim drejtimin qe marrim. Por kemi nevoje edhe per perëndimin e Diellit. Kemi nevoje per pushimin nga nxehtësia , kemi nevoje per freskine e natës dhe kemi nevoje për drite për te gjendur jashtë dhe për te fjetur. Kush e ka rregulluar këtë proces qe te kemi atë qe na nevojitet?

Veç kësaj, sikur te kishim vetëm nxehtësinë e diellit dhe mbrojtën e atmosferës ne do te dëshironim diçka me shume – Bukurinë. Petku ynë na ofron nxehtësi dhe mbrojtje, ne edhe me shume ie dizajnojmë petkun qe te duket me e bukur. Duke ditur nevojën për bukurinë ,Krijuesi i lindjes dhe perëndimit te diellit e beri pamjen e tyre qe te le pa fryme. Krijuesi i cili na dha dritën,energjinë mbrojtjen dhe bukurinë i meriton falënderimet tona. Ende disa njerëz insistojnë se Ai nuk ekziston. Cfare do te mendonin sikur te gjenin një ore ne shkretëtirë? Një ore aktive shume e sakte? Një ore me një dizajnë te bukur? A do te vinin ne përfundim se nuk ekziston ndonjë orepunues? Një orepunues inteligjent? Një qe di te vlerësoj te bukuren? Ashtu është Allahu i cili na krijoi .”

A kanë besuar njerëzit gjithnjë ne Krijues? Është një fakt se gjate historisë dhe kësaj bote , njeriu është hasur te adhuroj dhe besoj Krijuesin . Specialistet ne Antropologji,Civilizim dhe Histori janë unanimisht ne këtë. Kjo na dërgon ne thënien e një historiani qe thotë:” Historia na tregon se ka pasur qytete pa pallate , pa fabrika dha pa fortesa, por asnjëherë nuk ka pasur qytet pa shtëpi ku eshte adhuruar Krijuesi.” Qe nga kohërat e lashta , njeriu ka besuar se nuk është krijuar ne mënyrë te thjeshte sa për te jetuar,për këtë periudhe te shkurtër , dhe ai e ka ditur ne fund te fundit qe do te udhëtoj ne një vend tjetër ku do te pushoj. E shohim këtë dëshmi me Egjiptianet e hershem , mijëra vite me pare, kur i mumifikonin( balsamonin) te vdekurit e tyre dhe ndërtuan piramidat e mëdha ( si varre) dhe e vendosen thesarin e tij me një shtim te pijeve dhe ushqimit te balsamuar! Nga te dhënat historike , njerëzimi ka qene unanim , me disa përjashtime, se është një Krijues dhe se ka jete pas vdekjes. Sido qe te jete ata dallonin esencën e Krijuesit tone, si ta adhuronin dhe përshkrimi i jetës pas vdekjes. P.sh , Hinduset besojnë ne reinkarnacion dhe se atë pas vdekjes shpirti i tij do te shkoj ne trup te një njeriu apo kafshe , duke u varur se a ka punuar gjera te mira apo te këqija ne jetën e tij, dhe se ky proces do te vazhdoj pa fund përderisa shpirti arrin perfeksionin dhe bashkimin e tij me Zotin. Njerëzit e feve te tjera si Jehudet,krishterët dhe Muslimanet besojnë poashtu ne jetën pas vdekjes por jo ne reinkarnim si Hinduset. Te tre- Jehudet, Krishterët dhe Muslimanet kanë pikëpamje te ndryshme për atë se cfare ndodhe me shpirtin pas vdekjes.

Fakti se te gjithë popujt dhe komunitetet gjate historisë kanë besuar ne Zotin( me një përjashtim te disa te pavlersueshem) e bën misionin e te gjithë te dërguarve te koncentroheshin qe njerëzimit t’i tregonin rrugen qe te largoheshin nga adhurimi i zotrave duke i drejtuar ne një dhe te vetmin Zot.

. Perse njerëzit u larguan nga Zoti?
Situata ne bote sot është ndryshe nga e kaluara Eshte nje numer me i madh njerëzish qe nuk besojnë ne Zot apo ne jetën pas vdekjes- P.sh dy studime ne Republikën e Çekisë tregojnë se vetëm 13 % besojnë ne jete pas vdekjes dhe ne nje studim tjeter tregojne te dhenat se vetëm 17% besojnë ne Zot. Shkaku kryesor për këtë është Teoria e darvinizmit e shpikur ne shekullin e kaluar( një shkas tjetër fut edhe ndikimin komunist totalitarist duke i larguar nga feja). Teoria e evolucionit se njeriu është evoluar nga Majmuni se sa qe është krijuar nga Zoti. Megjithëse kjo teori nuk ka thelb akademik apo shkencor, ka fituar lehtësime te shume njerëz sepse ka tërhequr dyshimet te cilat kishin për Zotin për te cilin ishin drejtuar te besonin . Kjo nuk është diçka befasuese . Nëse ja përshkruan Zotin një njeriu te edukuar qe është e palogjikshme dhe e paarsyeshme dhe pastaj te pyesësh personin te beson ne te si Zot , ai do te refuzoj . Këtu fatkeqësisht është situata qe gjendemi tani , vecanarisht ne Perëndim. Doktrina krishtere përkrah trinitetin , qe Zoti e manifeston veten ne tre veçori dhe se Zoti ka zbritur ne toke ne formën e njeriut ( Është fjala për Isaun a.s.) dhe se ai u kryqëzua dhe vdiq dhe u sakfrikua për mëkatet e njeriut. Kështu qe Krishterët besojnë se Isai është Zot ne formën e njeriut, Zoti –mishëroi. Por si mund te vdes Zoti?

Disa nga doktrinat me te rëndësishme te krishterimit- Doktrina e trinitetit , Isain duke e karakterizuar si Hyjni, diviniteti i Isait si djalë i zotit, Burimi i mëkatit te pare dhe shlyerja e fajit nuk janë te arsyeshme dhe konform me mësimin mbi Isain a.s. Këto dogma morën një forme te gjate pas Isait a.s si rezultat te ndikimit te vjetër pagan. P.sh ne gjejmë ne Hinduizem “Treshja”( triniteti) Është Brahma, krijuesi Zoti , Vishnu- Zoti konservues , dhe shiva, zoti i shkatërrimit. Hinduset modern e marrin Krishnen si djali i Divachit, virgjëresha, dhe Vishnu si mishërues . Krishna është shpëtimtar ku si një sakrifikues për mëkatet e tyre duhet te vuaj. Ai u kryqëzua,vdiq dhe mandej u ngrit nga i vdekuri. Ne Budizëm ne gjejmë një zot budist: Guatama ( shpirti i shenjte), Maya ( Nena virgjëreshë) dhe Buddha , djali ( i cili ishte krijuar kur Maya ishte mbushur me shpirtin e shenjte) i cili është shpëtimtari i cili ka vdekur dhe është ngritur nga vdekja. Është interesant te përmendim se 25 dhjetori nuk është datëlindja e Isait a.s. Është ditëlindja e Krishnase ne Hinduizem , dhe Nimrodit , djali i hyjnisë ( zoti babilonas) , dhe Mithra zoti i dritës ( njeri nga zoterat e grekeve dhe romakeve)!

Besimi i shfaqur nga te dërguarit ne popujt e ndryshëm ka qene i njëjte, por ne rrjedhat e kohës është keqinterpretuar dhe është përzier me paragjykime dhe degjenerime ne zakone te magjive dhe ritualeve te pakuptimta. Koncepti i Zotit , bërthama e besimit ishte përulur me tendenca antropomorfike(rrjedh nga fjala Greke anthrôpos, për njeriun dhe morphé, për formën) (a)për ta menduar krijuar Zotin te njëjte me formën e njeriut ,nevojat dhe mungesat e njeriut, (b) për te asociuar personat e tjerë me Zotin një dhe te vetmin ne zotera ( si ne Hinduizem dhe krishterizem),(c) ne adhurimin e melaikeve ( si Devas ne Hinduizem, Yazatas ne Zoroastrianizem dhe, mbase poashtu shpirti i shenjte ne krishterizem),(d) duke i krijuar te dërguarit ne mishërues hyjnor apo mishëruesit e zotit ( Isusi ne Krishterizem, Budda ne Mahayana Budizëm , dhe krishna e Rama ne Hinduizem), dhe (e) personifikimi i atributeve te Zotit ne person me një shenjtëri te ndare ( ne Krishterizem triniteti i Babait,djalit dhe shpirtit te shenjte, ne Hindu Timurtri nga Brahma , Vishnu dhe Shiva , dhe Amesha Spentas nga Zoroastrianizmi).

Si shkas i këtyre shtrembërimeve ne Besim te ndjeshmërisë dhe ekzistencës se Allahut, nxënësit ne perëndim sot janë te edukuar ne shkolle qe te pranojnë , si fakt, Teorinë e evolucionit nga Darvini. Si rezultat, shume e me shume studente ne shkolla dhe universitete janë sot ateiste. Ata edhe tallen këta qe besojnë ne Zot duke thëne : “ Ata ose janë te marre ose kanë mungese te besimit ne vete dhe ju nevojitet një siguri!”
Para një kohe mora pjese ne një fjalim ne një nga shtetet perëndimore i dhëne nga një Musliman një grupi te pensionuar burra dhe grash- me te vjetër se 65 vjeç. Lektori ne fillim e pyeti grupin cili nga ta besonin Zotin? Te gjithë ngritën duart përveç dy nga grupi. Pastaj Lektori pyeti cili nga ju nuk e besoni Zotin? Këta dy njerëz te mbetur i ngritën duart ne shenje pohimi, ne ndërkohë njeri pauzoi dhe menjëherë e ndërpreu lektorin duke e pyetur “ Me trego çka mendoni ju si “Zot” qe te mund te ju përgjigjem! Pas sesionit, i thash lektorit : ky njeri është inteligjent sepse pikësëpari tha se nuk e beson Zotin, me siguri nga koncepti krishterë i Zotit por mandej kishte dëshirë te ketë një mendim te hapur dhe te mendoj serish pozicionin e tij te bazuar ne konceptin e Zotit e cila mund te prezantohej nga një Musliman. Pse jemi krijuar ? Për besimtaret te cilët besojnë Allahun mund te ju përgjigjen këtyre pyetjeve: Nga vije? Nga shkoj? Ata e dine se kanë ardhur ne këtë ekzistence te krijuar nga Allahu dhe e dine se është një jete e përjetshme pas vdekjes. Por si te përgjigjemi ne pyetjen e trete, e cila është : Pse jemi krijuar? Nëse jemi krijuar nga Zoti , a nuk është dashur te presim qe ai te na tregoj qëllimin e krijimit tone? A nuk është dashur Ai te na tregoj ne cfare parimesh do te na gjykoj ne Ditën e Gjykimit?

Cili është këndvështrimi Islam? Muslimanet thonë se i dine përgjigjet sepse e kanë Kur’anin. Por njerëzit e besimeve tjera kanë shkrimet e tyre nga Bibla, pra cfare ka te veçantë rreth Kur’anit? Kur’ani ne themel është një libër me një drejtim hyjnor ne zonat te cilat nuk mund te mbulohen nga sensi dhe intelekti i njeriut,si besimi, mënyrat e adhurimit, kodi moral dhe kodi i cili udhëheqë proceset ne mes njerëzve. Këto janë katër themelet e besimit , një zone ne te cilën njeriut i duhet gjithmonë një drejtim nga Zoti. Muslimanet thonë se Kur’ani është libri i fundit i dërguar nga Allahu ( Allah është emri i Zotit dhe nuk është përdorur qe ta paraqes ndonjë krijese tjetër. Për këtë , do e përdor emrin Allah si përparësi për fjalën Zot). Kur’ani është fjala e Allahut e diktuar tekstualisht te dërguarit Muhammed ( Paqja dhe mëshira qofte mbi te) te vena ,nga surja ne sure apo ne grupe suresh,nëpërmjet melaikes Xhibril ne një periudhe kohore 23 vjeçare ndërmjet vitit 610 dhe 633. Është i ndare ne 114 njësi , çdo njësi quhet Sure. Muhamedit s.a.v.s i zbritnin suret Kur’anore kur Allahu dërgonte sipas kohës dhe nevojës. Muhammedi s.a.v.s kishte ne grup te besueshëm qe shkruanin. Këta shënues përdornin pergamene,qeramike,gjethe te palmës, ne gur te rrafshet,lëvore te drurit . dru, ne lëkurat e thara te kafshëve : dhe ajetet e zbritura ishin te memorizuara ne zemër siç është recitimi i Kur’anit ne vete një vepër e adhurimit ndaj Allahut , dhe Muslimanet këto ajete i përdornin ne vendimet dhe ne namazin e tyre ( 5 here ne dite). Ne këtë mënyrë ajetet Kur’anore ishin ruajtura ne zemrat e Muslimaneve, dhe te shkruara , gjate jetës se Muhammedit s.a.v.s . Muhammedi s.a.v.s ka marr instruksione nga melaike Xhibrili për vendosjen e çdo Sure ne Kur’an c. Suret ishin te emëruara me urdhër te Allahut dhe Muhammedi s.a.v.s kishte recituar Kur’anin ne prani te Xhibrilit me shume se njëherë ne vitin e fundit te jetës se tij. Ngjajshmerisht aranzhimi i sureve ne një renditje specifike posaçërisht gjate namazit ishte dhëne nga i dërguari s.a.v.s . Asnjë libër nuk e ka gëzuar autenticitetin apo te këtë një gjallëri,nderim,mbikëqyrje dhe kujdes për pasuesit e tij siç është Kur’ani. I tere Kur’ani është memorizuar nga një numër i madhe i Muslimaneve ne kohen e Pejgamberit s.a.v.s.

Pas largimit nga kjo dunja e Pejgamberit s.a.v.s , Kalifi i pare ,Abu Bakr, pyeti njërin nga shkruesit e pare, Zid ibn Thabit, te ngarkoj qe ti përmbledh shkrimet origjinale te Kur’anit dhe te shkruaj tere Kur’anin. Zaidi mblodhi te tere kopjen e Kur’anit te shkruar ne fletët nga lëkura. Ishte aranzhuar ne një renditje te cilën e kemi sot. Kjo ishte bere ne dy vite pas vdekjes se Pejgamberit s.a.v.s pasi qe Abu Bakr udhëhoqi kalifatin me pak se dy vite . Kjo kopje ju besua me kalifin e dyte Omerin r.a dhe ne fund me kalifin e trete Othmanin r.a . Gjate sundimit otoman, arabet ju erdh rasti te njihen me një industri te letrës nga Kina dhe Othmani e thirri Zaidin te kryesoj komitetin e katër dijetareve te Kur’anit qe do marrin një detyre te bëjnë 7 kopje . këto shtate kopje ( te shkruara 14 vjet pas vdekjes se Muhammedit s.a.v.s ) ishin te distribuara ne qendra te ndryshme te shteteve Muslimane qe te jene si një kopje ne çdo qendër. Te paktën 3 nga këto kopje te Kur’anit janë te paprekura ende , njëra ne Tashkent, një ne Stamboll , dhe një ne Kajro. Ato nuk ndryshojnë ne asnjë shkronje nga miliona kopje qe janë ne duar te Muslimaneve sot. Ky autencitet i dërguar nga Allahu ne vete është një mrekulli. Kur’ani është libri me i vjetër ne duar te njerëzimit qe ka mbetur i paprekur ne gjuhen e njëjte, fjale për fjale, dhe shkronje për shkronje. Për këtë Kur’ani është unik, sepse është fjale e Allahut
Muslimanet besojnë ne autenticitetin origjinal te librave hyjnor qe ishin dërguar Pejgambereve Muses,Davudit dhe Isait, por asnjëri nga këta libra hyjnor nuk ngelen te pacenuar , dhe asnjëri nuk është gjetur ne gjuhen origjinale dhe këtu Kur’ani qëndron unik ne karakter hyjnor. Përsëri Kur’ani është ndryshe nga çdo shkrim i bere nga njeriu sepse nuk është proze apo poezi. Ju zbriti arabeve ne kohen kur ata ishin ne kulmin e gojëtareve dhe i sfidoi te krijojnë një ajet te tij apo te ngjashme me te , te krijojnë 10 ajete apo një libër siç është Kur’ani .Ky sfidim ekziston edhe sot dhe asnjëri nuk mund ta sfidoj. Dijetaret e hershem për Kur’anin mendonin se është mrekulli natyrore ne mënyrën se është shkruar me një stil dhe shprehje te bukura Kjo fraze e bukur e shkruar është njëmend Unik dhe nuk mund t’i ngjan shkrimit te njeriut. Për këtë komentatoret e Kur’anit koncentroheshin ne oratorinë dhe stilin e tij. Duke qëndruar si fjale e Zotit, ne çdo ane ku është pare Kur’ani është unik. Nëse shikoni ne jurisprudence Kur’ani është unik, ne hapësire e adhurimit , Kur’ani i instrukton njerëzit si te adhurojnë Allahun. Koncepti hyjnor, te dërguarit , dhe morali janë unik ne Kur’an. Nëse shikojmë ne tregimet e historisë te popujve te mëparshëm, njeri pas tjetrit, dhe si ju kanë zbritur fjalët hyjnore , reagimi i tyre ne drejtim te saj dhe cfare ishte shpërblimi dhe dënimi për te , ne kohen kur nuk kishte ndonjë forme apo dokument te rregullte . Kur’ani tregon për këta popuj te suksesshëm pa ndonjë gabim, dhe zbulimet arkeologjike moderne na tregojnë për këtë.
Është Kur’ani i besueshëm? Përveç një drejtimi religjioz, Kur’ani përmban qindra ajete te cilat flasin për universin,elementet perberse te saj dhe dukuritë e jashtëzakonshme si Toka, dielli , hëna, yjet,malet, era, uji qe lëviz, bimët, kafshët embrionologjie, dhe etapat e njëpasnjëshme te krijimit te njeriut. Me shume se 1000 ajete qe janë te lidhura me fakte kozmike mund te numërohen ne Kur’an. Ne vitet e hershme te Kur’anit dituria shkencore e universit ishte e kufizuar dhe nuk ishte lehte te elaborohej ne ajetet te cilat ishin te lidhura me universin apo dukurinë e saj përveç brenda kohës. Sido qe te jete , ne dimë për rregullat e universit shume me shume se me pare dhe për shkak te rishikimit te me shume se 1000 ajeteve te lidhura me kozmosin,njeriun dhe gjerat qe e rrethojnë mund te jete si një nga aspektet me te qarta se Kur’ani është një mrekulli. Kjo është sepse prioriteti i Kur’anit i cili kishte zbritur 14 shekuj me pare dhe me vone me shume fakte shkencore , ne kohen kur njerëzit nuk kishin njohuri për këto fakte. Kur’ani ju ka adresuar shume nga këto fakte ne gjuhen e cila është shume me precize e sakte dhe e ngjeshur sa qe shkencëtaret asnjëherë nuk mund ta benin.Asgje ne Kur’an nuk është ne kontradite me faktet shkencore. Te gjitha këto nuk mund te mbulohen me një artikull te shkurte dhe për këtë kam zgjedhur vetëm pese ajete Kur’anore te cilat dëshmojnë natyrën e mrekullisë se Kur’anit nga këndvështrimi shkencor
1) Krijimi i universit është shpjeguar nga astrofizicientet si një fenomen shume i hapur i njohur me emrin si “Big Bang.” Është përkrahur nga një e dhëne eksperimentale dhe vëzhgues te grumbulluar nga astronomët dhe astrofizicentet për dekada . Sipas “Big Bang” i gjithë universi ishte iniciuar nga një mase e madhe( Nebula primare) Mandej ishte një “Big Bang” ( ndarja e dyte), e cila rezultoi me formimin e galaksise. Këto mandej u ndanë ne forme te yjeve,planetëve,diellit.henes, etj. Origjina e universit ishte unike dhe mundësia se është ndeshe me ndonjë “rast” është zero. Kur’ani përmban ajetin pasues duke u pasuar ne origjinën e universit:

A nuk e dinë ata, të cilët nuk besuan se qiejt e toka ishin të ngjitura, e Ne i ndamë ato të dyja dhe ujin e bëmë bazë të jetës së çdo sendi; a nuk besojnë? [21:30] Ujdia goditëse ne mes ajetit Kur’anor dhe “Big Bang” është i pashmangshëm! Si mund një libër i cili për here te pare është paraqitur ne shkretetirat arabe para 1400 vitesh te përmban një te vërtet te thelle shkencore?
2) Ne vitin 1925 një astronom amerikan me emrin Edwin Hubble ofroi një prove vëzhguese se te gjitha galaktikat largohen njëra nga tjetra , gjë qe nënkuptohet se Universi është duke u zgjeruar. Zgjerimi i universit tashme eshte i vendosur si një fakt shkencor . Ajeti i mëposhtëm tregon ne Kur’an për formimin e universit:
Ne, me forcën tonë e ngritëm qiellin dhe Ne e zgjerojmë atë. [51:47] Stephen Hawking, ne librin e tij “ A Brief History of Time,” tregon se : “Zbulimi i faktit se universi është duke u zgjeruar është një revolucion dhe njeri nder zbulimet me shkencore te shekullit 20.” Kur’ani e përmend zgjerimin e universit shume me herët para se njeriu filloi te zbuloj teleskopin! 3) Shkenctaret thonë se para se te formoheshin galaktikat ne univers, materiet ne qiell ishin ne një formë te gazte. Shkurtazi, lënda e gazte apo retë ishin prezentë para formimit te galaktikave. Për te përshkruar ne bazën e lendes ne qiell, fjala “tym” është me e përshtatshme se Gaz. Ajeti i mëposhtëm na referon gjendjen e universit me fjalën dukhan qe do te thotë tym:

Mandej e mësyu qiellin (krijim e qiellit) e ai ishte tym (mjegullinë që ishte si materie e parë) [41:11] Përsëri, ky fakt është ne konkluzion me “Big Bangun” dhe nuk ishte i njohur për njerëzimin ne kohen e Pejgamberit s.a.w.s . Cfare pra, kush mund te jete burim i kësaj njohurie? 4) Është mësuar se shqisat e ndjenjave dhe dhimbjes ishin te lidhura me trurin. Zbulimet e fundit tregojnë se receptorët e dhimbjeve janë prezentë ne lëkurë me te cilat pa këto njeriu nuk do te kishte mundësi te ndiej dhimbjen. Kur mjeku e kontrollin një pacient te djegur ai e verifikon shkallen e djegeshmerise me një shpuare te gjilpërës. Nëse pacienti ndien dhembje atëherë mjeku gëzohet sepse tregon se djegia ka qene sipërfaqësore dhe receptorët e dhimbjes nuk janë cenuar. Ne anën tjetër nëse pacienti nuk ndien dhimbje, tregon se djegia ka qene e thelle dhe receptorët e dhimbjes janë shkatërruar. Kur’ani na tregon për receptorët e dhimbjes ne ajetin e mëposhtëm:

«" Është e vërtetë se ata që mohuan argumentet Tona, do t'i hedhim në zjarr. Sa herë që u digjen lëkurat e tyre, Ne ndërrojmë lëkura të tjera që të shijojnë dënimin. All-llahu është i plotfuqishëm, i drejtë. Ata që besuan dhe bënë vepra të mira, Ne do t'i fusim në xhennet nën të cilin burojnë lumenj, ku do te jenë përgjithmonë. Aty kanë edhe bashkëshorte të pastra e hije të mrekullueshme."» [4:56-57] Prof. Tagatat Tejasen, Kryetar i Dept. te Anatomisë ne Chiang Mai University ne Tajlandë,kaloi një kohe te gjate duke rikerkuar receptorët e dhimbjes. Fillimisht ai nuk mund te besonte se ne Kur’an është përmendur ky fakt shkencor para 1400 vitesh. Me vone e verifikoi duke komentuar ajetin e mësipërm. Profesori Tejasen ishte aq i impresionuar me këtë saktësi shkencore ne ajetin Kur’anor, sa qe ne një konference mjekesh ne vitin 1985 ai deklaroi Shehadetin ne publik ( Deklarata e besimit ne Islam) dhe e përqafoi Islamin.

5) Burimi i hekurit (Fe) : lexojmë ajetin e mëposhtëm te Kur’anit:«" Ne e kemi zbritur edhe hekurin që në të ka forcë të fortë dhe dobi për njerëz, e edhe për t'u ditur tek All-llahu se kush ndihmon Atë (rrugën e Tij) dhe të dërguarit e Tij duke i besuar të fshehtës. S'ka dyshim se All-llahu është i fuqishëm, mbizotërues.."» [57:25] Kohet e fundit është vërtetuar se i gjithë hekuri, jo vetëm ne planetin tone por ne tere sistemin diellor, ka arritur nga hapësira e largët. Kjo është sepse temperatura e diellit nuk mund te prodhoj hekur. Dielli ka një temperature sipërfaqësore te 6000 grade celsius dhe temperatura ne qendër është rreth 20 milion celsius . Ekzistojnë yje me nxehtësi me te madhe qe janë te njohura si Novae, apo super Novae ku temperatura arrin ne 100 miliardë celsius dhe ne këto yje është krijuar hekuri.Kur përqindja e hekurit arrin ne proporcion te caktuar te masës se yllit ai eksplodon dhe këto copëza te eksploduar udhëtojnë neper hapësirë përderisa nuk zihen nga fushat tjera te gravitetit apo trupa te tjerë qiellor. Ne këtë mënyrë sistemi diellor fiton hekurin e tij dhe është një fakt shkencor se hekuri ne sistemin diellor nuk është formuar ne sistemin e tij por ka prejardhjen nga një hapësirë e largët.

Dikush do habitej se pse komentimet e Kur’anit janë te shpjeguara ne këtë mënyrë qe nuk ishin te njohura ne shekujt e pare kur ishte zbritur dhe me vone. Por Allahu ne diturinë e tij te përhershme qe do i koha kur njeriu do e kuptoj se Kur’ani është fjale e Allahut dhe Pejgamberi s.a.w.s është i dërguari i tij. Allahu ne Kur’an thotë: ” Ne do t'u bëjmë atyre të mundshme që të shohin argumentet Tona në horizonte dhe në veten e tyre deri që t'u bëhet e qartë se ai (Kur'ani) është i vërtetë. A nuk mjafton që Zoti yt është dëshmitar për çdo gjë?” [41:53] Prof. Tejasen e pranoi Islamin ne një shenje te forte shkencore e cila ishte përmendur ne Kur’an. Disa njerëz do kërkojnë 10 shenja e disa 100 për tu bindur ne vertetesine dhe hyjninë e Kur’anit. Disa nuk do te pranojnë te vërteten edhe nëse atyre u sillen me mijëra argumente . Kur’ani i përshkruan këta persona me mendje te mbyllur:

(Mbesin në errësirë) Të shurdhër, memecë dhe të verbër, andaj ata nuk kthehen (nga ajo rrugë e tyre e keqe)." [2:18]. Poashtu: ”Shembulli i (i thirrësit të) atyre që nuk besuan është sikurse i atij (bariut) që u lëshon britmë atyre (bagëtive) që nuk dëgjojnë tjetër vetëm se britmë e zë (e nuk kuptojnë). Ata janë të shurdhër, memecë e të verbër, ata nuk kuptojnë” [2:171]. Dhe: ”A nuk e studiojnë me vëmendje Kur'anin? Por jo, ata janë zemra që kanë drynat e vet!”[47:24] Cili është qëllimi i jetës? Pra cfare na thotë Krijuesi,Allahu , për qëllimin ne jetën tone? Allahu thotë ne Kur’an se ai krijoi njeriun te jete një zëvendës , Unë po krijoj (po përcaktoj) në tokë një zëvendës"! ( 2:30). Besimi baze i njeriut ,përgjegjësia jone, është te besojmë dhe adhurojmë Allahun: ”Unë nuk i krijova xhinët dhe njerëzit për tjetër pos që të më adhurojnë. “ [51:56] Shume thjeshte! Qëllimi i krijimit te njeriut është te adhuroj Krijuesin. Thelbi i porosisë se Allahut ishte sjellur nga te gjithë pejgamberet:

”Ne e patëm dërguar Nuhun te populli i vet, e ai tha: "O populli im, adhuroni All-llahun, nuk keni zot tjetër pos Tij. Unë kam frikë për dënimin Tuaj në një ditë të madhe!" [7:59]. Allahu me poshtë tregon se ai e beri jetën për njeriun qe te testoj çdo njeri i cili do shpërblehet pas vdekjes për ato qe ka punuar: ”Ai është që krijoi vdekjen dhe jetën, për t'ju provuar se cili prej jush është më vepërmirë. Ai është ngadhënjyesi, mëkatëfalësi” [67:2] Por për te adhuruare Atë, ne duhet ta njohim mire përndryshe mund te marrin një koncept te gabuar dhe devijuar nga rruga. Ne Kur’an Allahu i thotë njerëzimin Thuaj Ai është një dhe nuk ka tjetër. P.sh, ne për te iu përgjigjur pyetjes rreth Allahut e cila i ishte bere Pejgamberit s.a.w.s Allahu e urdhëroi pejgamberin s.a.w.s. te përgjigjet ne këtë mënyrë:

«“Thuaj: Ai, All-llahu është Një! All-llahu është Ai që çdo krijesë i drejtohet (i mbështetet) për çdo nevojë.As s'ka lindur kë, as nuk është i lindur. Dhe Atij askush nuk i është i barabartë"» [112] Këtu tregohet qarte se Muhammedi s.a.w.s nuk është autor i Kur’anit përndryshe ai nuk do te tregonte se diktohej nga dikush se cfare duhet thënë.
Poashtu, Allahu na tregon si ta adhurojmë Atë nëpërmjet Kur’anit. Ai poashtu na tregon ne Kur’an se te gjithë pejgamberet kanë ardhur te popujt e tyre me mesazhin identik- Te besohet dhe adhurohet Allahu. Ai poashtu na tregon ne Kur’an se popujt e feve tjera kanë devijuar nga rruga te cilët ju kishin treguar pejgamberet. Kjo ishte për dy arsye . E para se librat e mehereshem nuk ishin ruajtur për shkak te mungesës se letrës dhe udhëzimet ishin transmetuar gojarisht dhe me kohe u shtrembëruan. Arsyeja e dyte është sepse klerikët e feve te ndryshme doktrinuan gjerat qe nuk ishin me pare ( si p.sh Besimi ne trinitetin krishterë ishte futur pas këshillit te Nices ne 325 AD dhe këshillit te Konstantinopojes ne vitin 386 AD) . Për shkak te ndryshimeve te cilat besuan ne fete e mëparshme, Allahu na thotë neve se ka dërguar Pejgamberin s.a.w.s si Pejgamber i fundit dhe udhëzim për njerëzimin me librit i cili do ruhet përgjithmonë. Allahu na sjell fakte qe tregojnë se Kurani është nga AI. Allahu thotë:

”A nuk e përfillin ata (me vëmendje) Kur'anin? Sikur të ishte prej dikujt tjetër, përveç prej All-llahut, do të gjenin në te shumë kundërthënie “ [4:82] Kur’ani është i disponueshem për shqyrtim dhe investigim për çdo person i cili tenton te gjej edhe një shkronje kontradituese . Ne fakt ky test duhet te behet ne librat e tjerë qe thonë se është fjale e Zotit.
Është Islami “besim i verbër” ? Islam nuk është fe ne kontestin “besim i verbër” por është një fe qe e thërret njeriun te përdor logjiken e tij,arsyen dhe intelektin. Allahu ne Kur’an thekson rendësin për njeriun te mendoj ,për shkakun, dhe te përdorin mendjen dhe intelektin. Fjala”Mendje” apo “Shpjegim” është përmendur 49 here ne Kur’an (ne Arabishte Ta’qiloon 24 here, Ya’qiloon 22 here, dhe A’qal, Na’qil and Ya’qil nga një here).Poashtu Allahu ju referohet “ Njerëzve qe kuptojnë” 16 here ne Kur’an (ne Arabishte Ulu Al-AlBab apo Uli Al-Albab). Allahu poashtu ju referohet “këtyre me inteligjence” dy here ne suren e 20te me termin arab Uli Al-Nuha. Allahu poashtu ju referohet ne shume sure ne Kur’an mendjes me termin Arab Al-Fuad. Poashtu ne shume ajete ne Kur’an, Allahu përdor termin zemër (ne Arabishte Al-Qalb) qe është ne lidhje me fjalën Al-Fuad (mendja) qe ka kuptimin e njëjte . Ne një vend ne suren Fexhr (89) ajeti 53 dhe 54 , Allahu ju referohet mendjes me fjalën Arabe Al-Hijr. Kur’ani gjithashtu , ne dhjetëra ajete , fuqimisht thërret dhe terhjek vëmendjen për nevojën e “menduarit “ dhe “ te japish mendim”(ne Arabishte Fikr or Tafakkor). Poashtu ne dhjetëra ajete na jep te përkujdesemi ne rendësin e fjalëve “Kujto” dhe te “ rishfaq ne kujtese” (ne Arabishte Tazakkor). Kuptimi i këtyre dy thënie “ Te japish mendim” është qe te rritesh diturinë tende , ndërsa fjala “Kujto” është te rikujtosh dhe te i sjellësh vetes ne mend njohurinë e lidhur qe ka mundur te jete harruar por qe është shume e rëndësishme për besimin e njeriut.
Allahu lavdëron ata qe përdorin trurin:
Në krijimin e qiejve e të tokës, në ndryshimin e natës dhe të ditës, ka argumente të qarta për ata që kanë arsye dhe intelekt. Për ata që All-llahun e përmendin me përkujtim kur janë në këmbë, kur janë ulur, kur janë të shtrirë dhe thellohen në mendime rreth krijimit të qiejve e të tokës (duke thënë): Zoti ynë, këtë nuk e krijove kot, i lartësuar qofsh, ruana prej dënimit të zjarrit! [3:190-191] Për Kur’anin Allahu thotë:

“(Ky është) Libër i begatshëm, Ne ta shpallëm ty këtë, që t'i studiojnë argumentet e tij dhe që të marrin mësim prej tij ata që kanë mend” [38:29] Ne Kur’an ,fjalët te cilat formohen nga termi “Njoh” apo” Njohuri” (root 'elm ne Arabishte) është me se ne 865 vende. Ne një ajet Allahu thotë:

“Thuaj: "A janë të barabartë ata që dinë dhe ata që nuk dinë?" Po, vetëm të zotët e mendjes marrin mësim.” [39:9] Poashtu: ”E, edhe për ta vërtetuar të dijshmit se me të vërtetë ai (Kur'anin) është vërtetë prej zotit tënd dhe kështu t'i besojnë atij (Kur'anit) dhe (zemrat e tyre) të bindën ndaj tij. E All-llahu patjetër do t'i udhëzojë ata që besuan (përqafuan) në rrugën e drejtë.” [22:54] Ne anën tjetër , Kur’ani fuqimisht përjashton mendime te ndryshme qe janë te drejtuara ne mite te ndryshme . Iluzionet,absurditete,injoranca, kopjimi i verbër i te tjerëve,supozimi( hamendja) paragjykimi,tekat dhe etjet. Ne fakt ,Allahu ne Kur’an konfirmon se shumica e njerëzve kanë humbur rrugën për shkak te supozimeve,hamendjes dhe injorancës. Allahu thotë:

“Në qoftë se u bindesh shumicës (mohuese që janë) në tokë, ata do të largojnë ty nga rruga e All-llahut. Ata nuk ndjekin tjetër vetëm supozime dhe nuk janë tjetër vetëm se rrenacakë” [6:116] Ekziston jeta pas vdekjes? Te gjithë te dërguarit e Allahut kanë thirrur njerëzimin te adhurojnë Allahun dhe te besojnë jetën pas vdekjes. Ata e kanë theksuar aq shume këtë besimin për jetën pas vdekjes sa qe edhe një dyshim i vogël ne te do te thoshte mohimi i Zotit dhe i bënte besimet tjera te pakuptimta. Fakti me i mire për këtë se te gjithë te dërguarit kanë marr pjese ne këtë pyetje metafizike t gjetes pas vdekjes siç ishte proklamuar nga ata, ishte e njëjte ,Ne dimë se këta te dërguar te Allahut janë kundërshtuar shume nga popujt e tyre , posaçërisht ne ceshtjen “Jeta pas vdekjes”, siç mendonin ata se është e pamundshme, Por pa marr parasysh opozitën, Te dërguarit kanë fituar shume pasues te sinqerte.

Parashtrohet pyetja: Cfare i beri këta pasues te braktisin besimet e mëparshme ,traditat dhe zakonet e paraardhëseve te tyre, pamevaresisht rrezikut te jene totalisht te armiqësuar nga komuniteti i tyre? Përgjigja është e thjeshte: Ata përdoren aftësitë e tyre mendore dhe zemrën dhe e kuptuan te vërteten.E kuptuan te vërtetën përmes vetëdijes se tyre te larte? Nuk munden. Si një eksperience perceptuese te jetës pas vdekjes është e pamundshme. Allahu i dha njeriut përveç ndërgjegjen e kuptimit ,atë te arsyeshmerie, estetikes dhe ndërgjegjes morale. Është kjo ndërgjegje e cila e drejton njeriun pa marr parasysh realitetin i cili nuk mund te verifikohet përmes te dhënave ne shqisa. Për këtë te gjithë pejgamberet e Allahut gjersa thirnin njerëzit ne besim te Allahu apelonin ne ndërgjegjen e përsiatjes,moralit dhe estetikes se njeriut.

Kur’ani shume qartazi tregon se Pabesimtaret nuk kanë bazament për mohimin e jetës pas vdekjes. Është e bazuar ne supozim te pastër:
”Ata edhe thanë: "Nuk ka tjetër, vetëm se kjo jetë jona në këtë botë, po vdesim dhe po lindemi dhe asgjë nuk na shkatërron tjetër pos kohës. Ata për këtë nuk dinë asgjë, ata vetëm fantazojnë. E kur atyre u lexohen ajetet Tona, të qarta ata nuk kanë fakt tjetër, pos të thonë: "Nëse jeni të saktë na sillni të gjallë prindërit tanë!" Thuaj: "All-llahu juve ju jep jetën dhe ju bën të vdisni (e jo koha); mandej, do t'ju tubojë në ditën e gjykimit për të cilën nuk ka dyshim, por shumica e njerëzve nuk dinë (për fuqinë e Zotit). “[45:24-25-26] Shpjegimi qe Kur’ani jep për domosdoshmërinë e jetës pas vdekjes është cfare kërkon vetëdija morale e njeriut. Faktikisht, nëse nuk ka jete pas vdekjes, do te ishte një Zot i padrejte dhe mospërfillës, te krijoj njeriun njëherë dhe pastaj mos te kujdeset për te ardhmen e tij.Natyrisht , Zoti vetëm është, Ai do i dënoj tiranët, krimet e te cilëve kanë kaluar numrat 0 duke torturuar dhe vrare mijëra njerëz te pafajshëm, duke krijuar një korrupsion te madhe ne shoqëri, duke i skllavëruar njerëzit për te qene servues te tekave te tyre, etj. Për shkak se njeriu ka një jete te shkurtër ne këtë bote dhe për shkak se individë te shumte kanë vuajtur nga aksionet e tjetrit dënimet dhe shpërblimet adekuate nuk janë te mundura ne këtë jete. A mund te jene te barabarte i drejti dhe i miri me te ligun dhe mëkatarin? Morali ,esteti dhe aftësia e te gjykuarit te një njeri e largon këtë logjike dhe verteton perspektiven e jetës pas vdekjes. Allahu e vërteton këtë te vërtet ne Kur’an:

A menduat se Ne u krijuam kot dhe se nuk do ktheheni ju te Ne? [23:115] Poashtu:

Ne nuk e krijuam qiellin e as tokën dhe çka ka në mes tyre, pa qëllim (shkel e shko), ai është mendim i atyre që nuk besuan, pra dënimi me zjarr është mjerim për ata që nuk besuan. A mos do t'i barazojmë ata që besuan dhe bënë vepra të mira me ata që bënë shkatërrime në tokë, apo do t'i konsiderojnë njësoj si të ruajturit prej të këqijave, si ata që janë mëkatarë? [38:27-28] Poashtu: A menduan ata, të cilët vepruan në të këqija, se në jetën e tyre dhe në vdekjen e tyre do t'i bëjmë të barabartë me ata që besuan dhe bënë vepra të mira? Sa i shëmtuar është gjykimi i tyre! All-llahu krijoi edhe qiejt edhe tokën me një drejtësi precize, e për t'u shpërblyer secilit njeri me veprat e veta, atyre nuk u bëhet e padrejtë. [45:21-22] Gjithashtu: Ne nuk i krijuam qiejt e tokën dhe çka ka ndërmjet tyre, pa një qëllim. Por, Ne i krijuam të dyja me qëllim të caktuar, mirëpo shumica e tyre nuk dinë. [44:38] Kurani këmbëngul te dhënat se dita e gjykimit do te vije dhe Allahu do vendos për te ardhmen e çdo shpirti ne baze te punëve qe ka bere:

E ata që nuk besuan thanë: "Nuk do të na vijë neve kiameti!" Thuaj: "Po, pasha Zotin tim që e di të fshehtën, pa tjetër do t'ju vijë ai juve. Atij nuk mund t'i fshihet as në qiej e as në tokë sendi sa grimca, e as më i vogël, e as më i madh, vetëm se janë të regjistruar në librin e qartë". (Janë të shënuara) Që t'i shpërblejë ata që besuan dhe bënë vepra të mira. Për të tillët ka falje dhe furnizim të mirë. Ata që u përpoqën t'i mposhtin faktet Tona, ata do të kenë një dënim të keq, të dhembshëm. [34:3-4-5] Dita e ringjalljes do te jete dita kur atributet e Allahut te drejtësisë dhe mëshirës do te kenë një paraqitje te plote. Allahu do i mëshiroj ne ata qe u provuan për hir te Tij ne jetën e kësaj bote duke besuar se lumturia e përhershme ishte përgatitur për ta. Por për abuzuesit e te mirave te Allahut, duke mos qare kokën se cfare do i sjelle jeta , do te jene ne gjendjen ne gjendje te tmerrshme. Për te njxerrur një krahasim ne mes tyre , Kur’ani thotë:

A është ai, të cilit Ne i kemi premtuar një premtim të mirë (për Xhennet), sikurse ai të cilit i kemi dhënë kënaqësi të kësaj jete, kurse në ditën e kiametit ai do të jetë prej të dënuarve? [28:61] Besimi ne jetën pas vdekjes jo vetëm qe garanton sukses pas kësaj jete por gjithashtu e bën këtë bote te kënaqshme dhe ne paqe duke i bere individët me te pergjegjeshem dhe me te ngarkuar ne aktivitet e tyre

Çdo krijesë do ta shijojë vdekjen, e Ne, në shenjë sprove ju sprovojmë me vështirësi e kënaqësi, dhe ju ktheheni te Ne [21:35] Pse duhet lexuar Kur’anin? Asnjeri nuk mund te lejoje vetes te jete një injorant i Kur’anit , për kushtetutën e tij te sjellur nga Allahu për te rregulluar dhe udhëhequr jetën e njeriut. Flet me një njohuri perfekt nga Krijuesi për krijesën e tij . E tregon te vërtetën dhe thërret njeriun ne rruge te vërtet. Ne te përmban informata për te ardhmen e njerëzimit dhe individit. E edukon dhe e ngrit njeriun ne vlera te larta te moralit,intelektit dhe shoqerise kur ata përpiqen për te kuptuar dhe aplikuar mësimin e tij ne jete.

Për me tepër, është fjala e Allahut- jo e krijuar , por e dërguar nga Ai përmes melaike Xhibril te pejgamberi i njerëzimit , Muhammedi s.a.w.s . për te përfituar njerëzimi. Është një mrekulli e përjetshme i dhëne pejgamberit te fundit Muhammedit s.a.w.s, si prove dhe sfide për gjeneratat e suksesshme . Është një vlere unike dhe i paimitueshëm. I shfaqur para 14 shekujve . Qëndron sot ashtu komplet i pacenuar i pandryshuar ne formën e tij origjinale Arabe.

Cfare zbulon njeriu kur fillon te kuptoj domethënien e Kur’anit? Përgjigjja ne këtë mund te klasifikohet ne katër kategori: 1) Se ai e njeh Krijuesin dhe Ai e ka përshkruar veten

2) Se ai mund te di qëllimin e tij ne jetën e kësaj bote dhe cfare pritet nga çdo person gjate kësaj jete

3) Se ai është i informuar për pasojat e qëndrimit dhe sjelljes se tij

4) Si duhet te lidhet me te gjitha gjerat- te Allahu me adhurim dhe dëgjueshmëri, te vllau i tij me një drejtësi për te gjithë , dhe ne përgjithësi kësaj bote duke i marre gjerat nen kontrolle me vepra te mira
Kjo porosi hyjnore ka zbritur për te konfirmuar dhe ripertij lidhjen e tij me Krijuesin e ti dhe te rivendos adhurimin te drejte dhe te sinqerte te një Zotit te vetëm ,Allahut, i cili thotë:
E kur dobët e Mi të pyesin ty për Mua, Unë jam afër, i përgjigjem lutjes kur lutësi më lutet, pra për të qenë ata drejt të udhëzuar, le të më përgjigjen ata Mua dhe le të më besojnë Mua. [2:186] Pse Islami? Islami nuk është një fe e re , nuk është një fe tjetër . Ne esence është e njëjta fe te cilën Allahu ( apo”Zoti”) ja ka dërguar njerëzimit përmes te dërguarve te tij ne kohëra te ndryshme gjate historisë- Fe e cila mjerisht është ndryshuar përmes falsifikimeve te njeriut,teologjisë dhe filozofisë. Për këtë shkak Muhammedi s.a.w.s ishte i dërguar i fundit . Ai u dash te dërgohej për te larguar shoshitjet dhe konfuzionin ne jetën njeriut. Ai i korrektoi ceshtje ne besim te cilat ishin te prezantuara nga njerëz konfuz te filozofisë dhe teologjisë. Ai restauroi besimin e pastër monoteist ne Krijuesin tone dhe sjelli kuptimin me perfekt dhe fisnik te Allahut ( apo “Zoti”)

Qëllimi i jetës është te njohësh Allahun, te i besosh dhe te adhurosh Atë ne pajtim me atë qe jemi udhëzuar ta adhurojmë, këtu përfshin qe ne jetojmë sipas urdhrave te tij. Ne Kur’an , Allahu na tregon se si te gjitha porosite e Pejgambereve para Pejgamberit s.a.w.s ishin te shtrembuara asnjë nga këto objektiva nuk realizonin ne mënyrë korrekte vetëm përmes Pejgamberit s.a.w.s qe ishte i fundit. , dhe për këtë Allahu do i gjykoj njerëzit ne Ditën e Gjykimit bazuar se a e besuan dhe pasuan Islamin. Allahu thotë:

Feja e pranueshme tek All-llahu është islami [3:19] Ne te njëjtën Sure Allahu thotë: E, kush kërkon fe tjetër përveç fesë islame, atij kurrsesi nuk do ti pranohet dhe ai në botën tjetër është nga të dëshpëruarit [3:85] Muslimanet besojnë se jeta prezentë është vetëm një prove për përgatitjen për sferën e ardhshme te ekzistencës. Muslimani e di se njeriu nuk është krijuar vetëm për këtë dunja

Pra ,nëse budallai jeton për te ngrëne dhe i mençuri ha për te jetuar , atëherë besimtari jeton për te adhuruar Allahun

Si mund te ndonjëri te behet Musliman? Te behet Musliman personi thjeshte duhet te thotë Shehadetin ( Kushti i pare i besimit) me bindje te sinqerte “Ash-hadu al-la elaha illa-Allah wa ash-hadu anna Muhammadan rasulu Allah” qe do te thotë , “Nuk ka zot tjetër përveç Allahut, dhe Muhammedi është i Dërguari i Tij.”

Tesavufi apo sufismi

2009-01-01T12:30:00.000-08:00

e premte, shkurt 24, 2006
Tesavufi apo sufismi

Fjala “Sufism” nuk ishte e njohur ne kohen e Pejgamberit s.a.v.s , sahabeve dhe tabi’ineve . Ishte shfaqur ne kohen kur një grup asketësh të cilit kishin shfaqur ne veshjet e tyre tesha nga leshi ( “soof”) dhe sipas kësaj ju është dhënë edhe emri. Kishte mendime se emri rrjedh nga “Soofiya” ( “Sofia”) qe ne greqishte do te thotë “Mençuri”. Disa mendojnë se rrjedh nga fjala Al-safa( “ Pastërti”) por kanë gabuar sepse mbiemri i fjalës safa’ është safaa’i e jo sufi. Shfaqja e këtij emrit te ri dhe grupi i cili kishte zbatuar një keqësim dhe ndarje ne mes Muslimaneve.
Sufitë e mëhershëm dallonin nga Sufitë e mëvonshëm te cilët përhapnin bidatet( risi) ne hapësirë te madhe dhe bënin shirk ne lloje te mëdha dhe te vogla zakonisht ne mes njerëzve, dhe risitë kundër te cilave Pejgamberi s.a.v.s na ka paralajmëruar dhe thënë,
” Ruani nga bidatet sepse çdo bidat është humbje, e çdo humbje është ne zjarr te Xhehennemit."
Me poshtë është një krahasim ne mes besimeve dhe ritualeve te Sufizmit dhe Islamit i cili është baze e Kur’anit dhe Sunnetit.
Sufizmi ka një numër te madhe degësh dhe tarikatesh , siç janë Naqshbandiya, Qaadriya, Chhishtiya, Saharvardiya, Shaadhiliyyah, Rifaa’iyyah, Rehmaaniya, Rizviya, Subhaniya, Gausiya, Teejaaniyah, Sanusiyyah, Sahiliyyah etj. pasuesit për te gjithë nga ta pretendojnë se tarikati i tyre i veçante është ne rrugën e drejte te besimit ndërsa te tjerët janë ne rrugën e gabuar.Islami e ndalon këtë lloj te sektarianizmit . Allahu thotë ne Kur’an
“Përqëndro vetveten tënde sinqerisht në fenë, i larguar prej çdo të kote, (e ajo fé), feja e All-llahut në të cilën i krijoi njerëzit, s’ka ndryshim (mos ndryshoni) të asaj natyrshmërie të krijuar nga All-llahu, ajo është feja e drejtë por shumica e njerëzve nuk e dine (përqëndrohuni në atë fé) Të kthyer sinqerisht tek Ai, kini frikë prej Atij dhe faleni namazin e mos u bëni nga idhujtarët Të cilët e përçanë fenë e tyre dhe u ndanë në grupe, ku secili grup i gëzohet idesë së vet” ( Rum-30:31:32)
Sufistet përveç Allahut ata i bëjnë adhurim edhe pejgambereve dhe “Evliave”, te gjallëve apo te vdekurve. Ata thonë, “ Ja Jilani”, Ja Rifa’i “( duke I thirrur evliatë e tyre’), apo “ O i dërguar i Allahut, na ndihmo dhe na shpëto” apo “ O i dërguar i Allahut, ne varemi nga ti”, etj. Por Allahu na ka ndaluar te thërrasim tjerët përveç Tij nen pretekstin se këta i tejkalojnë aftësitë e njeriut. Nëse njeriu e bën këtë , Allahu do ta llogarisë si Mushrik, dhe si na tregon Allahu ne Kur’an
“Dhe mos lut tjetërkë pos All-llahut, ndonjë (idhull) që nuk të sjellë as dobi as dëm, e nëse e bën atë, dije se i ke bërë padrejtë vetvetes.”
Sufistet besojnë se abdalet,aktabet dhe evliatë’ ( te shenjte) te cilëve Allahu sipas tyre ja ka dhënë fuqinë te kryejnë pune ne toke . Allahu na tregon për mushriket :
“Thuaj:’… kush rregullon çdo çështje?” Ata do të thonë: “All-llahu”.(Junus 10:31)
Mushriket arab dinin me shume për Allahun se këta sufinje!
Kur godet ndonjë katastrofe Sufistet përveç Allahut ata kërkojnë ndihme edhe nga krijesat e Tij, por Allahu thotë:
Nëse All-llahu të godet me ndonjë të keqe, s'ka kush që ta largojë atë pos Tij, e nëse të dhuron ndonjë të mirë, duhet ditur se Ai është i gjithëfuqishëm për çdo send. ( Al-anam 6:17)
Disa nga sufistet besojnë ne wahdat al-wujood (uniteti i ekzistencës). Ata nuk kane nocion te Krijuesit dhe krijesave te Tij, përkundrazi ata thonë se çdo gjë është krijese dhe çdo gjë është zot.
Sufistet përkrahin asketizmin ekstrem te kësaj jete dhe nuk besojnë se duhen marre masa te nevojshme apo Xhihad, por Allahu thotë:
“Dhe me atë që të ka dhënë All-llahu, kërko (ta fitosh) botën tjetër, e mos le mangu atë që të takon nga kjo botë, dhe bën mirë ashtu siç të ka bërë All-llahu ty, e mos bën të këqija në tokë…” (Kasas 28:77)
“E ju përgatituni sa të keni mundësi force…” ( Enfal 8:60)

Sufistet i referohen idesë se konceptit te shehlerët e tyre dhe ju tregojnë përkrahëseve te tyre qe kur te kujtojnë Allahun ne dua dhe gjate namazit te kenë ne mendjen e tyre pamjen e shehut . Disa nga ta gjate faljes se namazit para sexhdes e vendosin fotografinë e shehut te tyre.Pejgamberi s.a.v.s ka thënë: Ihsaan është kur e adhuron Allahun sikur po e sheh Atë, por megjithëse nuk mund ta shohësh. por Ai te sheh .”( Transmeton Muslimi)
Sufistet lejojnë vallëzimin,daullet dhe instrumentet muzikore, dhe ngritin zërin kur bëjnë dhikr, por Allahu thotë:
E, besimtarë të vërtetë janë vetëm ata, të të cilëve kur përmendet All-llahu u rrëqethen zemrat e tyre ( Enfal 8:2)
Veç kësaj, shohim se si disa nga ta bëjnë dhikr vetëm duke e përmendur emrin e Allahut, duke thënë, “ Allah,Allah,Allah.” Ky është bidat dhe nuk ka domethënie ne Islam. Ata shkojnë edhe një ekstremizëm duke thënë, “Ah,ah” apo “Hu, Hu.” Nga sunneti i Pejgamberit s.a.v.s është qe Muslimani te kujtoj Allahun ne fjalët qe kanë kuptim te qarte për te cilat do te shpërblehet, si p.sh thënien SubhanAllah ue Elhamdulilah ue lailahe ila Allah ua Allahu Ekber,
Sufistet recitojnë vargje te dashurisë duke përmendur emrat e grave dhe fëmijëve ne dhikrin e përbashkët, dhe përsërisin fjalët si “Dashuri”, “ Pasion”, “afsh” etj dhe mblidhen se bashku gra e burra vallëzojnë pine vere dhe duartrokasin dhe bërtasin. Te gjitha këto i ngjajnë veprave dhe adhurimit te mushrikeve. Allahu thotë ne Kur’an:
Lutja e tyre pranë shtëpisë (Qabes) nuk ishe tjetër veçse britmë dhe duartrokitje…” (Enfal 8:35)
Disa nga sufistet shpojnë veten me shufra te hekurte , duke thënë, “ Oh Gjyshi im!” Kështu qe shejtani iu vie atyre dhe ju ndihmon, sepse ata kërkojnë ndihmën nga krijesat e Allahut. Allahu thotë :
” Kush mbyll sytë para këshillave të Zotit, atij ia shoqërojmë një djall që nuk i ndahet kurrë”( Zuhruf 43:36)
Sufistet pretendojnë se kanë ndriçim te mendjes dhe njohje te fshehtës , por Kur’ani tregon se ata gënjejnë. Allahu thotë:
“Thuaj: "Askush veç All-llahut as në qiejt, as në tokë nuk e di të fshehtën,…’"(Naml 27:65)
Sufistet deklarojnë se Allahu ka krijuar boten për hir te Pejgamberit s.a.v.s , por Kur’ani tregon se janë gënjeshtar. Thotë Allahu ne Kur’an :” Unë nuk i krijova xhinët dhe njerëzit për tjetër pos që të më adhurojnë ( Dharijat 51:56) Allahu,Lavdërimi dhe lartësia i takon Atij, ju kishte drejtuar te dërguarit te Tij s.a.v.s me fjalët :
” Dhe adhuroje Zotin tënd deri të vijë ty e vërteta (vdekja). [Hixhr 15:99]
Sufistet pretendojnë se ata mund te shohin Allahun ne këtë bote, por Kur’ani ju tregon qarte gënjeshtrat e tyre .Thotë Allahu ne Kur’an :
” E kur Musai erdhi në kohën që i caktuam dhe i foli Zoti i vet, ai tha: "Zoti im! Më mundëso pamjen tënde e të shikoj!" Ai (Zoti) i tha: "Ti nuk ke mundësi të më shohësh…’’’(Araf 7:143)
Sufistet pohojnë se ata mund te marrin dije direkt nga Allahu, pa ndërhyrjen e Pejgamberit s.a.v.s dhe ne një gjendje te vetëdijshme ( ana e kundërt e ëndrrës). Dhe a janë me te mire se Sahabet??
Sufistet pohojnë se ata mund te marrin dije direkt nga Allahu, pa ndërhyrjen e Pejgamberit s.a.v.s. Ata thonë, “ Haddathani qalbi’an Rabbi ( Zemra ime me tregoi nga Zoti).’’
Sufistet festojnë Mevludin dhe mblidhen për te dërguar salavate Pejgamberit s.a.v.s. por ata veprojnë kundër mësimeve te tij duke e ngritur zërin e tyre ne dhikr,ilahije dhe poezi te cilat përmbajnë shirk . E ka festuar Pejgamberi s.a.v.s ditëlindjen e tij? Ebu Bekri,Omeri,Uthmani, Aliu, apo ndonjëri nga 4 imamët dhe dijetaret? Nga cilët behet adhurimi I Allahut ne mënyrë te rregullte ? Nga Pejgamberi s.a.v.s dhe selefet, apo sufite?
Sufistet udhëtojnë te vizitojnë varret dhe kërkojnë bekime nga banoret e varrit apo edhe bëjnë tavaf rreth varrezave e cila është ne kundërshtim me mësimet e Pejgamberit s.a.v.s “ Mos udhëtoni te vizitoni asnjë vend përveç këtyre tre vendeve Meken,Medinën dhe Mesxhidul Aksan,”
Sufistet janë verbërisht lojal ndaj shejheve te tyre, edhe kur janë ne kundërshtim me fjale e Allahut dhe te dërguarit te Tij. Por Allahu thotë:
O besimtarë, mos bëni asgjë para (se të orientoheni në udhëzimet e) Zotit dhe të dërguarit të Tij…”( Huxhurat (49:1)
Sufistet përdorin hajmali,letra dhe numra gjate marrjes se vendimeve
Sufistet nuk e kufizojnë vetveten ne lutjet specifike për te dërguarin s.a.v.s te cilat ishin transmetuar nga ai. Ata kanë futur formula te reja te cilat përfshijnë lutjet e tyre ne shirk te pastër te cilat janë te papranueshme ne Islam .
Rreth pyetjes se a kanë kontakte shehlerët sufi, kjo është e vërtet, por kontakti i tyre është me Shejtanet, jo me Allahun dhe kështu ata e inspirojnë njeri tjetrin me fjalime zbukuruese si iluzion ( apo si dinakëri) dhe si thotë Allahu:
“Dhe kështu (sikurse edhe ty) çdo pejgamberi i bëmë armiq disa nga njerëzit dhe nga xhinët e djallëzuar, që me fjalë të shkëlqyeshme në mënyrë të fshehtë nxit njëri-tjetrin në mashtrime. E sikur të donte Zoti yt, ata nuk do të bënin atë…’’ (Anam 6:112)
Dhe:
Djallëzitë i nxisin miqtë e vet që t'ju polemizojnë juve…” ( Anam 6:121)
Dhe:
A t'u tregoj unë se kujt i vijnë djajtë? Ata i vijnë çdo gënjeshtari mëkatari (Shuara 221-222)

Ky është kontakti real , dhe jo kontakti qe ata gënjejnë se kanë kontakte me Allahun. I lartësuar qofte Allahu nga ajo (Shiko Mu’jam al-Bida’, 346 –359).
Kur këta shejhler sufi zhduken papritmas nga pasuesit e tyre, ky është si rezultat i kontaktit me shejtanin, i cili është ne gjendje ti mbart nga një vend ne vendin tjetër ne te njëjtën dite apo nate, për ti çorientuar pasuesit e tyre.
Pra rregulli i rendesishem i kësaj është te mos vlerësosh njerëzit me shkathtësitë e tyre e jashtëzakonshme te cilat mund ti bëjnë. Vlerësimin duhet ta bëjmë ne mënyrën se sa afër apo sa i mbështetën Kur’anit dhe Sunnetit. Te dashurit e Allahut ( evliatë) nuk është e nevojshme te njihen duke performuar shkathtësitë e tyre mahnitëse . E kundërta , ata janë qe adhurojnë Allahun ne mënyrën te cilën Ai na e ka përshkruar, dhe jo duke bere akte qe dërgojnë ne bidat.
Te dashurit e vërtet te Allahut janë ata qe Allahu na i ka përshkruar ne Hadithin Kudsi te transmetuar ne Al-Buhariun ne sahihun e tij ( 5/2384) nga Ebu Hurejre. I cili ka thënë: Ka thënë Pejgamberi s.a.v.s ,

Do t’i shpall luftë atij që tregon armiqësi ndaj robit Tim!

Robi Im nuk më afrohet në mënyrë tjetër, përveç duke i kryer fardet (obligimet e domosdoshme). Ai vazhdon të më afrohet edhe më tepër me anë të veprave vullnetare, që e shton edhe më tepër dashurinë Time ndaj tij, e kështu Unë filloj ta dua atë, e kur e dua, atëherë bëhem veshi me të cilin dëgjon, syri me të cilin sheh, dora me të cilën bie, dhe këmba e tij me të cilën ecë. Nëse ky rob kërkon diçka prej meje, Unë me siguri do t’ia jap, nëse kërkon strehimin Tim, vërtet Unë do ta strehoj atë. Unë nuk nguroj për asgjë më tepër se në marrjen e shpirtit të robit Tim fisnik: ai e urren vdekjen, e